“ഒരു ദോശ ഉണ്ടാക്കിയ ചരിത്രം”: ‘സാൾട്ട് ആൻഡ് പെപ്പർ’ ഒന്നര പതിറ്റാണ്ട് പിന്നിടുമ്പോൾ

','

' ); } ?>

ഒരു സിനിമ തിയേറ്ററുകളിൽ വന്ന് പതിനഞ്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷവും അതിന്റെ പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ മലയാളിയുടെ നാവിൽ കൊതിയും മനസ്സിൽ ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയും വരുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ആ സിനിമ പ്രേക്ഷകഹൃദയങ്ങളിൽ അത്രമേൽ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയാം. അത്തരത്തിലൊരു ചിത്രമായിരുന്നു ‘സാൾട്ട് ആൻഡ് പെപ്പർ’. ലാൽ, ആസിഫ് അലി, ശ്വേത മേനോൻ, മൈഥിലി എന്നിവരെ പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളാക്കി ആഷിഖ് അബു സംവിധാനം ചെയ്ത ചിത്രം മലയാള സിനിമയുടെ ചരിത്രത്തിൽ ഒരു വഴിത്തിരിവായിരുന്നു. കൃത്യം പതിനഞ്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഇതേ ദിവസമാണ് ഈ രുചിമേളം തിയേറ്ററുകളിലേക്ക് എത്തിയത്. അതുവരെ കണ്ടുപരിശീലിച്ച നായക സങ്കൽപ്പങ്ങളെയും പ്രണയ സമവാക്യങ്ങളെയും പാടേ തിരുത്തിക്കുറിച്ചു കൊണ്ട്, ഭക്ഷണത്തെയും പ്രണയത്തെയും ഇത്രത്തോളം മനോഹരമായി ചേർത്തുവെച്ച മറ്റൊരു സിനിമ അതിന് മുൻപോ പിൻപോ മലയാളത്തിൽ ഉണ്ടായിട്ടില്ല.

‘ഒരു ദോശ ഉണ്ടാക്കിയ കഥ’ എന്ന ലളിതമായ ടാഗ്‌ലൈനോടെ എത്തിയ ചിത്രം, സിനിമയിലെ നവതരംഗത്തിന് (ന്യൂ ജനറേഷൻ സിനിമകൾ) ശക്തമായ അടിത്തറയിട്ട ചിത്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. വലിയ സൂപ്പർതാര പകിട്ടുകളില്ലാതെ, തികച്ചും സ്വാഭാവികമായ കഥാപരിസരവും കഥാപാത്രങ്ങളും കൊണ്ട് എങ്ങനെ ഒരു വൻവിജയം നേടാമെന്ന് ‘സാൾട്ട് ആൻഡ് പെപ്പർ’ തെളിയിച്ചു. ഭക്ഷണത്തോടുള്ള അടങ്ങാത്ത ആഗ്രഹവും അതേസമയം ജീവിതത്തിൽ തനിച്ചായിപ്പോയതിന്റെ ഏകാന്തതയും പേറുന്ന കാളിദാസൻ എന്ന പുരാവസ്തു ഗവേഷകനായി ലാൽ ജീവിക്കുകയായിരുന്നു. പ്രായം നാൽപ്പത് കഴിഞ്ഞിട്ടും വിവാഹം കഴിക്കാതെ, സ്വന്തം ലോകത്ത് ഒതുങ്ങിക്കൂടുന്ന കാളിദാസന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഒരു തെറ്റായ ഫോൺ കോളിലൂടെയാണ് മായ എന്ന ഡബ്ബിംഗ് ആർട്ടിസ്റ്റ് കടന്നുവരുന്നത്. ശ്വേത മേനോൻ അവിസ്മരണീയമാക്കിയ മായയും ജീവിതത്തിൽ ഒരു കൂട്ടില്ലാതെ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയ സ്ത്രീയായിരുന്നു. അവർക്കിടയിലെ പാലമായി മാറിയത് ഭക്ഷണത്തോടുള്ള പരസ്പരമുള്ള താല്പര്യമായിരുന്നു. കാളിദാസനും മായയും തമ്മിലുള്ള ഫോൺ സംഭാഷണങ്ങളിലൂടെയും അവർ പങ്കുവെക്കുന്ന പാചകക്കുറിപ്പുകളിലൂടെയും സിനിമ പ്രേക്ഷകരെ ഒരു പുതിയ അനുഭവത്തിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി.

