“മൗനം പോലും വാചാലമാക്കിയ സംഗീതമാന്ത്രികൻ”; ഓർമകളിൽ ജോൺസൺ മാസ്റ്റർ

','

' ); } ?>

മലയാളിയുടെ സംഗീത സങ്കൽപ്പങ്ങൾക്ക് മാന്ത്രികതയുടെ ചായക്കൂട്ടു നൽകി അനശ്വരമാക്കിയ സംഗീത സംവിധായകനാണ് ജോൺസൺ മാസ്റ്റർ. സംഗീതമെന്നത് വെറും കേൾവിസുഖം മാത്രമല്ലെന്നും അത് മനുഷ്യന്റെ അന്തരാത്മാവിലേക്ക് പെയ്തിറങ്ങുന്ന അമൃതവർഷമാണെന്നും തന്റെ ഓരോ സൃഷ്ടികളിലൂടെയും അദ്ദേഹം തെളിയിച്ചു. കേവലം വാക്കുകൾക്ക് വിവരിക്കാൻ കഴിയാത്ത വേദനയും സന്തോഷവും പ്രണയവും തന്റെ വയലിൻ തന്ത്രികളിലൂടെയും പുല്ലാങ്കുഴലിന്റെ നാദത്തിലൂടെയും അദ്ദേഹം പ്രേക്ഷകരിലെത്തിച്ചു. ഒരു സിനിമയുടെ ജീവൻ അതിന്റെ പശ്ചാത്തല സംഗീതത്തിലാണെന്ന് വിശ്വസിച്ച അദ്ദേഹം, സംഭാഷണങ്ങളില്ലാത്ത നിശബ്ദ നിമിഷങ്ങളെപ്പോലും സംഗീതം കൊണ്ട് വാചാലമാക്കി. അദ്ദേഹത്തെ ഓർമിക്കുക എന്നാൽ ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ സംഗീതവസന്തത്തെ ഓർമിക്കുക എന്ന് കൂടിയാണ്. മലയാളത്തിന്റെ അനശ്വര പ്രതിഭയ്ക്ക് സെല്ലുലോയ്ഡിന്റെ ഓർമപ്പൂക്കൾ.”

മലയാള ചലച്ചിത്ര സംഗീത ലോകത്ത് പകരം വെക്കാനില്ലാത്ത ഒരു സംഗീത സംവിധായകനാണ് ജോൺസൺ മാസ്റ്റർ. പാട്ടുകൾ നിർമ്മിക്കുക എന്നതിനപ്പുറം സിനിമയുടെ കഥയ്ക്കും കഥാപാത്രങ്ങളുടെ വികാരങ്ങൾക്കും അനുയോജ്യമായ രീതിയിൽ ഈണങ്ങൾ നൽകാൻ അദ്ദേഹത്തിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ടായിരുന്നു. തൃശ്ശൂരിലെ നെല്ലിക്കുന്നിലുള്ള ഒരു സാധാരണ ക്രൈസ്തവ കുടുംബത്തിലാണ് ജോൺസൺ ജനിച്ചത്. ചെറുപ്പകാലത്ത് പള്ളിയിലെ ഗായകസംഘത്തിൽ പാടിയും വയലിൻ വായിച്ചുമാണ് അദ്ദേഹം സംഗീതത്തിന്റെ തുടക്കപാഠങ്ങൾ പഠിച്ചത്. പിന്നീട് സംഗീതം കൂടുതലായി പഠിക്കാനും അവസരങ്ങൾക്കുമായി അദ്ദേഹം ചെന്നൈയിലേക്ക് പോയി. പ്രശസ്ത സംഗീത സംവിധായകനായ ജി. ദേവരാജൻ മാസ്റ്ററുടെ സഹായിയായും ഓർക്കസ്ട്രയിലെ വയലിനിസ്റ്റായും പ്രവർത്തിച്ചതാണ് ജോൺസന്റെ ജീവിതത്തിലെ പ്രധാന വഴിത്തിരിവായത്. ഗുരുവിൽ നിന്ന് സംഗീതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന കാര്യങ്ങൾ പഠിച്ചെടുത്തെങ്കിലും, സ്വന്തമായി ഈണങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു ശൈലി രൂപപ്പെടുത്താൻ അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചു.

