
മലയാള സിനിമയുടെ വിരിമാറിൽ ലാളിത്യം കൊണ്ട് വിസ്മയം തീർത്ത ഒരു തുന്നൽക്കാരന്റെ അത്ഭുത കഥയാണ് നടൻ ഇന്ദ്രൻസിന്റേത്. ഉടയാടകൾ തുന്നിത്തീർത്ത കൈകൾ കൊണ്ട് ഒരു ജനതയുടെ ഹൃദയവികാരങ്ങളെ തുന്നിച്ചേർത്ത അസാമാന്യ പ്രതിഭ. നാഷണൽ അവാർഡ് വാങ്ങിക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ പരിഹാസത്തിന്റെ കൂർത്ത മുനയുള്ള തമാശയായി ചിരിച്ചു തള്ളിയ പ്രേക്ഷകർക്ക് മുന്നിൽ നാഷണൽ അവാർഡ് വാങ്ങി അവരെ കൊണ്ട് തന്നെ കയ്യടിപ്പിച്ച മലയാളത്തിന്റെ സ്വന്തം ഇന്ദ്രൻസ്. വെള്ളിത്തിരയിലെ പൊട്ടിച്ചിരികളിൽ നിന്ന് മലയാളിയുടെ ഉള്ളുലയ്ക്കുന്ന അഭിനയ മുഹൂർത്തങ്ങളിലേക്ക് ഇന്ദ്രൻസ് എന്ന നടൻ നടന്നുകയറിയത് അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഒരു പരിണാമമായിരുന്നു. ശാരീരികമായ പരിമിതികളെ പരിഹാസത്തിന്റെ കനലുകളിൽ നിന്ന് അതിജീവനത്തിന്റെ ആയുധമാക്കി മാറ്റിയ ഈ കലാകാരൻ, ഇന്ന് ഇന്ത്യൻ സിനിമയിലെ തന്നെ ഏറ്റവും കരുത്തുറ്റ അഭിനയ പ്രതിഭകളിൽ ഒരാളാണ്. മലയാളത്തിന്റെ സ്വന്തം ഇന്ദ്രൻസിന് സെല്ലുലോയ്ഡിന്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ജന്മദിനാശംസകൾ
പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് കോമഡി വേഷങ്ങളിലൂടെ കടന്നുവന്ന ഇന്ദ്രൻസ് ഇന്ന് ഗൗരവമേറിയ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ആൾരൂപമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. വസ്ത്രാലങ്കാരത്തിന്റെ പിന്നാമ്പുറങ്ങളിൽ നിന്ന് ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിലെ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് വരുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പക്കൽ വലിയ അവകാശവാദങ്ങൾ ഒന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, കാലം ആ നടനെ പരുവപ്പെടുത്തിയത് വലിയൊരു വിസ്ഫോടനത്തിനായ് ആയിരുന്നു. ‘ആളൊരുക്കം’ മുതൽ ‘ഹോം’ വരെയുള്ള ചിത്രങ്ങളിലൂടെ അദ്ദേഹം തെളിയിച്ചത്, ഒരു നടന് പ്രായമോ ശാരീരിക പ്രകൃതിയോ അല്ല, മറിച്ച് അനുഭവങ്ങളുടെ ആഴമാണ് കരുത്തെന്നാണ്.
ഇന്ദ്രൻസിന്റെ സമീപകാല തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ മലയാള സിനിമയുടെ തന്നെ മുഖച്ഛായ മാറ്റുന്നവയാണ്. വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ നിസഹായതയും, പിതൃത്വത്തിന്റെ സ്നേഹവും, ചിലപ്പോൾ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന പ്രതികാരബുദ്ധിയും ഒരേ ശരീരത്തിൽ അദ്ദേഹം ആവാഹിച്ചു. ഒലിവർ ട്വിസ്റ്റ് എന്ന കഥാപാത്രത്തിലൂടെ അദ്ദേഹം ഓരോ മലയാളിയുടെയും വീടിനുള്ളിലെ അംഗമായി മാറി. അതേസമയം തന്നെ ‘ഉടൽ’ പോലുള്ള ചിത്രങ്ങളിലൂടെ പ്രേക്ഷകനെ മുൾമുനയിൽ നിർത്താനും അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചു.
