മലയാള സിനിമയുടെ വിപ്ലവാത്മകമായ മാറ്റങ്ങൾക്ക് വഴിയൊരുക്കിയ എൺപതുകളുടെ തുടക്കത്തിൽ, 1982-ൽ വെള്ളിത്തിരയിലെത്തിയ ‘എന്തിനോ പൂക്കുന്ന പൂക്കൾ’ എന്ന ചിത്രം കുടുംബബന്ധങ്ങളുടെയും നന്മതിന്മകളുടെയും വൈകാരിക തലങ്ങളെ തൊട്ടുണർത്തിയ അവിസ്മരണീയമായ ഒരു ചലച്ചിത്രാനുഭവമാണ്. ഗോപിനാഥ് ബാബുവിന്റെ സംവിധാനത്തിൽ എ. ഷെരീഫിന്റെ ദീർഘവീക്ഷണമുള്ള തിരക്കഥയിൽ പിറന്ന ഈ ഫാമിലി ഡ്രാമ, റിലീസ് ചെയ്ത് നാല് പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കിപ്പുറവും മലയാളി പ്രേക്ഷകരുടെ മനസ്സിൽ പച്ചപിടിച്ചുനിൽക്കുന്നു. പിൽക്കാലത്ത് ഇന്ത്യൻ സിനിമയുടെ തന്നെ പദവികൾ അലങ്കരിച്ച മമ്മൂട്ടി, മോഹൻലാൽ എന്നീ പ്രതിഭകളും, ഗാംഭീര്യമുള്ള കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ ശ്രദ്ധേയനായ രതീഷും, ഭാവസാന്ദ്രമായ അഭിനയത്തിലൂടെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട സറീന വഹാബും ഒന്നിച്ചണിനിരന്ന ഈ ചിത്രം, മലയാള സമാന്തര-വ്യാവസായിക സിനിമകളുടെ മനോഹരമായ ഒരു സംഗമഭൂമിയായിരുന്നു.
പ്രതിസന്ധികളിൽ ആടിയുലയുന്ന സാവിത്രി എന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ ജീവിതവും, അവളെ സ്വന്തം സഹോദരിയെപ്പോലെ ചേർത്തുപിടിക്കുന്ന ശിവരാമൻ എന്ന നിഷ്കളങ്കനായ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ ആത്മബന്ധവുമാണ് സിനിമയുടെ പ്രധാന ഇതിവൃത്തം. സാവിത്രിയെ ചതിക്കുഴിയിൽ വീഴ്ത്തുകയും ഗർഭിണിയാക്കി ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സുരേന്ദ്രൻ എന്ന ക്രൂരനായ കഥാപാത്രം, മനുഷ്യത്വമില്ലായ്മയുടെ പ്രതിരൂപമായി മാറുമ്പോൾ, അനാഥയായ സാവിത്രിക്ക് ശിവരാമൻ നൽകുന്ന സംരക്ഷണവും കരുതലും പ്രേക്ഷകരെ ഏറെ വൈകാരികമായി സ്പർശിക്കുന്നു. തുടർന്ന്, കുഞ്ഞിന്റെ വേർപാടിനു ശേഷം വിശ്വനാഥൻ എന്ന വ്യവസായിയുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് സാവിത്രി കടന്നുവരുന്നതും, അവളുടെ കലുഷിതമായ ഭൂതകാലം വീണ്ടും സുരേന്ദ്രനിലൂടെ വില്ലനായി ഉയർന്നുവരുന്നതുമാണ് കഥയുടെ കാതൽ. നന്മയും തിന്മയും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷത്തിനൊടുവിൽ, ആത്മാർത്ഥമായ ബന്ധങ്ങളുടെ വിജയം പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് ദുരന്തപൂർണ്ണവും എന്നാൽ നീതിയുക്തവുമായ ഒരു ക്ലൈമാക്സിലേക്ക് ചിത്രം പ്രേക്ഷകരെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു.
