മലയാള സിനിമയുടെ ചരിത്രത്തിൽ വൈദ്യശാസ്ത്ര ധാർമ്മികതയും മനുഷ്യത്വവും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷത്തെ അപ്പോത്തിക്കിരിയോളം തീവ്രമായി ദൃശ്യവൽക്കരിച്ച മറ്റൊരു ചിത്രമുണ്ടാകില്ല. ചിത്രം പുറത്തിറങ്ങി പന്ത്രണ്ട് വർഷങ്ങൾ പിന്നിടുമ്പോഴും ‘അപ്പോത്തിക്കിരി’ ഉയർത്തിയ ചോദ്യങ്ങൾ സമകാലിക സമൂഹത്തിൽ കൂടുതൽ പ്രസക്തമായി നിലനിൽക്കുന്നു. ഒരു ഡോക്ടറുടെ ലബോറട്ടറിയിൽ അശരണരായ മനുഷ്യരുടെ ജീവൻ വെറും പരീക്ഷണവസ്തുക്കളായി മാറുന്ന ക്രൂരമായ യാഥാർത്ഥ്യത്തെയാണ് സംവിധായകൻ മാധവ് രാമദാസൻ ഈ ചിത്രത്തിലൂടെ തുറന്നുകാട്ടിയത്. ‘മെൽവിലാസം’ എന്ന മികച്ച ചിത്രത്തിന് ശേഷം മാധവ് രാമദാസൻ സമ്മാനിച്ച ഈ സിനിമാനുഭവം പ്രേക്ഷകന്റെ മനസ്സാക്ഷിയെ ഉലയ്ക്കുന്ന ഒന്നായിരുന്നു. രോഗശാന്തി നൽകേണ്ട അപ്പോത്തിക്കിരി അഥവാ വൈദ്യൻ, കോർപ്പറേറ്റ് മരുന്ന് കമ്പനികളുടെ ലാഭക്കൊതിക്ക് മുന്നിൽ സ്വന്തം ആത്മാവിനെ പണയം വെക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന തിക്തഫലങ്ങളാണ് സിനിമയുടെ ജീവനാഡി.
ഡോക്ടർ വിജയ് നമ്പ്യാർ എന്ന പ്രധാന കഥാപാത്രത്തെ അവിസ്മരണീയമാക്കിയ സുരേഷ് ഗോപിയുടെ പ്രകടനം അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിനയ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ഏടുകളിൽ ഒന്നാണ്. അധികാരം നിറഞ്ഞ പോലീസ് വേഷങ്ങളിൽ നിന്നും മാസ് ഡയലോഗുകളിൽ നിന്നും മാറി, കുറ്റബോധവും മാനസിക സംഘർഷവും ഉള്ളിലൊതുക്കുന്ന ഒരു ഡോക്ടറുടെ അതിജീവനവും മാനസാന്തരവും സുരേഷ് ഗോപി അതിഗംഭീരമായി സ്ക്രീനിൽ എത്തിച്ചു. എന്നാൽ ഈ ചിത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ എന്നും പൂർണ്ണമാകുന്നത് ജയസൂര്യ അവതരിപ്പിച്ച സുബി ജോസഫ് എന്ന കഥാപാത്രത്തെ പരാമർശിക്കുമ്പോഴാണ്. ഈ കഥാപാത്രത്തിന് വേണ്ടി ജയസൂര്യ നടത്തിയ ശാരീരികവും മാനസികവുമായ അർപ്പണം മലയാള സിനിമാലോകത്തെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. ശരീരഭാരം വൻതോതിൽ കുറച്ച്, എല്ലും തോലുമായ രൂപത്തിൽ ക്ലിനിക്കൽ ട്രയലിന്റെ ഇരയായി മാറിയ സുബിയായി ജയസൂര്യ ജീവിക്കുകയായിരുന്നു. ആ കണ്ണുകളിലെ നിസഹായതയും വേദനയും കാണികളുടെ ഉള്ളുലച്ചു.
ആസിഫ് അലി അവതരിപ്പിച്ച പ്രതാപൻ എന്ന കഥാപാത്രവും, നീണ്ട ഒരിടവേളയ്ക്ക് ശേഷം തിരിച്ചെത്തിയ അഭിരാമിയുടെ ഡോക്ടർ നളിനി എന്ന വേഷവും ചിത്രത്തിന് കൂടുതൽ കരുത്തുപകർന്നു. പണവും പ്രശസ്തിയും നേടാനായി നവജാത ശിശുക്കളെയും നിർധനരായ രോഗികളെയും പുതിയ മരുന്നുകളുടെ പരീക്ഷണത്തിന് ഇരയാക്കുന്ന മെഡിക്കൽ മാഫിയയുടെ കറുത്ത വശങ്ങളാണ് കഥാതന്തു. ക്ലിനിക്കൽ ട്രയലുകൾ എന്ന പേരിൽ നടക്കുന്ന ഈ ക്രൂരതകൾ മനുഷ്യജീവനുകളെ എങ്ങനെയെല്ലാം തകർത്തുകളയുന്നുവെന്ന് ചിത്രം കൃത്യമായി വരച്ചുകാട്ടുന്നു. വിജയ് നമ്പ്യാർ എന്ന ഡോക്ടർക്ക് നേരിടേണ്ടിവരുന്ന അപകടവും തുടർന്നുണ്ടാകുന്ന കോമ അവസ്ഥയും, തന്റെ ഭൂതകാല പാപങ്ങളുമായുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാനസികമായ ഏറ്റുമുട്ടലുകളും സിനിമയെ ഒരു സൈക്കോളജിക്കൽ ത്രില്ലറിന്റെ തലത്തിലേക്ക് ഉയർത്തുന്നു.
പന്ത്രണ്ട് വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറവും അപ്പോത്തിക്കിരി മലയാള സിനിമയിലെ ഒരു അപൂർവ്വ രത്നമായി തിളങ്ങിനിൽക്കുന്നു. കേവലം ഒരു വിനോദചിത്രത്തിനപ്പുറം, സാമൂഹിക പ്രസക്തിയുള്ള ഒരു വിഷയത്തെ ധൈര്യപൂർവ്വം സമീപിച്ചതിനാണ് ഈ സിനിമ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്. സംഗീതവും പശ്ചാത്തലസംഗീതവും ഛായാഗ്രഹണവും ചിത്രത്തിന്റെ ഗൗരവ സ്വഭാവത്തെ പൂർണ്ണമായും ഉൾക്കൊണ്ട് നിർവ്വഹിക്കപ്പെട്ടു. കോർപ്പറേറ്റ് ലാഭങ്ങൾക്കായി മനുഷ്യജീവനുകൾ വിലപേശപ്പെടുന്ന ഇന്നത്തെ ലോകത്ത്, അപ്പോത്തിക്കിരി എന്ന ചിത്രം നൽകുന്ന മുന്നറിയിപ്പും വൈദ്യശാസ്ത്ര ധാർമ്മികതയെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മപ്പെടുത്തലും എന്നത്തേക്കാളും പ്രസക്തമാണ്. കാലം എത്ര കഴിഞ്ഞാലും മലയാള സിനിമയിലെ മികച്ച പ്രമേയകേന്ദ്രീകൃത ചിത്രങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ ഈ ചിത്രം മുൻപന്തിയിൽ തന്നെ കാണും.