തമിഴ് സിനിമയുടെ രാഷ്ട്രീയവും സാംസ്കാരികവുമായ ഭൂപടം മാറ്റിമറിച്ച എഴുത്തിന്റെ തമ്പുരാനായിരുന്നു ‘കലൈഞ്ജർ’ എം. കരുണാനിധി. വെള്ളിത്തിരയിലെ വാക്കുകൾക്ക് കേവലമായ സംഭാഷണങ്ങൾക്കപ്പുറം സാമൂഹിക വിപ്ലവത്തിന്റെ ശക്തിപകരാൻ കഴിയുമെന്ന് ലോകത്തിന് കാട്ടിക്കൊടുത്ത അപൂർവ്വ പ്രതിഭയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. സിനിമയെ കേവലം ഒരു വിനോദോപാധിയായി കാണാതെ, ദ്രാവിഡ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ആശയങ്ങൾ ജനങ്ങളിലേക്കെത്തിക്കാനും ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്കും അന്ധവിശ്വാസങ്ങൾക്കുമെതിരെ പോരാടാനുമുള്ള മൂർച്ചയേറിയ ആയുധമാക്കുകയായിരുന്നു കരുണാനിധി. 1947-ൽ എം.ജി. രാമചന്ദ്രൻ നായകനായ ‘രാജകുമാരി’ എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ തിരക്കഥാകൃത്തായി അരങ്ങേറിയ അദ്ദേഹം, പിന്നീട് തമിഴ് ചലച്ചിത്ര ലോകത്ത് തീർത്തത് ഒരു പുതിയ ചരിത്രമാണ്. ഒരു ജനതയുടെ ആത്മാഭിമാനത്തിന്റെയും ദ്രാവിഡ സംസ്കാരത്തിന്റെ പോരാട്ടവീര്യത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി നില നിൽക്കുന്ന മഹാനായ കലാകാരന് സെല്ലുലോയ്ഡിന്റെ ഓർമപ്പൂക്കൾ.
രാഷ്ട്രീയ ഗോദയിലെ തന്ത്രജ്ഞനായ നേതാവായി ലോകം അദ്ദേഹത്തെ വാഴ്ത്തുമ്പോഴും, തമിഴ് വെള്ളിത്തിരയെ വാക്കിന്റെ മൂർച്ച കൊണ്ട് തിരുത്തിയെഴുതിയ വിപ്ലവകാരിയായ തിരക്കഥാകൃത്ത് എന്ന നിലയിലാണ് ‘കലൈഞ്ജർ’ എന്ന വിശേഷണം അദ്ദേഹത്തിന് ഏറ്റവും അർത്ഥവത്താകുന്നത്. വെള്ളിത്തിരയിൽ ഉയർന്നുകേട്ട അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓരോ സംഭാഷണവും തിയേറ്ററുകളിൽ വലിയ വിപ്ലവങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുകയായിരുന്നു.
1940-കളുടെ മധ്യത്തോടെയാണ് കരുണാനിധി തമിഴ് ചലച്ചിത്ര രംഗത്തേക്ക് കടന്നുവരുന്നത്. 1947-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ‘രാജകുമാരി’ എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ എം.ജി. രാമചന്ദ്രനുമായുള്ള സർഗ്ഗാത്മക ബന്ധത്തിന് തുടക്കമിട്ട അദ്ദേഹം, പിന്നീട് തമിഴ് സിനിമാ ചരിത്രത്തെ തന്നെ മാറ്റിയെഴുതിയ ‘പരാശക്തി’ (1952) എന്ന മാസ്റ്റർപീസിലൂടെയാണ് തന്റെ സിനിമാറ്റിക വിപ്ലവം പൂർണ്ണതയിലെത്തിച്ചത്. ശിവാജി ഗണേശന്റെ അരങ്ങേറ്റ ചിത്രമായിരുന്ന പരാശക്തിയിലെ അന്ധവിശ്വാസങ്ങൾക്കും ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്കും ചൂഷണങ്ങൾക്കും എതിരെയുള്ള രൂക്ഷമായ സംഭാഷണങ്ങൾ അക്കാലത്തെ യാഥാസ്ഥിതിക സമൂഹത്തെ പിടിച്ചുകുലുക്കി. അന്നുവരെ നായകന്റെ രൂപഭംഗിക്കും പാട്ടുകൾക്കും മാത്രം പ്രാധാന്യം നൽകിയിരുന്ന സിനിമകളിൽ, തിരക്കഥാകൃത്തിന്റെ വാക്കിന് നടനേക്കാൾ കരുത്തുണ്ടെന്ന് തെളിയിച്ച വ്യക്തിയാണ് കലൈഞ്ജർ.
കരുണാനിധിയുടെ തിരക്കഥകളുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത അവയിലെ വചനാലങ്കാരവും കാവ്യാത്മകവുമായ ഭാഷാശൈലിയായിരുന്നു. തമിഴ് സാഹിത്യത്തോടുള്ള അഗാധമായ അനുരാഗവും ദ്രാവിഡ മുന്നേറ്റ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ യുക്തിവാദ ആശയങ്ങളും സമന്വയിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം രചിച്ച സംഭാഷണങ്ങൾ തമിഴകത്തെ സാധാരണക്കാരെയും തൊഴിലാളികളെയും ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിച്ചു. ‘മനോഹര’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ രൗദ്രഭാവമുള്ള സംഭാഷണങ്ങളും ‘മന്ദിരി കുമാരി’യിലെ രാഷ്ട്രീയമാനങ്ങളുള്ള കഥാസന്ദർഭങ്ങളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സർഗ്ഗപ്രതിഭയ്ക്ക് തെളിവാണ്. എം.ജി.ആറിനെയും ശിവാജി ഗണേശനെയും പോലുള്ള മഹാരഥന്മാരായ നടന്മാരെ തമിഴ് ജനതയുടെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നതിൽ കരുണാനിധിയുടെ തൂലിക വഹിച്ച പങ്ക് നിർണ്ണായകമായിരുന്നു.
ഏകദേശം ഏഴ് പതിറ്റാണ്ടോളം നീണ്ടുനിന്ന ചലച്ചിത്ര ജീവിതത്തിൽ എഴുപതിലധികം സിനിമകൾക്ക് അദ്ദേഹം കഥയും തിരക്കഥയും സംഭാഷണവും ഒരുക്കി. പ്രായം തളർത്താത്ത ആവേശത്തോടെ വാർദ്ധക്യത്തിലും ‘ഉളിയൻ ഒളി’, ‘പെൺ സിംഗം’ തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങളിലൂടെയും ചരിത്ര പരമ്പരകളിലൂടെയും അദ്ദേഹം എഴുത്തുപുരയിൽ സജീവമായിരുന്നു. സിനിമയിലൂടെ രാഷ്ട്രീയ ബോധവൽക്കരണം സാധ്യമാക്കിയ ലോകത്തിലെ തന്നെ അപൂർവം പ്രതിഭകളിൽ ഒരാളാണ് അദ്ദേഹം. വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ജനലക്ഷങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ വിപ്ലവത്തിന്റെ തീപ്പൊരി ചിതറിച്ച ആ മഹാനായ കലാകാരന്റെ ഓർമ്മകൾക്ക് മുന്നിൽ പ്രണാമം അർപ്പിക്കുമ്പോൾ, തമിഴ് കലയും സിനിമയും ഉള്ളിടത്തോളം കാലം അദ്ദേഹത്തിന്റെ വചനങ്ങൾ അമരമായി നിലനിൽക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല.