മലയാള ചലച്ചിത്ര ചരിത്രത്തിൽ റിലീസ് ചെയ്ത സമയത്ത് തിയേറ്ററുകളിൽ വലിയ ചലനമുണ്ടാക്കാതെ പോവുകയും, എന്നാൽ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം പ്രേക്ഷകരാൽ വീണ്ടും കണ്ടെത്തപ്പെട്ട് ‘കൾട്ട് ക്ലാസിക്’ പദവി നേടിയെടുക്കുകയും ചെയ്ത അത്യപൂർവ്വം ചിത്രങ്ങളിലൊന്നാണ് ദീപു കരുണാകരൻ രചനയും സംവിധാനവും നിർവ്വഹിച്ച ‘വിന്റർ’. മലയാളികൾക്ക് പരിചിതമായിരുന്ന മാടപ്രാവുകളും യക്ഷികളും പാലപ്പൂവിന്റെ മണവുമുള്ള പരമ്പരാഗത ഹൊറർ ഫോർമുലകളിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും മാറി നടന്ന്, ഹോളിവുഡ് മാതൃകയിലുള്ള പ്യുവർ സ്ലാഷർ മൂഡ് മലയാള സിനിമയിൽ ആദ്യമായി പരീക്ഷിച്ച ചിത്രം കൂടിയായിരുന്നു ഇത്. ചിത്രം പുറത്തിറങ്ങി 17 വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറവും ചിത്രം നൽകിയ ഭയത്തിന്റെ ഭീകരത ഒട്ടും തന്നെ കുറഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നതിൽ അത്ഭുതപ്പെടാനില്ല.
ജയറാമും ഭാവനയും കേന്ദ്രകഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ച ഈ സൈക്കോളജിക്കൽ സ്ലാഷർ ഹൊറർ ത്രില്ലർ ചിത്രം യഥാർത്ഥത്തിൽ 2003-ൽ തന്നെ ചിത്രീകരണം പൂർത്തിയായതായിരുന്നു. ഈ ചിത്രം ചില സാങ്കേതികവും സാമ്പത്തികവുമായ കാരണങ്ങളാൽ നീണ്ട ആറ് വർഷത്തോളമാണ് പെട്ടിയിലിരുന്നത്. ഒടുവിൽ 2009 ജൂലൈ 16-നാണ് ഈ ചിത്രം ഔദ്യോഗികമായി തിയേറ്ററുകളിൽ റിലീസ് ചെയ്തത്. ഒരുപക്ഷേ 2003-ൽ തന്നെ ഈ ചിത്രം റിലീസ് ചെയ്തിരുന്നുവെങ്കിൽ മലയാളത്തിലെ ഹൊറർ സ്ലാഷർ സിനിമകളുടെ ചരിത്രം തന്നെ മറ്റൊന്നാകുമായിരുന്നു എന്ന് സിനിമയെ ഗൗരവത്തോടെ കാണുന്നവർ ഇന്ന് വിലയിരുത്തുന്നുണ്ട്. കാരണം,
ഈ ചിത്രത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകതയും കരുത്തും അതിന്റെ വേറിട്ട മേക്കിങ് ശൈലി തന്നെയാണ്. മലയാള സിനിമയിൽ അതുവരെ നിലനിന്നിരുന്ന പ്രേത സങ്കൽപ്പങ്ങളെ ഈ ചിത്രം പാടെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു. ചുവന്ന സാരിയുടുത്ത യക്ഷികളോ, പ്രതികാര ദാഹിയായ ആത്മാക്കളോ, ഒടുവിൽ അവരെ തളയ്ക്കാൻ എത്തുന്ന മന്ത്രവാദികളോ ഒന്നും തന്നെ ഈ സിനിമയിൽ ഇല്ല. പകരം, കടുത്ത മാനസിക വൈകല്യമുള്ള, ഒരു അമാനുഷിക ശക്തിയുമില്ലാത്ത, എന്നാൽ ഭ്രാന്തമായ കൊലവിളിയുമായി നടക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ സൃഷ്ടിക്കുന്ന റിയലിസ്റ്റിക്കായ ഭീതിയാണ് ഈ സിനിമയുടെ ജീവൻ. ഹോളിവുഡിലെ പ്രശസ്തമായ ‘ഹാലോവീൻ’, ‘ഫ്രൈഡേ ദി 13ത്’, ‘സ്ക്രീം’ തുടങ്ങിയ സ്ലാഷർ ചിത്രങ്ങളുടെ അതേ അനുഭൂതിയാണ് വിന്റർ മലയാള പ്രേക്ഷകർക്ക് സമ്മാനിച്ചത്. സാധാരണ ഹൊറർ സിനിമകളിൽ വില്ലന് വ്യക്തമായ ഒരു പ്രതികാര കഥയോ അല്ലെങ്കിൽ ഫ്ലാഷ്ബാക്കോ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ വിന്ററിലെ കൊലയാളിക്ക് അങ്ങനെയുള്ള യാതൊരു വിശദീകരണങ്ങളുമില്ല. യാതൊരു പ്രകോപനവുമില്ലാതെ, കണ്ണിൽക്കണ്ടവരെയെല്ലാം അതിക്രൂരമായി കൊലപ്പെടുത്തുന്ന ആ സൈക്കോപ്പാത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം പ്രേക്ഷകരിൽ ഉണ്ടാക്കുന്നത് കടുത്ത അനിശ്ചിതത്വവും ഭയവുമാണ്. നവാബ് ഷാ അവതരിപ്പിച്ച ആ സൈക്കോ കൊലപാതകി കഥാപാത്രം വളരെ കുറച്ചു സീനുകളിൽ മാത്രമേ വരുന്നുള്ളൂ എങ്കിലും, സിനിമയിലുടനീളം ആ കഥാപാത്രത്തിന്റെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന സാന്നിധ്യം നിലനിർത്താൻ സംവിധായകന് സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്.