ഈ മുതിർന്നവരുടെ പ്രണയത്തിനൊപ്പം തന്നെ ചിത്രത്തിന് യുവത്വത്തിന്റെ പ്രസരിപ്പും ഊർജ്ജവും നൽകിയത് ആസിഫ് അലിയും മൈഥിലിയുമായിരുന്നു. കാളിദാസന്റെ അനന്തരവൻ മനു എന്ന കഥാപാത്രമായി ആസിഫ് അലി തകർപ്പൻ പ്രകടനമാണ് കാഴ്ചവെച്ചത്. ജോലിയില്ലാതെ നടക്കുന്ന, എന്നാൽ നഗരത്തിലെ ചെറുപ്പക്കാരുടെ പ്രതിനിധിയായ മനുവും, മായയുടെ കൂടെ താമസിക്കുന്ന മീനാക്ഷി എന്ന പെൺകുട്ടിയും തമ്മിലുള്ള പ്രണയവും അതിനെത്തുടർന്നുണ്ടാകുന്ന തെറ്റിദ്ധാരണകളും സിനിമയെ തികച്ചും രസകരമായ ഒരു കൊമേഡി ഡ്രാമയാക്കി മാറ്റി. ആസിഫ് അലിയുടെ കരിയറിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ജനപ്രിയ വേഷങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു മനു. ലാലും ആസിഫ് അലിയും തമ്മിലുള്ള കോമ്പിനേഷൻ രംഗങ്ങൾ തിയേറ്ററുകളിൽ വലിയ ചിരിയുണർത്തി. ശ്യാാം പുഷ്കരനും ദിലീഷ് നായരും ചേർന്നൊരുക്കിയ തിരക്കഥയുടെ കരുത്തായിരുന്നു സിനിമയുടെ പ്രധാന ആകർഷണം. ഓരോ കഥാപാത്രത്തിനും വ്യക്തമായ സ്വഭാവവിശേഷങ്ങളും ഐഡന്റിറ്റിയും നൽകാൻ അവർക്ക് കഴിഞ്ഞു. ഡയലോഗുകളിലെ സ്വാഭാവികതയും തമാശകളും പ്രേക്ഷകർക്ക് ഒട്ടും കൃത്രിമത്വം തോന്നാത്ത രീതിയിലാണ് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്.

ഭക്ഷണം കേവലം ഒരു വിശപ്പടക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗം മാത്രമല്ല, അതിനപ്പുറം മനുഷ്യരെ തമ്മിൽ ഘടിപ്പിക്കുന്ന വലിയൊരു വികാരമാണെന്ന് സിനിമ പറഞ്ഞുതന്നു. സിനിമയുടെ തുടക്കത്തിൽ വരുന്ന ‘ചെമ്പാവ് പുന്നെല്ലിൻ ചോറോ…’ എന്ന ഗാനം തന്നെ മലയാളിയുടെ ഭക്ഷണസംസ്കാരത്തിന്റെ ഒരു ദൃശ്യാവിഷ്കാരമായിരുന്നു. കപ്പയും മീൻകറിയും, ഉണ്ണിയപ്പവും, തട്ടുകടയിലെ ദോശയും ഒക്കെ ആ പാട്ടിലൂടെ പ്രേക്ഷകരുടെ കണ്ണും വയറും നിറച്ചു. പശ്ചാത്തല സംഗീതത്തിലും ഗാനങ്ങളിലും ബിജിബാൽ വരുത്തിയ പുതുമകൾ ചിത്രത്തിന്റെ മൂഡ് നിലനിർത്തുന്നതിൽ വലിയ പങ്കുവഹിച്ചു. അവിയൽ ബാൻഡ് ഒരുക്കിയ ‘ആനക്കള്ളൻ’ എന്ന പ്രൊമോ ഗാനമൊക്കെ അക്കാലത്ത് ക്യാമ്പസുകളിൽ തരംഗമായിരുന്നു. അതിനൊപ്പം തന്നെ സിനിമയിലെ ഓരോ ഫ്രെയിമും മനോഹരമാക്കിയ ഛായാഗ്രാഹകൻ ഷൈജു ഖാലിദിന്റെ പങ്കും ചെറുതല്ല. ഭക്ഷണപദാർത്ഥങ്ങളെ ഇത്രയും മനോഹരമായി, കാണുന്നവർക്ക് രുചി അറിയാൻ പറ്റുന്ന തരത്തിൽ ക്യാമറയിൽ പകർത്താൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു. തിയേറ്ററിൽ ഇരുന്ന് സിനിമ കാണുന്ന ഏതൊരാൾക്കും സിനിമ കഴിഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോൾ നല്ല നാടൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം എന്നൊരു ആഗ്രഹം തോന്നിയെങ്കിൽ അത് ആ മേക്കിംഗിന്റെ വിജയമാണ്.

പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ സിനിമയിൽ വന്നുപോകുന്ന ചെറിയ വേഷങ്ങളും പ്രേക്ഷകരുടെ മനസ്സിൽ ഇന്നും ജീവിക്കുന്നുണ്ട്. കാളിദാസന്റെ വിശ്വസ്തനായ പാചകക്കാരൻ ബാബു എന്ന കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ച ബാബുരാജിന്റെ കരിയർ ബ്രേക്ക് ചിത്രമായിരുന്നു ഇത്. അതുവരെ വില്ലൻ വേഷങ്ങളിൽ മാത്രം കണ്ടിരുന്ന ബാബുരാജിന്റെ കോമഡി ടൈമിംഗ് മലയാളികൾ അത്ഭുതത്തോടെയാണ് കണ്ടത്. ‘കേരള കഫേ’ എന്ന ഫ്രഞ്ച് കേക്ക് ഉണ്ടാക്കാൻ അദ്ദേഹം പടുന്ന പാടും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ സംഭാഷണങ്ങളും സിനിമയുടെ വലിയൊരു പ്ലസ് പോയിന്റായിരുന്നു. ഓരോ കഥാപാത്രവും സിനിമയുടെ കഥാഗതിക്ക് കൃത്യമായ സംഭാവന നൽകുന്നവരായിരുന്നു. തെറ്റിദ്ധാരണകളുടെ പുറത്ത് കാളിദാസനും മായയും നേരിട്ട് കാണാൻ മടിക്കുന്നതും, പകരം മനുവിനെയും മീനാക്ഷിയെയും അയക്കുന്നതുമൊക്കെ സിനിമയെ വളരെ സസ്പെൻസും രസകരവുമായ ഒരു ഘട്ടത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.

സാങ്കേതികമായും പ്രമേയപരമായും ‘സാൾട്ട് ആൻഡ് പെപ്പർ’ സൃഷ്ടിച്ച സ്വാധീനം ചെറുതല്ല. മലയാള സിനിമയിലെ ‘ഫുഡ് ഫിലിംസ്’ എന്ന ജനപ്രിയ ഗണത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ചത് ഈ ചിത്രമാണ്. പിന്നീട് വന്ന ഉസ്താദ് ഹോട്ടൽ പോലെയുള്ള നിരവധി സിനിമകൾക്ക് ഇതൊരു പ്രചോദനമായിട്ടുണ്ടാകാം. റിയലിസ്റ്റിക് സിനിമകളുടെ ഒരു പുതിയ വസന്തത്തിനാണ് ഈ ചിത്രം തുടക്കമിട്ടത്. അനാവശ്യമായ ഫൈറ്റുകളോ, പഞ്ച് ഡയലോഗുകളോ, മെലോഡ്രാമകളോ ഇല്ലാതെ തികച്ചും ലളിതമായി ഒരു കഥ പറയുക എന്ന രീതിയിലേക്ക് മലയാള സിനിമാ പ്രേക്ഷകരുടെ ആസ്വാദന നിലവാരത്തെ മാറ്റിയെടുക്കാൻ ആഷിഖ് അബുവിനും സംഘത്തിനും കഴിഞ്ഞു. പ്രണയത്തിന് പ്രായമില്ലെന്നും, മനസ്സുകൾ തമ്മിലുള്ള പൊരുത്തമാണ് പ്രധാനം എന്നും സിനിമ വളരെ മനോഹരമായി സ്ഥാപിച്ചെടുത്തു. പതിനഞ്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് ഇപ്പുറവും ഈ സിനിമ ടെലിവിഷനിലോ ഒടിടിയിലോ കാണുമ്പോൾ ഒട്ടും വിരസത തോന്നാത്തത് അതിന്റെ പുതുമ നഷ്ടപ്പെടാത്ത മേക്കിംഗ് കൊണ്ടാണ്.

കാലം മാറി, സിനിമയുടെ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ മാറി, ആളുകളുടെ സിനിമാ ആസ്വാദന ശൈലിയും മാറി. എങ്കിലും ‘സാൾട്ട് ആൻഡ് പെപ്പർ’ എന്ന ദോശക്കഥ മലയാളിക്ക് നൽകിയ ആസ്വാദനത്തിന്റെ രുചി ഇന്നും മാറാതെ നിൽക്കുന്നു. കാളിദാസന്റെയും മായയുടെയും മനുവിന്റെയും മീനാക്ഷിയുടെയും ബാബുവിന്റെയും ഒക്കെ ജീവിതത്തിലൂടെ നമ്മൾ കടന്നുപോയിട്ട് ഒന്നര പതിറ്റാണ്ട് തികയുമ്പോൾ, ഈ ചിത്രം തീയേറ്ററുകളിൽ നൽകിയ ആ പഴയ സന്തോഷവും ആവേശവും ഇന്നും സിനിമാപ്രേമികളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു മധുരമുള്ള ഓർമ്മയായി അവശേഷിക്കുന്നു. മലയാള സിനിമയുടെ ചരിത്രത്തിൽ എന്നും ഓർക്കപ്പെടുന്ന, എക്കാലത്തെയും മികച്ച ഫീൽ ഗുഡ് ചിത്രങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ മുൻപന്തിയിൽ തന്നെയുണ്ടാകും ഈ രുചിക്കൂട്ട്.