തെന്നിന്ത്യൻ സിനിമയുടെ ചരിത്രത്തിൽ ആറു പതിറ്റാണ്ടിലധികം കാലം തിളങ്ങി നിന്ന കലാകാരി. അഭിനയത്തിന്റെ വൈവിധ്യങ്ങളിലെല്ലാം തന്റേതായ സംഭാവനകൾ നൽകി ഇന്ത്യൻ ചലച്ചിത്രലോകത്ത് പകരം വെക്കാനില്ലാത്ത പ്രകടനം കാഴ്ച വെച്ച അനശ്വര പ്രതിഭ. സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ വിവിധ ഭാവങ്ങൾ കാലാന്തരങ്ങളിലൂടെ ഇന്ത്യൻ പ്രേക്ഷകർക്ക് സമ്മാനിച്ച സുകുമാരി. ഇന്ന് സുകുമാരിയുടെ ജന്മദിനമാണ്. മലയാളത്തിന്റെ ഏറ്റവുമ പ്രിയപ്പെട്ട കലാകാരി “സുകുമാരി” ചേച്ചിക്ക് സെല്ലുലോയ്ഡിന്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ജന്മദിനാശംസകൾ.
മാധവൻ നായരിന്റെയും സത്യഭാമയുടെയും മകളായി തമിഴ്നാട് നാഗർകോവിലിലാണ് സുകുമാരി ജനിച്ചത്. പക്ഷേ ജീവിതം കലയുടെ വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് അവളെ നയിച്ചു. ബാല്യത്തിൽ തന്നെ കഥകളി, ഭരതനാട്യം, കേരളനാട്യം തുടങ്ങിയ നൃത്തരൂപങ്ങളിൽ സുകുമാരി പ്രാവീണ്യം നേടി. ഗുരു ഗോപിനാഥിന്റെ ശിഷ്യയായി അവർ നൃത്തത്തിന്റെ സൗന്ദര്യലോകത്തിൽ അവരൊരു കുഞ്ഞു താരകമായി. തിരുവിതാംകൂർ സഹോദരിമാരെന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ലളിത, പദ്മിനി, രാഗിണി എന്നിവർ സുകുമാരിയുടെ അടുത്ത ബന്ധുക്കളായിരുന്നു. ഈ കുടുംബത്തിന്റെ കലാസൗഭാഗ്യമാണ് സുകുമാരിയുടെ ആത്മാവിൽ കല പടർന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനം. ഏഴാം വയസ്സിൽ തന്നെ ‘ഡാൻസേഴ്സ് ഓഫ് ഇന്ത്യ’ എന്ന നൃത്തരൂപങ്ങളുടെ ട്രൂപ്പിനൊപ്പം ഇന്ത്യയിലുടനീളവും സിലോൺ, സിംഗപ്പൂർ, മലേഷ്യ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലും അവർ പ്രകടനം നടത്തി.
പത്താം വയസ്സിൽ, സംവിധായകൻ പി. നീലകണ്ഠന്റെ തമിഴ് ചിത്രം “ഒരു ഇരവ്” വഴിയാണ് സുകുമാരി വെള്ളിത്തിരയിലെത്തിയത്. അതിനുശേഷം പിന്നീട് പിന്നോട്ടു നോക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല. നൃത്തകഥാപാത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് അമ്മ, സഹോദരി, വില്ലത്തി, ചിരിപ്പിക്കുന്ന വീട്ടമ്മ – എല്ലാത്തരം വേഷങ്ങളിലേക്കും സുകുമാരി അത്രയും സ്വാഭാവികമായി കടന്നുകയറി. 1957-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ‘കൂടപിറപ്പ്’ എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെയാണ് സുകുമാരിയുടെ മലയാളത്തിന്റെ വെള്ളിത്തിരയിലേക്ക് കടന്നു വരുന്നത്. അതെ വർഷം ഇറങ്ങിയ ‘തസ്കര വീരൻ’ എന്ന സിനിമ മലയാളത്തിൽ അവരെ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധേയയാക്കി. തുടർന്നുള്ള ദശകങ്ങളിൽ സുകുമാരിയുടെ മുഖം മലയാളി പ്രേക്ഷകരുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിത്തീർന്നു.
