സൗന്ദര്യം കൊണ്ടും അഭിനയം കൊണ്ടും 80 കളിലും 90 കളിലും മലയാള സിനിമയെ സമ്പൂർണമാക്കിയ നായിക. തന്റെ പതിനാറാമത്തെ വയസ്സിൽ അതുല്യ പ്രതിഭ സത്യന്റെ നായികയായി മലയാളികളുടെ മനസ്സിലേക്ക് നടന്നു കയറിയ സുന്ദരി, ശ്രുതിമധുരമായ ആലാപന ശൈലി കൊണ്ട് വിസ്മയിപ്പിച്ച ഗായിക, ദക്ഷിണേന്ത്യയുടെ സ്വന്തം ശ്രീവിദ്യക്ക് വിശേഷണങ്ങളേറെ. സൂക്ഷ്മമായ നിരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ സ്വാഭാവികമായ അഭിനയ ശൈലിയിൽ മൂന്നു പതിറ്റാണ്ട് അവർ വെള്ളിത്തിരയിൽ നിറഞ്ഞാടി. ‘ചട്ടമ്പിക്കവല‘ മുതൽ “ചാക്കോ രണ്ടാമൻ വരെ”, അവരെ അടയാളപ്പെടുത്താൻ കാലം അവർക്കു വേണ്ടി സമ്മാനിച്ച ഒരുപിടി മികച്ച കഥാപാത്രങ്ങൾ. മലയാളത്തിന്റെ ശാലീന സുന്ദരി ശ്രീവിദ്യക്ക് സെല്ലുലോയ്ഡിന്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ജന്മദിനാശംസകൾ.
മലയാള സിനിമയുടെ വെള്ളിവെളിച്ചത്തിൽ സൗന്ദര്യം കൊണ്ടും നിസ്തുലമായ അഭിനയ ചാതുരി കൊണ്ടും മൂന്ന് പതിറ്റാണ്ടിലേറെ ആധിപത്യം പുലർത്തിയ അതുല്യ കലാകാരിയായിരുന്നു ശ്രീവിദ്യ. എൺപതുകളിലും തൊണ്ണൂറുകളിലും മലയാള ചലച്ചിത്ര ലോകത്തെ സമ്പൂർണ്ണതയിലേക്ക് നയിച്ച ഈ ശാലീന സുന്ദരി, താൻ പകർന്നാടിയ ഓരോ കഥാപാത്രത്തിലൂടെയും പ്രേക്ഷകമനസ്സിൽ മായാത്ത മുദ്ര പതിപ്പിച്ചു. ചെന്നൈയിൽ ആർ. കൃഷ്ണമൂർത്തിയുടെയും പ്രശസ്ത കർണാടക സംഗീതജ്ഞ എം.എൽ. വസന്തകുമാരിയുടെയും മകളായി ജനിച്ച ശ്രീവിദ്യക്ക് സംഗീതവും കലയും ജന്മസിദ്ധമായി ലഭിച്ച വരദാനമായിരുന്നു. തന്റെ പതിമൂന്നാം വയസ്സിൽ ‘തിരുവാരുൾ ചൊൽവാർ’ എന്ന തമിഴ് ചിത്രത്തിലൂടെ അഭിനയലോകത്തേക്ക് ചുവടുവെച്ച അവർ, 1969-ൽ ‘ചട്ടമ്പിക്കവല’ എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെയാണ് മലയാളത്തിലേക്ക് എത്തിയത്. വെറും പതിനാറു വയസ്സുമാത്രം പ്രായമുള്ളപ്പോൾ മലയാളത്തിന്റെ മഹാനടൻ സത്യന്റെ നായികയായി അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ച ശ്രീവിദ്യ, ആദ്യ ചിത്രത്തിൽ തന്നെ കുസൃതിയും ഹൃദയസ്പർശിയായ ഭാവങ്ങളും കൊണ്ട് പ്രേക്ഷകശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റി. തുടർന്നങ്ങോട്ട് ‘അംബ അംബിക അംബാലിക’, ‘ഉത്സവം’, ‘തീക്കനൽ’, ‘ചെണ്ട’, ‘വേനലിൽ ഒരു മഴ’ എന്നിങ്ങനെ ഒട്ടനവധി മികച്ച ചിത്രങ്ങളിലൂടെ അവർ മലയാളികളുടെ പ്രിയങ്കരിയായ നായികയായി മാറി.
