ആനക്കാട്ടിൽ ഈപ്പച്ചനോട് ഏറ്റുമുട്ടുന്ന കടയാടി രാഘവൻ , “പത്രത്തിലെ” രാഷ്ട്രീയ കുതന്ത്രശാലിയായ വിശ്വനാഥൻ, പൂവള്ളി ഇന്ദുചൂഡനോട് വാക്കുകൾകൊണ്ട് ഏറ്റുമുട്ടിയ മണപ്പള്ളി പവിത്രൻ… പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയാൽ ഒരുപാടുണ്ട്. വെറുമൊരു ഭാവപ്രകടനം കൊണ്ട് മാത്രം മലയാള സിനിമയിലെ വൻമരങ്ങളായ നായകന്മാരെപ്പോലും നിഷ്പ്രഭരാക്കി നിർത്തിയ പകരംവെക്കാനില്ലാത്ത വില്ലൻ, അതാണ് മലയാളത്തിന്റെ സ്വന്തം എൻ. എഫ്. വർഗീസ്. ക്രൂരതയെ വെറും ഭാവ പ്രകടനങ്ങളിൽ ഒതുക്കാതെ, കണ്ണിന്റെ ഒരൊറ്റ നോട്ടം കൊണ്ടും ശബ്ദത്തിന്റെ ഗാംഭീര്യമുള്ള വിറയൽ കൊണ്ടും പ്രേക്ഷകരിൽ ഭയം ജനിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തോളം പോന്നൊരു മറ്റൊരു നടനെ അവകാശപ്പെടാനില്ല. ഭാവങ്ങളുടെ അതിപ്രസരമില്ലാതെ സ്വാഭാവികമായൊരു അഭിനയ ശൈലി മലയാളിക്ക് സമ്മാനിച്ച നടന്റെ ഓർമകൾക്ക് ഇന്ന് 24 വയസ്സ്. വെള്ളിത്തിരയിലെ ആ അതുല്യ പ്രതിഭയുടെ ജ്വലിക്കുന്ന ഓർമകൾക്ക് മുന്നിൽ സെല്ലുലോയ്ഡിന്റെ പ്രണാമം.
വില്ലനായും സ്വഭാവനടനായും മലയാളിയുടെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞുപോയ ആ കരുത്തുറ്റ രൂപം വിടപറഞ്ഞിട്ട് വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും, അദ്ദേഹം ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ ജീവിച്ചുതീർത്ത കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ ഇന്നും നമുക്കിടയിൽ ജീവിക്കുന്നു. ഒരു നടൻ എന്നതിലുപരി സിനിമയുടെ സമസ്ത മേഖലകളെയും തന്റെ സാന്നിധ്യം കൊണ്ട് ധന്യമാക്കിയ പ്രതിഭയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. നാടകവേദികളിൽ നിന്ന് തുടങ്ങി വെള്ളിത്തിരയുടെ അവിഭാജ്യ ഘടകമായി മാറിയ എൻ.എഫ്. വർഗ്ഗീസ്, ചെയ്ത വേഷങ്ങളിലെല്ലാം സ്വന്തമായി ഒരു കയ്യൊപ്പ് ചാർത്തിയാണ് കടന്നുപോയത്. മലയാള സിനിമയിൽ വില്ലൻ വേഷങ്ങൾക്ക് ഒരു പുതിയ ഭാവുകത്വം നൽകിയ നടനായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
ആലുവാക്കാരൻ എൻ എഫ് വർഗീസിൻറെ ജീവിതാഭിലാഷമായിരുന്നു സിനിമ. നാടകങ്ങളിലൂടെ അഭിനയരംഗത്ത് സജീവമായിരുന്ന തുടക്കകാലം. കലയോടുള്ള അടങ്ങാത്ത അഭിനിവേശം കാരണം, കലാഭവനിലും ഹരിശ്രീയിലുമായി പന്ത്രണ്ട് വർഷത്തോളം പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു എൻ എഫ് വർഗീസ്. പപ്പൻ പ്രിയപ്പെട്ട പപ്പൻ, ഈറൻ സന്ധ്യ എന്നിങ്ങനെ എട്ടോളം സിനിമകളിൽ ചെറുവേഷം ചെയ്തെങ്കിലും ശ്രദ്ധേയനാകുന്നത് സിബി മലയലിൽ ഡെന്നീസ് ജോസഫ് കൂട്ടുക്കെട്ടിൽ ഒരുങ്ങിയ ആകാശദൂതിലൂടെയാണ്. പാൽക്കാരൻ കേശവൻ എന്ന കഥാപാത്രം കരിയർ ബ്രേക്കായി.