അവാർഡുകളുടെ തിളക്കത്തേക്കാൾ ഉപരിയായി, ജനങ്ങൾ നൽകുന്ന ആദരവാണ് ഇന്ദ്രൻസ് എന്ന നടന്റെ വിജയം. കലയോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമർപ്പണവും, ഓരോ വേഷത്തോടുമുള്ള സത്യസന്ധതയും പുതിയ തലമുറയ്ക്ക് ഒരു വലിയ പാഠപുസ്തകമാണ്. മലയാള സിനിമയുടെ ഈ ‘ചെറിയ വലിയ മനുഷ്യന്റെ’ ജന്മദിനത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരിയറിലെ സുവർണ്ണകാലത്തെ കുറിച്ച് നമുക്ക് കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ പരിശോധിക്കാം.
കേരളത്തിന്റെ തുന്നൽക്കാരൻ മലയാള സിനിമയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് നടന്നുകയറിയ കഥ ഒരു വലിയ അതിജീവനത്തിന്റെ ചരിത്രമാണ്. സുരേന്ദ്രൻ കൊച്ചു വേലു എന്ന തിരുവനന്തപുരം മടവൂർക്കാരൻ ഇന്ദ്രൻസായി മാറിയപ്പോൾ, മലയാളം കണ്ടത് ഒരു നടന്റെ അമ്പരപ്പിക്കുന്ന പരിണാമമായിരുന്നു. ആദ്യകാലങ്ങളിൽ മെലിഞ്ഞ ശരീരപ്രകൃതിയും വശ്യമായ ചിരിയും കൊണ്ട് നമ്മെ പൊട്ടിച്ചിരിപ്പിച്ച ഒരു കൊമേഡിയനിൽ നിന്നും, അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്ന കരുത്തുറ്റ സ്വഭാവ നടനിലേക്കുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാറ്റം ഏതൊരു സിനിമ പ്രേമിക്കും അത്ഭുതമാണ്.
എൺപതുകളിൽ വസ്ത്രാലങ്കാര രംഗത്തുനിന്ന് അഭിനയത്തിലേക്ക് ചുവടുവെച്ച ഇന്ദ്രൻസ്, ഹാസ്യ വേഷങ്ങളിലൂടെയാണ് ജനമനസ്സുകളിൽ ഇടംപിടിച്ചത്. ‘സിഐഡി ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ ബിഎ ബിഎഡ്’, ‘മന്നാർ മത്തായി സ്പീക്കിംഗ്’ തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങളിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തമാശകൾ മലയാളികൾ ഇന്നും ഹൃദയത്തോട് ചേർക്കുന്നു. എന്നാൽ ഒരു നടനെന്ന നിലയിൽ തന്റെ പരിമിതികളെ അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞത് തമാശകളിലൂടെ മാത്രമായിരുന്നില്ല. ശാരീരികമായ പ്രത്യേകതകളെ പരിഹാസത്തിന് വിട്ടുകൊടുക്കുമ്പോഴും, ആ കണ്ണുകളിൽ അഭിനയത്തോടുള്ള അടങ്ങാത്ത ദാഹം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
ഇന്ദ്രൻസിന്റെ അഭിനയ ജീവിതത്തെ ‘പ്രീ-ഹോം’ എന്നും ‘പോസ്റ്റ്-ഹോം’ എന്നും വേണമെങ്കിൽ രണ്ടായി തിരിക്കാം. എന്നാൽ അതിനും മുൻപേ ‘ആളൊരുക്കം’ എന്ന ചിത്രം അദ്ദേഹത്തിലെ നടന്റെ വിശ്വരൂപം പുറത്തെടുത്തിരുന്നു. ഓട്ടൻതുള്ളൽ കലാകാരനായി അദ്ദേഹം ജീവിച്ചു തീർത്ത ആ വേഷത്തിന് മികച്ച നടനുള്ള സംസ്ഥാന അവാർഡ് ലഭിച്ചതോടെയാണ്, ഇന്ദ്രൻസ് വെറുമൊരു ഹാസ്യനടൻ മാത്രമല്ലെന്ന തിരിച്ചറിവ് പൊതുസമൂഹത്തിന് ഉണ്ടായത്. പപ്പുവേട്ടൻ എന്ന കഥാപാത്രത്തിന്റെ നിസഹായതയും മകനെ തേടിയുള്ള ആ അലച്ചിലും പ്രേക്ഷകരുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കനലായി ഇന്നും അവശേഷിക്കുന്നു.