1978-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ‘ഇനിയും കാണാം’ എന്ന സിനിമയിലൂടെയാണ് ജോൺസൺ സ്വതന്ത്ര സംഗീത സംവിധായകനാകുന്നത്. എൺപതുകളിലും തൊണ്ണൂറുകളിലുമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മികച്ച പാട്ടുകളിൽ ഭൂരിഭാഗവും പുറത്തുവന്നത്. പത്മരാജൻ, ഭരതൻ, സത്യൻ അന്തിക്കാട് തുടങ്ങിയ സംവിധായകരുടെ സിനിമകളിലാണ് ജോൺസൺ മാസ്റ്ററുടെ സംഗീതം കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടത്. പാട്ടുകളിലെ രാഗങ്ങളുടെ കൃത്യത നിലനിർത്തുമ്പോൾ തന്നെ സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പത്തിൽ മൂളിനടക്കാൻ കഴിയുന്ന ലളിതമായ ഈണങ്ങളായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റേത്.

മലയാള സിനിമയിൽ പശ്ചാത്തല സംഗീതത്തിന് (BGM) പുതിയൊരു പ്രാധാന്യം നൽകിയത് ജോൺസൺ മാസ്റ്ററാണ്. സംഭാഷണങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത രംഗങ്ങളിൽ പോലും പശ്ചാത്തല സംഗീതത്തിലൂടെ കഥ പറയാൻ അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചു. ‘തൂവാനത്തുമ്പികൾ’, ‘നമുക്ക് പാർക്കാൻ മുന്തിരിത്തോപ്പുകൾ’ എന്നീ ചിത്രങ്ങളിലെ പശ്ചാത്തല സംഗീതം ഇതിനൊരു മികച്ച ഉദാഹരണമാണ്. പശ്ചാത്തല സംഗീതത്തിന് തുടർച്ചയായി രണ്ടുതവണ ദേശീയ അവാർഡ് നേടിയ ഏക ഇന്ത്യൻ സംഗീത സംവിധായകൻ കൂടിയാണ് അദ്ദേഹം. 1992-ൽ ‘സദയം’, 1993-ൽ ‘പൊന്തൻമാട’ എന്നീ സിനിമകൾക്കാണ് അദ്ദേഹത്തിന് ഈ അംഗീകാരം ലഭിച്ചത്.

പാട്ടുകളിൽ അനാവശ്യമായ ശബ്ദങ്ങളോ കൂടുതൽ വാദ്യോപകരണങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാതെ, ലളിതമായ രീതിയാണ് അദ്ദേഹം പിന്തുടർന്നത്. ചുരുക്കം ചില ഉപകരണങ്ങൾ കൊണ്ട് ഹൃദയത്തെ തൊടുന്ന സംഗീതം ഉണ്ടാക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു. യേശുദാസ് പാടിയ ‘ദേവാങ്കണങ്ങൾ കൈയൊഴിഞ്ഞ താരകം’, ‘മൗനസരോവരമാകെ’, ‘ഈ പുഴയും സന്ധ്യകളും’ തുടങ്ങിയ ഗാനങ്ങൾ ഇതിന് തെളിവാണ്. സത്യൻ അന്തിക്കാട് സിനിമകളായ ‘വരവേൽപ്പ്’, ‘ഗാന്ധിനഗർ സെക്കൻഡ് സ്ട്രീറ്റ്’, ‘സന്ദേശം’, ‘നാടോടിക്കാറ്റ്’ എന്നിവയിലെ പാട്ടുകൾ സാധാരണ മലയാളിയുടെ ജീവിതത്തോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്നവയാണ്. സംഗീതരംഗത്ത് നിന്നും മാറിനിന്ന ഗായിക സുജാതയെ ‘മേഘം പൂത്തുതുടങ്ങി’ എന്ന പാട്ടിലൂടെ മലയാളത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്നതും അദ്ദേഹമാണ്.

വലിയ അവാർഡുകളും പ്രശസ്തിയും ലഭിച്ചിട്ടും വളരെ ലളിതമായ ജീവിതമാണ് ജോൺസൺ മാസ്റ്റർ നയിച്ചിരുന്നത്. മകൻ റെൻ ജോൺസന്റെ അപ്രതീക്ഷിത മരണം അദ്ദേഹത്തെ മാനസികമായി ഏറെ തളർത്തിയിരുന്നു. ഇന്ന് ഭൗതികമായി അദ്ദേഹം നമ്മളോടൊപ്പം ഇല്ലെങ്കിലും, കേൾക്കുന്ന ഓരോ ജോൺസൺ പാട്ടിലൂടെയും അദ്ദേഹം ജീവിക്കുന്നു. ഈ ഓർമ്മദിനത്തിൽ ആ മികച്ച കലാകാരന്റെ ഓർമ്മകൾക്ക് മുന്നിൽ പ്രണാമം.