സുകുമാരിയെ ഒരു വിഭാഗം പ്രേക്ഷകർക്കെങ്കിലും ഓർമ്മവരുന്നത് ഹാസ്യരൂപങ്ങളിലൂടെയാണ്. പ്രിയദർശന്റെ ‘പൂച്ചക്കൊരു മൂക്കുത്തി, ബോയിംഗ് ബോയിംഗ്, വന്ദനം, ഓടരുതമ്മാവാ ആളറിയാം’ തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങളിൽ അവരുടെ കോമഡി ടൈമിംഗ് മലയാള സിനിമയുടെ ക്ലാസിക്കുകളായി മാറി. ‘ഡിക്കമ്മ, രേവതിയമ്മ, മാഗിയാന്റി, സുലോചന തങ്കപ്പൻ’ എന്നീ കഥാപാത്രങ്ങൾ മലയാള സിനിമയുടെ വാക്കുകളിലേക്കും ദൃശ്യങ്ങളിലേക്കും കൊത്തിവച്ചവയാണ്. എന്നാൽ അതേ നടി, ബാലചന്ദ്ര മേനോനും അടൂർ ഗോപാലകൃഷ്ണനും പോലുള്ള ഗൗരവ സംവിധായകരുടെ ചിത്രങ്ങളിൽ തീവ്രമായ മാനസിക വികാരങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ‘കാര്യം നിസ്സാരം, അരപ്പട്ട കെട്ടിയ ഗ്രാമത്തിൽ, കൂടെവിടെ, ചിരിയോ ചിരി’ തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങളിലെ അവളുടെ പ്രകടനം അതിന്റെ തെളിവുകളാണ്. സുകുമാരി അഭിനയിച്ച കഥാപാത്രങ്ങൾ പലപ്പോഴും സമൂഹത്തിലെ സ്ത്രീകളുടെ യഥാർത്ഥ മുഖമായിരുന്നു – പ്രയാസങ്ങൾക്കിടയിലും തല ഉയർത്തി നിൽക്കുന്നവർ, കരുത്തുള്ളവർ, പക്ഷേ ഹൃദയമൃദുലരും.
സുകുമാരിയുടെ ജീവിതം കലയിൽ മുഴുകിയതാണ്. പ്രശസ്ത സംവിധായകനായ എ. ഭീംസിംഗ് ആയിരുന്നു ഭർത്താവ്. 1978-ൽ ഭർത്താവിന്റെ മരണം സുകുമാരിയെ തളർത്തിയില്ല; പകരം, അവൾ കൂടുതൽ ശക്തിയായി കലാരംഗത്ത് തുടരുകയും പുതുതലമുറ നടിമാർക്ക് മാതൃകയാവുകയും ചെയ്തു. മകനായ സുരേഷ് ഒരു ഡോക്ടറായും നടനായും ജീവിതത്തിൽ മുന്നേറി.
2003-ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം നേടി. 2010-ൽ ദേശീയ ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം – തമിഴ് ചിത്രം നമ്മ ഗ്രാമം ന്റെ മികച്ച സഹനടിക്ക്. കേരള സംസ്ഥാന ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരങ്ങൾ നാലുതവണ. ഫിലിംഫെയർ ലൈഫ് ടൈം അചീവ്മെന്റ് അവാർഡ് (സൗത്ത്), ഏഷ്യാനെറ്റ് ലൈഫ് ടൈം അചീവ്മെന്റ് അവാർഡ്, കലാ രത്നം, കലൈമാമണി തുടങ്ങിയ നിരവധി ബഹുമതികൾ അവരെ തേടിയെത്തി. ഇത് സുകുമാരിക്ക് ലഭിച്ച പുരസ്കാരങ്ങളുടെ പട്ടികയല്ല, അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ കലയുടെ ആഴം തിരിച്ചറിയാൻ പ്രേക്ഷകർ നൽകിയ അംഗീകാരം മാത്രമാണ്.