ഒരു അഭിനേത്രി എന്ന നിലയിൽ ശ്രീവിദ്യയുടെ ഏറ്റവും വലിയ കരുത്ത് അവരുടെ വികാരഭരിതമായ കണ്ണുകളായിരുന്നു. വാക്കുകൾക്ക് പറയാൻ കഴിയാത്തത് ആ കണ്ണുകളിലെ ഒരൊറ്റ നോട്ടം കൊണ്ട് പ്രേക്ഷകരിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ അവർക്ക് സാധിച്ചു. ദുഃഖവും പ്രണയവും ഏകാന്തതയും പ്രതികാരവും വാത്സല്യവുമെല്ലാം ആ കണ്ണുകളിൽ ഒരുപോലെ മിന്നിമറഞ്ഞു. നായികയായി തിളങ്ങിനിൽക്കുമ്പോൾ തന്നെ, പ്രായത്തിന് അനുയോജ്യമായതും കഥാപാത്രത്തിന്റെ വ്യാപ്തി നോക്കിയുള്ളതുമായ വേഷങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ അവർ മടിച്ചില്ല.
അമ്മ വേഷങ്ങളിൽ ശ്രീവിദ്യ സൃഷ്ടിച്ച വിപ്ലവം മലയാള സിനിമയിൽ വേറൊരാൾക്കും അവകാശപ്പെടാനാവാത്തതാണ്. സാധാരണ മലയാള സിനിമകളിൽ കണ്ടുവന്നിരുന്ന, കണ്ണീരൊഴുക്കുന്ന പരമ്പരാഗത അമ്മ സങ്കൽപ്പത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി അഭിമാനവും ഗാംഭീര്യവും സ്നേഹവും ഒരുപോലെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന ആധുനികയായ അമ്മയായി അവർ സ്ക്രീനിൽ ജീവിച്ചു. ‘എന്റെ സൂര്യപുത്രിക്ക്’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ വസുന്ധരാ ദേവി എന്ന കഥാപാത്രം ഇതിനൊരു മികച്ച ഉദാഹരണമാണ്. അമലാ അക്കിനേനി അവതരിപ്പിച്ച കഥാപാത്രത്തിന്റെ അമ്മയായി എത്തി, മാതൃത്വത്തിന്റെയും സ്വന്തം വ്യക്തിത്വത്തിന്റെയും ഇടയിലുള്ള സംഘർഷങ്ങൾ ശ്രീവിദ്യ അവിസ്മരണീയമാക്കി. അതുപോലെ തന്നെ ‘പവിത്രം’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ ദേവകി എന്ന കഥാപാത്രം, ‘ആയിരപ്പാറ’, ‘ഗീതാഞ്ജലി’ തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങളിലെ വേഷങ്ങൾ ഇവയെല്ലാം ശ്രീവിദ്യ എന്ന നടിയുടെ പക്വതയാർന്ന അഭിനയത്തിന് തെളിവാണ്.