സമീപകാലത്തെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ അത്ഭുതകരമായ വൈവിധ്യം കാണാൻ സാധിക്കും. ഒലിവർ ട്വിസ്റ്റ് എന്ന ‘ഹോം’ സിനിമയിലെ അച്ഛൻ കഥാപാത്രം ഓരോ മലയാളിക്കും സ്വന്തം വീടിനുള്ളിലെ ആളെപ്പോലെയാണ് തോന്നിയത്. സാങ്കേതികവിദ്യയുമായി പൊരുത്തപ്പെടാൻ ശ്രമിക്കുന്ന, മക്കളുടെ അംഗീകാരത്തിനായി കൊതിക്കുന്ന ആ പിതാവ് ഇന്ദ്രൻസിന്റെ കരിയറിലെ ഏറ്റവും വലിയ വഴിത്തിരിവായി. ഇതിനു പിന്നാലെ വന്ന ‘മാലിക്കിലെ’ പോലീസ് ഓഫീസർ വേഷവും, ‘സിബിഐ 5’ ലെ കഥാപാത്രവും അദ്ദേഹം എത്രത്തോളം പക്വതയാർന്ന നടനായി മാറിയിരിക്കുന്നു എന്ന് തെളിയിച്ചു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുതിയ കാലത്തെ സിനിമകളിൽ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായത് ‘ഉടൽ’ എന്ന ചിത്രമാണ്. ആ ചിത്രത്തിലെ കുട്ടിച്ചായൻ എന്ന കഥാപാത്രം ഇന്ദ്രൻസിന്റെ ഇതുവരെ കാണാത്ത ക്രൂരവും അതേസമയം തീവ്രവുമായ ഭാവങ്ങളെ പുറത്തെടുത്തു. ഒരു ഹൊറർ-ത്രില്ലർ മൂഡിലുള്ള ചിത്രത്തിൽ അന്ധനായ വേഷം ചെയ്തുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം കാഴ്ച്ചവെച്ച പ്രകടനം അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഞെട്ടിക്കുന്നതായിരുന്നു. ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, പ്രായമേറുന്തോറും തന്റെ അഭിനയശൈലിയിൽ കൂടുതൽ കൃത്യതയും ആഴവും വരുത്താൻ അദ്ദേഹം ശ്രമിക്കുന്നു എന്നതാണ്.