മലയാള സിനിമയിലെ പല തലമുറകളോടും സുകുമാരി ചേർന്ന് നിന്നു. സത്യൻ, പ്രേംനസീർ, ശിവാജി ഗണേശൻ, എം.ജി.ആർ മുതൽ മോഹൻലാൽ, മമ്മൂട്ടി, കുഞ്ചാക്കോ ബോബൻ വരെ. ഓരോ തലമുറക്കും അവരുടെ അമ്മയെയും, അധ്യാപികയെയും, വീട്ടമ്മയെയും സുകുമാരിയുടെ മുഖത്തിലൂടെ കണ്ടു. ഒരു രംഗത്തിൽ ചിരിപ്പിക്കുന്ന അമ്മയായി അവർ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടാലും, മറ്റൊരിടത്ത് കഠിനമായ പെൺമുത്തശ്ശിയായി അവർ തന്നെ എന്നാൽ രണ്ടിടത്തും സുകുമാരിയുടെ സാന്നിധ്യം ഒരുപോലെ ഹൃദയത്തോട് ചേർന്നതായിരുന്നു.
ഇന്ന് സുകുമാരിയെ ഓർക്കുമ്പോൾ, അവരുടെ ചിരിയിലുണ്ട് ഒരു മാധുര്യം, കണ്ണുകളിൽ ഒരു ആത്മവിശ്വാസം. അവർ മലയാള സിനിമയെ മാത്രം സമ്പന്നമാക്കിയില്ല, സ്ത്രീകളുടെ സിനിമാഭിനയത്തിന്റെ അർത്ഥം തന്നെ ഉയർത്തി കാട്ടിയിരുന്നു. സിനിമ ഒരു ജോലി മാത്രമല്ല, ആത്മാവിന്റെ ഭാഷയാണെന്ന് സുകുമാരി തെളിയിച്ചു. അവരുടെ കഥാപാത്രങ്ങൾ ഇന്നും പ്രേക്ഷക മനസ്സിൽ ജീവിക്കുന്നു – ടെലിവിഷനിലൂടെ ആവർത്തിച്ച് വരുന്ന പഴയ സിനിമകളിൽ, പഴയ ഓർമകളിൽ, തലമുറകളുടെ സംഭാഷണങ്ങളിൽ. അങ്ങനെ സുകുമാരിയുടെ യാത്ര കലയുടെ അർത്ഥം അതിരുകൾ കടന്ന്, ഭാഷകളെ മറികടന്ന് മനുഷ്യരിലേക്ക് എത്തിച്ച പ്രയാണമായിരുന്നു.
സുകുമാരിയുടെ യഥാർത്ഥ ജീവിതവും അത്രയേറെ സിനിമാത്മകമായിരുന്നു – വേദനകളും വിജയങ്ങളും ചേർന്നൊരു കഥപോലെ. 2013-ൽ, വീട്ടിലെ പൂജാമുറിയിൽ തീപിടുത്തത്തിൽ പൊള്ളലേറ്റു; കുറച്ച് ആഴ്ചകൾക്ക് ശേഷം ഹൃദയാഘാതം മൂലം അവൾ വിടവാങ്ങി. അതോടെ ഇന്ത്യൻ സിനിമയിലെ ഒരു അധ്യായം തന്നെ അടഞ്ഞു പോയെന്ന് പറയാം. മലയാള സിനിമയിലെ സ്ത്രീകഥാപാത്രങ്ങൾക്കൊരു ആത്മാവ് നൽകിയ നടി. അവളുടെ ജന്മദിനത്തിൽ, അവരെ ഓർക്കുമ്പോൾ മലയാള സിനിമയുടെ തിരശ്ശീലയ്ക്ക് പിന്നിൽ അവരിന്നും നൃത്തം ചെയ്യുകയാണ്. അതേ ചിരിയോടെ, അതേ മികവോടെ, അതേ കരുണയോടെ. സുകുമാരിയില്ലാത്ത പന്ത്രണ്ടു വർഷങ്ങൾ… പക്ഷേ അവരുടെ ഓർമ്മ മലയാള സിനിമയുടെ ഹൃദയതാളത്തിൽ ഇന്നും ഇടിക്കുന്നു. ഒരിക്കൽ കൂടി ജന്മദിനാശംസകൾ സുകുമാരി ചേച്ചി.