കാലഘട്ടത്തിന്റെ മാറ്റങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് സ്വന്തം അഭിനയശൈലിയെയും കഥാപാത്രങ്ങളെയും പരുപരുപ്പില്ലാതെ മാറ്റിയെടുക്കാൻ ശ്രീവിദ്യയോളം കഴിഞ്ഞ മറ്റൊരു നടിയുണ്ടാകില്ല. പൈങ്കിളി നായിക സങ്കൽപ്പങ്ങളിൽ നിന്ന് അമ്മ വേഷങ്ങളിലേക്കുള്ള അവരുടെ മാറ്റം തികച്ചും സ്വാഭിവകമായിരുന്നു. ശ്രീവിദ്യ സ്ക്രീനിൽ അനശ്വരമാക്കിയ അമ്മ വേഷങ്ങൾ കേവലം അഭിനയ പ്രകടനങ്ങൾ ആയിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു വ്യക്തിയുടെ ആന്തരിക യാത്രകൾ തന്നെയായിരുന്നു. ജീവിതത്തിലെ വിവിധ തരം ആഘാതങ്ങളിലൂടെയും വൈകാരിക തരംഗങ്ങളിലൂടെയും കടന്നുപോകുന്ന സ്ത്രീമനസ്സിന്റെ ആഴങ്ങൾ അവർ അനായാസമായി ആവിഷ്കരിച്ചു. ‘അനിയത്തിപ്രാവ്’ എന്ന ചിത്രത്തിൽ തന്റെ മകന്റെ യഥാർത്ഥ പ്രണയം തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, അവന്റെ കാമുകിയെ ആലിംഗനം ചെയ്തു സ്വീകരിക്കുന്ന അമ്മയുടെ രംഗം മലയാള സിനിമയിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വൈകാരികമായ ഒരു പ്രതിനിധാനമാണ്. അതുപോലെ ‘കാറ്റത്തെ കിളിക്കൂട്’ എന്ന ചിത്രത്തിൽ നാലു മക്കളുടെ അമ്മയായും സ്നേഹനിധിയായ ഭാര്യയായും ശാരദ എന്ന കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ചപ്പോൾ, സാധാരണ കുടുംബത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന ഒരു ഗൃഹനാഥയുടെ തനിമ പൂർണ്ണമായും പ്രേക്ഷകരിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ അവർക്ക് കഴിഞ്ഞു. മാതൃത്വത്തിന്റെ പരമ്പരാഗതമായ ഒരേ വേഷങ്ങളിൽ പോലും ഭാവ വൈവിധ്യങ്ങൾ കൊണ്ടുവരാൻ ശ്രീവിദ്യക്ക് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ടായിരുന്നു.
ശ്രീവിദ്യയുടെ അഭിനയത്തിൽ ഒരിക്കലും അതിഭാവുകത്വം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. സത്യസന്ധതയും സ്വാഭാവികതയുമായിരുന്നു അവരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തി. മലയാള സിനിമയിലെ അമ്മ പ്രതിച്ഛായകൾക്ക് ഒരു പുതിയ സുഗന്ധവും പുതുമയും നൽകാൻ അവർക്ക് സാധിച്ചു. മോഹൻലാലിന്റെ കഥാപാത്രം അമ്മയെക്കുറിച്ച് “എന്റെ അമ്മയെപ്പോലെ” എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന രംഗം ഇന്നും കാണികളുടെ ഉള്ളുലയ്ക്കുന്നത് ശ്രീവിദ്യയുടെ കണ്മുനകളിൽ വിരിഞ്ഞ ചെറിയൊരു ഭാവവ്യത്യാസം കൊണ്ടാണ്. അമ്മയുടെ സ്നേഹവും സംശയവും വിശ്വാസവും ഒപ്പം അസഹിഷ്ണുതയും ഒരേസമയം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന അവരുടെ അഭിനയശൈലി അതിജീവനമെന്ന വാക്കിനും അപ്പുറത്തുള്ള ഒന്നായിരുന്നു. ‘ആദാമിന്റെ വാരിയെല്ല്’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ ആലീസ് എന്ന കഥാപാത്രം ശ്രീവിദ്യയുടെ കരിയറിലെ ഏറ്റവും വ്യത്യസ്തമായ ഒന്നാണ്. തുടക്കത്തിൽ തികച്ചും അസ്വസ്ഥയായ, മക്കളിൽ നിന്ന് അകന്നു നിൽക്കുന്ന, പിതൃത്വത്തെ പോലും ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന, ഭർത്താവിന്റെ ക്രൂരതകൾക്കെതിരെ നിശബ്ദമായി പോരാടുന്ന ഒരു അമ്മയെ വിശ്വസനീയമായി അവതരിപ്പിക്കാൻ അവർക്ക് കഴിഞ്ഞു. പ്രതികാരവും നിഷേധവും പോലും ഒടുവിൽ സ്നേഹത്തിന്റെ ഉഷ്ണതയിലേക്ക് വഴിമാറുന്ന ഒരു അപൂർവ്വ അഭിനയ മുഹൂർത്തമാണ് ആ കഥാപാത്രത്തിലൂടെ ശ്രീവിദ്യ കാട്ടിത്തന്നത്.