ഈ ചിത്രത്തിലെ അഭിനേതാക്കളുടെ പ്രകടനമാണ് ‘എന്തിനോ പൂക്കുന്ന പൂക്കൾ’ എന്ന സിനിമയെ ഇന്നും സവിശേഷമാക്കുന്നത്. പിൽക്കാലത്ത് നായകസങ്കൽപ്പങ്ങളെ തിരുത്തിക്കുറിച്ച മോഹൻലാൽ, തന്റെ കരിയറിന്റെ തുടക്കകാലത്ത് സുരേന്ദ്രൻ എന്ന വില്ലൻ കഥാപാത്രത്തിലൂടെ പ്രകടിപ്പിച്ച പ്രതിനായക സ്വഭാവം തികച്ചും വിസ്മയിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. വെറുപ്പും അസൂയയും വഞ്ചനയും സമന്വയിപ്പിച്ച ആ പ്രകടനം നടനെന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഴം വ്യക്തമാക്കുന്നതായിരുന്നു. മറുവശത്ത്, സംരക്ഷകനായ, ത്യാഗമനോഭാവമുള്ള ശിവരാമനായി മമ്മൂട്ടി തന്റെ പ്രൗഢവും ശാന്തവുമായ അഭിനയത്തിലൂടെ കഥാപാത്രത്തിന് പൂർണ്ണത നൽകി. സറീന വഹാബിന്റെ സാവിത്രി എന്ന കഥാപാത്രത്തിലെ ഭാവപ്രകടനങ്ങളും, രതീഷിന്റെ മാന്യവും ദൃഢവുമായ വിശ്വനാഥൻ എന്ന പ്രകടനവും സിനിമയുടെ വൈകാരിക അടിത്തറ ശക്തിപ്പെടുത്തി. സുകുമാരി, ശങ്കരാടി, മാള അരവിന്ദൻ തുടങ്ങിയ പ്രതിഭകളുടെ സാന്നിധ്യം ചിത്രത്തിന്റെ വ്യാപ്തി വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
എ. ഷെരീഫിന്റെ അനുഭവസമ്പന്നമായ തിരക്കഥയും ഗോപിനാഥ് ബാബുവിന്റെ സുദൃഢമായ സംവിധാനമികവും ചേർന്നപ്പോൾ, പ്രേക്ഷകന്റെ ഉള്ളുലയ്ക്കുന്ന ഒരു മികച്ച കുടുംബചിത്രം പിറവിയെടുക്കുകയായിരുന്നു. അതോടൊപ്പം, ശ്യാം ഒരുക്കിയ സംഗീതവും പശ്ചാത്തലസംഗീതവും ചിത്രത്തിന്റെ അന്തരീക്ഷത്തെ കൂടുതൽ സാന്ദ്രമാക്കി. ജീവിതത്തിലെ അനിശ്ചിതത്വങ്ങളെയും കണ്ണീരിനെയും പ്രത്യാശയെയും സംഗീതത്തിലേക്ക് ആവാഹിക്കാൻ ശ്യാമിന് സാധിച്ചു. മനുഷ്യബന്ധങ്ങളിലെ കാപട്യവും, അതേസമയം തന്നെ ഉപാധികളില്ലാത്ത സ്നേഹത്തിന്റെ മഹത്വവും കൃത്യമായി അടയാളപ്പെടുത്തിയ ഈ ചിത്രം, മലയാള സിനിമയിലെ എൺപതുകളിലെ ഡ്രാമ സിനിമകളുടെ കൃത്യമായ മാതൃകയാണ്.
44 വർഷങ്ങൾ പിന്നിടുമ്പോഴും ‘എന്തിനോ പൂക്കുന്ന പൂക്കൾ’ എന്ന ചിത്രം മലയാളിക്ക് നൽകുന്നത് കേവലം ഒരു സിനിമാനുഭവം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ കൂടിയാണ്. മഹാനടന്മാരായ മമ്മൂട്ടിയും മോഹൻലാലും തങ്ങളുടെ കരിയറിന്റെ ആദ്യ ദശകത്തിൽ ഒന്നിച്ച് സ്ക്രീൻ പങ്കിട്ട അത്യപൂർവ്വ മുഹൂർത്തങ്ങൾ ഈ ചിത്രത്തിന്റെ തിളക്കം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. ജീവിതത്തിലെ പ്രതിസന്ധികൾക്കിടയിലും പൂത്തുലയുന്ന പ്രത്യാശയുടെ പ്രതീകമായി സാവിത്രിയുടെയും ശിവരാമന്റെയും ജീവിതം നിലനിൽക്കുമ്പോൾ, ഈ ചിത്രം പുതിയ കാലത്തെ ചലച്ചിത്ര പ്രേമികൾക്കും എന്നും പഠനവിഷയവും ആസ്വാദനപാത്രവുമാണ്.