ഇന്ദ്രൻസ് എന്ന നടന്റെ ഏറ്റവും വലിയ കരുത്ത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മിതത്വമാണ്. വലിയ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ, ആംഗ്യങ്ങളിലൂടെയും നോട്ടത്തിലൂടെയും വലിയ വികാരങ്ങൾ കൈമാറാൻ അദ്ദേഹത്തിന് സാധിക്കുന്നു. ‘വാമനൻ’ പോലെയുള്ള ചിത്രങ്ങളിൽ മിസ്റ്ററി കൈകാര്യം ചെയ്യുമ്പോഴും, സാധാരണ ജീവിതത്തിലെ പച്ചയായ മനുഷ്യരെ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോഴും ഈ കയ്യടക്കം കാണാം. ഒരേ അച്ചിൽ വാർത്ത വേഷങ്ങൾ അദ്ദേഹം ഇപ്പോൾ ചെയ്യാറില്ല. ഓരോ സിനിമയിലും അദ്ദേഹം വ്യത്യസ്തനായിരിക്കാൻ ബോധപൂർവ്വം ശ്രമിക്കുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലാളിത്യവും വിനയവുമാണ് ഈ നടനെ ഇത്രയധികം പ്രിയപ്പെട്ടവനാക്കുന്നത്. തുന്നൽക്കാരനായി ജീവിതം തുടങ്ങിയ ഒരാൾ, ഇന്ന് ലോകസിനിമയിലെ മികച്ച നടന്മാരോടൊപ്പം പേര് ചേർക്കപ്പെടുമ്പോഴും തന്റെ വേരുകൾ മറക്കാത്ത മനുഷ്യൻ. തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ മെലിഞ്ഞ അവസ്ഥയെ ഒരു പോരായ്മയായി കാണാതെ, അതിനെ തന്റെ അഭിനയത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തിയായി അദ്ദേഹം മാറ്റി. ചെറിയ ഇടങ്ങൾ പോലും വലിയ രീതിയിൽ ഉപയോഗപ്പെടുത്താൻ ഇന്ദ്രൻസിന് അറിയാം.
മലയാള സിനിമയുടെ മാറുന്ന മുഖത്തിനൊപ്പം സഞ്ചരിക്കാൻ ഇന്ദ്രൻസിന് സാധിച്ചു. പുതിയ തലമുറയിലെ സംവിധായകർക്കൊപ്പം പ്രവർത്തിക്കുമ്പോഴും അദ്ദേഹം പുതുമ നിലനിർത്തുന്നു. ഒരുകാലത്ത് ‘തമാശക്കാരൻ’ എന്ന് മുദ്രകുത്തപ്പെട്ട ഒരാൾ, ഇന്ന് ഗൗരവമേറിയ വേഷങ്ങൾ ചെയ്യാൻ ഏതൊരു സംവിധായകനും ആദ്യം ചിന്തിക്കുന്ന പേരായി മാറിയത് കഠിനാധ്വാനം കൊണ്ടും നിരന്തരമായ നിരീക്ഷണം കൊണ്ടുമാണ്.
അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ച ഓരോ വേഷത്തിലും ഒരു ആത്മാവുണ്ട്, അത് നമ്മെ ചിന്തിപ്പിക്കുകയും കരയിപ്പിക്കുകയും ഒപ്പം വിസ്മയിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഈ ജന്മദിനത്തിൽ മലയാള സിനിമ ഇന്ദ്രൻസിന് നൽകുന്നത് കേവലം ആശംസകളല്ല, മറിച്ച് അദ്ദേഹം നേടിയെടുത്ത ആദരവാണ്. ഒരു തുന്നൽക്കാരൻ ഒരു ജനതയുടെ ഹൃദയത്തിലെ വികാരങ്ങളെ തുന്നിച്ചേർക്കുന്ന കാഴ്ചയാണ് ഇന്ദ്രൻസിന്റെ ജീവിതം. വരാനിരിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളിലും അദ്ദേഹം നമ്മെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുമെന്ന് ഉറപ്പാണ്. പപ്പുവേട്ടനിൽ നിന്ന് ഒലിവർ ട്വിസ്റ്റിലേക്കും, അവിടെ നിന്ന് കുട്ടിച്ചായനിലേക്കുമുള്ള ഈ യാത്ര മലയാള സിനിമയിലെ തന്നെ ഏറ്റവും സുന്ദരമായ പരിണാമമാണ്.