പരമ്പരാഗതമായ നല്ല അമ്മ വേഷങ്ങൾക്ക് അപ്പുറത്തേക്ക് നെഗറ്റീവ് ഷേഡുള്ള കഥാപാത്രങ്ങളെയും ശ്രീവിദ്യ തികഞ്ഞ പക്വതയോടെ കൈകാര്യം ചെയ്തു. ‘ഇരകൾ’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ ആനി, ‘ഒരു മുഖം പല മുഖം’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ സുഭദ്രാമ്മ തുടങ്ങിയ കഥാപാത്രങ്ങൾ ഇതിന് മികച്ച ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. ലൈംഗികമായി ചൂഷണം ചെയ്യപ്പെട്ട സ്ത്രീയുടെ മാനസിക പ്രതികരണങ്ങളും, സ്വന്തം കുഞ്ഞിന് സ്വത്ത് ലഭിക്കുന്നതിനായി വീട്ടിലെ മറ്റൊരു കുഞ്ഞിനെ മാറ്റിനിർത്തുന്ന അമ്മയുടെ കപടതയും അതിതീവ്രമായി എന്നാൽ തികച്ചും സ്വാഭാവികമായി അവർ സ്ക്രീനിൽ എത്തിച്ചു. ഇതിൽ നിന്നെല്ലാം തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒന്നായിരുന്നു ‘പഞ്ചവടിപ്പാലം’ എന്ന പൊളിറ്റിക്കൽ സാറ്റയർ ചിത്രത്തിലെ മാവേലിക്കര മണ്ഡോദരി. ഹാസ്യത്തിന്റെ വഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച സ്വാർത്ഥയായ ഈ കഥാപാത്രം ശ്രീവിദ്യയുടെ അഭിനയ ജീവിതത്തിലെ പുതിയൊരു ഏടായിരുന്നു. സിനിമയിലെ നർമ്മ സന്ദർഭങ്ങളെ ചിന്താശേഷിയുള്ള തലത്തിലേക്ക് ഉയർത്താൻ ശ്രീവിദ്യയുടെ ഈ പ്രകടനത്തിന് കഴിഞ്ഞു. ‘ഒഴിവുകാലം’ എന്ന സിനിമയിൽ മകളോട് യഥാർത്ഥ പിതാവിന്റെ സത്യം മറച്ചുവെച്ച് ജീവിക്കുകയും, ഒടുവിൽ അത് വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ക്ലൈമാക്സ് രംഗത്തിൽ ശ്രീവിദ്യയുടെ മുഖത്തുവിരിഞ്ഞ ഭാവങ്ങൾ മാത്രം മതിയായിരുന്നു ആ രംഗത്തിന്റെ ആഴം മനസ്സിലാക്കാൻ. ‘പവിത്രം’ എന്ന ചിത്രത്തിൽ വൈകി ഗർഭിണിയാകുന്ന അമ്മയുടെ നാണക്കേടും, ‘വാലിന്മേൽ പൂവും’ എന്ന ഗാനരംഗത്തിൽ അവരുടെ മുഖത്ത് വിരിയുന്ന കരുണയും കാത്തിരിപ്പും നിർവൃതിയും മലയാളി മനസ്സിൽ മായാത്ത ചിത്രങ്ങളായി മാറിയിട്ടുണ്ട്.