‘ലേലം’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ കടയാടി തമ്പി എന്ന കഥാപാത്രത്തെ മലയാളികൾക്ക് അത്രവേഗം മറക്കാനാകില്ല. ആനക്കാട്ടിൽ ഈപ്പച്ചനോട് ഏറ്റുമുട്ടുന്ന കടയാടി തമ്പിയുടെ ആക്രോശങ്ങളും തന്ത്രങ്ങളും മലയാള സിനിമാ ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും മികച്ച വില്ലൻ വേഷങ്ങളിലൊന്നാണ്. ശബ്ദത്തിന്റെ മാന്ത്രികതയായിരുന്നു ആ കഥാപാത്രത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ കരുത്ത്. അതുപോലെ തന്നെ ‘പത്രം’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ വിശ്വനാഥൻ എന്ന രാഷ്ട്രീയ കുതന്ത്രശാലിയായ വില്ലൻ കഥാപാത്രവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിനയജീവിതത്തിലെ മറ്റൊരു നാഴികക്കല്ലായിരുന്നു. അധികാരത്തിന്റെ ഗർവ്വും പ്രതികാരചിന്തയും ഒന്നുപോലെ ചേർത്തുവെച്ച ആ വേഷം എൻ.എഫ്. വർഗ്ഗീസ് എന്ന നടന്റെ റേഞ്ച് എത്രത്തോളമാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്നതായിരുന്നു.
എന്നാൽ അദ്ദേഹം വെറുമൊരു വില്ലൻ നടൻ മാത്രമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് തന്നിലെ സ്വഭാവനടനെ വളരെ മനോഹരമായി അടയാളപ്പെടുത്തിയ നിരവധി ചിത്രങ്ങളും നമുക്ക് സമ്മാനിച്ചിട്ടുണ്ട്. ‘സ്ഫടികം’ എന്ന എക്കാലത്തെയും വലിയ ഹിറ്റ് ചിത്രത്തിലെ പാച്ചുപിള്ള എന്ന പോലീസുകാരൻ, നർമ്മത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെയുള്ളതായിരുന്നു. ഭരത് ചന്ദ്രൻ ഐ.പി.എസ് എന്ന ചിത്രത്തിലെ വേഷവും, ‘വല്ല്യേട്ടൻ’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ മാമ്പുള്ളി നാരായണൻ എന്ന കഥാപാത്രവുമെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരിയറിലെ തിളക്കമാർന്ന അധ്യായങ്ങളാണ്.
സിനിമയിൽ എത്തുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ മിമിക്രി രംഗത്തും ഡബ്ബിങ് രംഗത്തും അദ്ദേഹം സജീവമായിരുന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെ ശബ്ദം അനുകരിക്കുന്നതിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഴിവ് പിൽക്കാലത്ത് സ്വന്തം കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് ജീവൻ നൽകാൻ ഏറെ സഹായിച്ചു.
സംഭാഷണങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുമ്പോഴുള്ള ആ പ്രത്യേക ശൈലി, വാക്കുകൾക്കിടയിലെ നിശ്ശബ്ദതകൾ എന്നിവയെല്ലാം ഒരു എൻ.എഫ്. വർഗ്ഗീസ് ടച്ച് ഉള്ളവയായിരുന്നു. ‘നരസിംഹം’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ മണപ്പള്ളിപവിത്രൻ, ‘കൺമണി’യിലെ കഥാപാത്രം, ‘ഫ്രണ്ട്സ്’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ വേഷം, ‘ദുബായ്’, ‘പ്രജ’, ‘വല്ല്യേട്ടൻ’ തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങളിലെ പ്രകടനങ്ങളെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ വൈവിധ്യമാർന്ന അഭിനയശൈലിയുടെ തെളിവുകളാണ്. ഒന്നിനൊന്ന് വ്യത്യസ്തമായ കഥാപാത്രങ്ങളെ വളരെ സ്വാഭാവികതയോടെ അവതരിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
2003ല് റിലീസ് ചെയ്ത ചിത്രമായ സഹോദരന് സഹദേവന് ആണ് അവസാനമായി പുറത്തിറങ്ങിയ ചിത്രം .നൂറിലധികം സിനിമകളില് അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2002 ല് ഹൃദയാഘാതത്തെ തുടര്ന്ന് തന്റെ അഭിനയജീവിതത്തിന്റെ സുവർണ്ണകാലത്ത് നിൽക്കുമ്പോഴായിരുന്നു ആ വിയോഗം സംഭവിച്ചത്. വളരെ ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ട് തന്നെ മലയാള സിനിമയിൽ തന്റേതായ ഒരിടം ഉറപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു. വില്ലൻ വേഷങ്ങളിൽ തിളങ്ങുമ്പോഴും വ്യക്തിജീവിതത്തിൽ തികച്ചും സൗമ്യനും സ്നേഹസമ്പന്നനുമായിരുന്നു അദ്ദേഹം എന്ന് സഹപ്രവർത്തകർ എപ്പോഴും ഓർമ്മിക്കാറുണ്ട്. കഥാപാത്രങ്ങളുടെ കാഠിന്യമല്ല, മറിച്ച് ആ നടന്റെ ഉള്ളിലെ കലയോടുള്ള സമർപ്പണമാണ് അദ്ദേഹത്തെ ജനപ്രിയനാക്കിയത്. വലിയൊരു താരനിരയ്ക്കൊപ്പം നിൽക്കുമ്പോഴും സ്വന്തം സാന്നിധ്യം കൊണ്ട് ആ രംഗം തന്റേതാക്കി മാറ്റാൻ അദ്ദേഹത്തിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ടായിരുന്നു.
എൻ.എഫ്. വർഗ്ഗീസ് എന്ന നാമം കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ മലയാളി പ്രേക്ഷകരുടെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തുന്നത് ആ ഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദവും തീക്ഷ്ണമായ കണ്ണുകളുമാണ്. അദ്ദേഹം വിടപറഞ്ഞിട്ട് വർഷങ്ങൾ പിന്നിടുമ്പോഴും, ടെലിവിഷൻ സ്ക്രീനുകളിലോ ഒ.ടി.ടി പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളിലോ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സിനിമകൾ കാണുമ്പോൾ മലയാളി ഇന്നും പറയും, “ഇതുപോലൊരു നടൻ ഇനി വരാനില്ല”. മരണം ഒരു കലാകാരനെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നില്ല എന്നതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ തെളിവാണ് എൻ.എഫ്. വർഗ്ഗീസ്. അദ്ദേഹം അനശ്വരമാക്കിയ ആ കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ, ആ ഡയലോഗുകളിലൂടെ, ആ തനത് അഭിനയ ശൈലിയിലൂടെ അദ്ദേഹം ഇന്നും മലയാള സിനിമയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പായി നിലകൊള്ളുന്നു. ഈ ഓർമ്മദിനത്തിൽ ആ മഹാനടന്റെ സ്മരണയ്ക്ക് മുന്നിൽ പ്രണാമം അർപ്പിക്കുന്നു.