മലയാളത്തിന് പുറമെ മറ്റു ഭാഷകളിലും ശ്രീവിദ്യ തന്റെ അഭിനയ മികവ് അടയാളപ്പെടുത്തി. ‘ദളപതി’ എന്ന തമിഴ് ചിത്രത്തിൽ, മകനായി വളർന്ന രജനികാന്തിന്റെ കഥാപാത്രത്തെ തിരിച്ചറിയുന്ന നിമിഷം ഒരു മിസ്റ്റേക്ക് ആയിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അത് മാതൃത്വത്തിന്റെ ആത്മസമർപ്പണമായിരുന്നു. ‘കണ്ടുകൊണ്ടേൻ കണ്ടുകൊണ്ടേൻ’ എന്ന ചിത്രത്തിൽ ഭർത്താവില്ലാതെ മൂന്ന് പെൺമക്കളെ ഒറ്റയ്ക്ക് വളർത്തുന്ന, ഗ്രാമീണ സഹനത്തിന്റെ പ്രതീകമായ അമ്മയായി ശ്രീവിദ്യ മാറിയപ്പോൾ, കഠിനമായ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളെ പോലും കരുണ കലർന്ന പുഞ്ചിരിയോടെ നേരിടുന്ന കാഴ്ചയാണ് കണ്ടത്. തമിഴിലെ ‘അപൂർവ്വ രാഗങ്ങൾ’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ ഭൈരവി എന്ന കഥാപാത്രത്തിലൂടെ സ്വതന്ത്ര ചിന്താഗതിയും ആധുനിക കാഴ്ചപ്പാടുമുള്ള ഒരു അമ്മയുടെ വേഷം അവർ മനോഹരമാക്കി. അമ്മയും മകളും തമ്മിലുള്ള അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾക്കും ബന്ധങ്ങൾക്കും പുതിയൊരു തല നൽകാൻ ശ്രീവിദ്യക്ക് അവിടെ കഴിഞ്ഞു.
വലിയ സ്ക്രീനിൽ മാത്രമല്ല, മിനി സ്ക്രീനിലും ശ്രീവിദ്യ തന്റെ സാന്നിധ്യം അറിയിച്ചു. ‘സ്വപ്നം’, ‘അവിചാരിതം’, ‘ഓമനത്തിങ്കൾപക്ഷി’ തുടങ്ങിയ സൂപ്പർഹിറ്റ് പരമ്പരകളിൽ അവർ അവതരിപ്പിച്ച അമ്മ വേഷങ്ങൾ മിനിസ്ക്രീൻ പ്രേക്ഷകരുടെയും മനം കവർന്നു. നാടകീയതയില്ലാത്ത സൗമ്യതയും ഗംഭീരമായ അഭിനയ പക്വതയും ടെലിവിഷൻ രംഗത്തും അവർ നിലനിർത്തി. 2004-ൽ ‘അവിചാരിതം’ എന്ന സീരിയലിലെ അഭിനയത്തിന് മികച്ച നടിക്കുള്ള സംസ്ഥാന ടെലിവിഷൻ അവാർഡും ശ്രീവിദ്യയെ തേടിയെത്തി.
അഭിനയത്തിൽ മാത്രമല്ല, സംഗീതത്തിലും അഗാധമായ കഴിവ് ശ്രീവിദ്യക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. ‘അയലത്തെ സുന്ദരി’ എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെയാണ് അവർ ചലച്ചിത്ര പിന്നണി ഗായികയായി മാറിയത്. ‘ആനകൊടുത്താലും കിളിയേ’ എന്ന ഗാനം കേൾക്കുമ്പോൾ അത്രത്തോളം നിഷ്കളങ്കമായ ഒരു ആത്മാവിന്റെ താളമാണ് നമ്മൾ അനുഭവിക്കുന്നത്. ‘നക്ഷത്രത്താരാട്ട്’ എന്ന ചിത്രത്തിലും അവർ ഗാനങ്ങൾ ആലപിച്ചു. 1979-ൽ മികച്ച നടിക്കുള്ള സംസ്ഥാന ചലച്ചിത്ര അവാർഡ് നേടിയ ശ്രീവിദ്യ, പിന്നീട് 1983-ൽ ‘രചന’, 1992-ൽ ‘ദൈവത്തിന്റെ വികൃതികൾ’ എന്നീ ചിത്രങ്ങളിലെ അഭിനയത്തിനും സംസ്ഥാന അവാർഡുകൾ കരസ്ഥമാക്കി.
അഭിനയ ജീവിതത്തിൽ വലിയ വിജയങ്ങൾ നേടി മുന്നേറുമ്പോഴും, ശ്രീവിദ്യയുടെ വ്യക്തിജീവിതം ഏറെ സങ്കീർണ്ണതകൾ നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. പ്രശസ്ത സംവിധായകൻ ഭാരതനുമായുള്ള പ്രണയവും പിന്നീട് ആ ബന്ധത്തിലുണ്ടായ തകർച്ചയും ഏറെ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിവാഹശേഷവും ആ സൗഹൃദവും പ്രണയവും സിനിമ ലോകത്ത് സജീവമായി സംസാരിക്കപ്പെട്ടു. അതുപോലെ തന്നെ നടൻ കമൽഹാസനുമായുള്ള ബന്ധവും ഏറെ വാർത്തകൾ സൃഷ്ടിച്ച ഒന്നായിരുന്നു. തന്റെ പ്രണയിനികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ “അവളെന്റെ കാമുകി തന്നെയാണ്” എന്ന് കമൽഹാസൻ ഇപ്പോഴും പരസ്യമായി തുറന്നു പറയാറുണ്ട്. ജീവിതത്തിലെ പ്രതിസന്ധികളെയും വേദനകളെയും അഭിനയത്തിലേക്ക് ആവാഹിച്ചാണ് ശ്രീവിദ്യ തന്നിലെ കലാകാരിയെ നിലനിർത്തിയത്.
വിധിയുടെ ക്രൂരത ക്യാൻസറിന്റെ രൂപത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ, 2006 ഒക്ടോബർ 19-ന് തന്റെ 53-ാം വയസ്സിൽ തിരുവനന്തപുരത്തെ കിംസ് ആശുപത്രിയിൽ വെച്ച് ശ്രീവിദ്യ ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞു. എന്നാൽ ആ വേർപാട് ആ കലാകാരിയുടെ അവസാനമായിരുന്നില്ല. മരണം സമ്മാനിച്ച വിടവിനു ശേഷവും അവർ മലയാളികളുടെ മനസ്സിൽ ജീവിച്ചു. പിന്നീട് വന്ന പല നായികമാരുടെ ഭാവങ്ങളിലും രൂപങ്ങളിലും പ്രേക്ഷകർ ശ്രീവിദ്യയുടെ മുഖം തിരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. നായികയെന്നാൽ ശ്രീവിദ്യയാണെന്നും, കാമുകിയെന്നാൽ ശ്രീവിദ്യയാണെന്നും, ഭാര്യയെന്നാൽ ശ്രീവിദ്യയാണെന്നും, അമ്മയെന്നാൽ അത് ശ്രീവിദ്യ തന്നെയാണെന്നും തലമുറകൾ ഒരേ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. അവരുടെ അഭിനയ വിസ്മയവും, ജീവിതത്തിലെ വേദനകളും, ഉള്ളുലയ്ക്കുന്ന ചിരിയും എല്ലാം ചേർന്ന് മലയാള സിനിമയുടെയും പ്രേക്ഷകമനസ്സിന്റെയും “വിദ്യാമ്മ”യായി അവർ എന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. സമയത്തിനും ഓർമ്മകൾക്കും അപ്പുറത്തേക്ക് സ്വന്തം അഭിനയം കൊണ്ട് ആത്മീയ യാത്ര നടത്തിയ ശ്രീവിദ്യ എന്ന അതുല്യ കലാകാരിയുടെ ജന്മദിനത്തിൽ ആ ഓർമ്മകൾക്ക് മുന്നിൽ പ്രണാമം അർപ്പിക്കുന്നു.