കഥാപരമായി നോക്കുകയാണെങ്കിൽ ഒരു നഗരത്തിലെ ഫ്ലാറ്റ് ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് കുട്ടികളുടെ മാനസിക ഉല്ലാസത്തിനായി ഹൈദരാബാദിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശത്തുള്ള വിജനമായ ഒരു മലയോര ബംഗ്ലാവിലേക്ക് താമസം മാറുന്ന ഡോക്ടർ രാംദാസിന്റെയും കുടുംബത്തിന്റെയും കഥയാണ് വിന്റർ പറയുന്നത്. ഡോക്ടർ രാംദാസായി ജയറാമും ഭാര്യ ശ്യാമയായി ഭാവനയും തങ്ങളുടെ കരിയറിലെ ഏറ്റവും വ്യത്യസ്തമായ പ്രകടനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഈ ചിത്രത്തിൽ കാഴ്ചവെച്ചത്. ജയറാം എന്ന നടന്റെ സ്ഥിരം ഫാമിലി-കോമഡി ഇമേജിനെ പൂർണ്ണമായും തച്ചുടച്ചുകൊണ്ട്, കടുത്ത നിസ്സാഹയതയും ഭയവും നിറഞ്ഞ ഒരു കഥാപാത്രത്തെയാണ് ഇതിൽ അവതരിപ്പിച്ചത്. തന്റെ കുടുംബത്തെ ഒരു അദൃശ്യ ശത്രുവിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാൻ പാടുപെടുന്ന ഒരു സാധാരണക്കാരന്റെ മാനസികാവസ്ഥ ജയറാം ഭംഗിയായി പ്രതിഫലിപ്പിച്ചു. ടി.ജി രവി അവതരിപ്പിച്ച സ്റ്റാലിൻ എന്ന നിഗൂഢത നിറഞ്ഞ കഥാപാത്രവും മനോജ് കെ ജയന്റെ സൈക്കോളജിസ്റ്റ് കഥാപാത്രവും ചിത്രത്തിന് വലിയ രീതിയിലുള്ള പിന്തുണ നൽകി. ആ വിജനമായ വീട്ടിൽ അവർ താമസമാകുന്നതോടെ തുടർച്ചയായി ഉണ്ടാകുന്ന നിഗൂഢമായ കൊലപാതകങ്ങളും ആർക്കും പിടികൊടുക്കാത്ത ക്രൂരനായ ഒരു സൈക്കോ കൊലപാതകിയുടെ സാന്നിധ്യവുമാണ് ചിത്രത്തെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നത്. വളരെ കുറഞ്ഞ കഥാപാത്രങ്ങളെ മാത്രം വെച്ച്, ഒരു പ്രത്യേക അടഞ്ഞ പശ്ചാത്തലത്തിൽ (Closed Atmosphere) കഥ പൂർണ്ണമായും വികസിപ്പിച്ചെടുക്കാൻ സംവിധായകന് കഴിഞ്ഞു എന്നത് തിരക്കഥയുടെ വലിയൊരു വിജയമാണ്.
സാങ്കേതികമായി നോക്കിയാൽ, ഡയലോഗുകളെക്കാൾ കൂടുതൽ നിശ്ശബ്ദതയെ (Silence) ഒരു വലിയ ആയുധമാക്കിയ ചിത്രമാണിത്. പശ്ചാത്തല സംഗീതവും ക്യാമറ ആംഗിളുകളും തന്നെയാണ് ഇതിൽ പ്രധാനമായും കഥ പറഞ്ഞത്. ജയകൃഷ്ണ ഗുമ്മാടിയുടെ അതിശയകരമായ ഛായാഗ്രഹണവും അരുൺ കുമാർ അരവിന്ദിന്റെ കൃത്യതയാർന്ന ചിത്രസംയോജനവും സിനിമയ്ക്ക് അന്താരാഷ്ട്ര നിലവാരത്തിലുള്ള ഒരു ദൃശ്യഭംഗി സമ്മാനിച്ചു. ഇരുണ്ട വെളിച്ചവും മൂടൽമഞ്ഞും നിറഞ്ഞ ഹൈദരാബാദിലെ വിജനമായ ലൊക്കേഷനുകളെ ഭയത്തിന്റെ പര്യായമാക്കി മാറ്റാൻ ക്യാമറക്കണ്ണുകൾക്ക് സാധിച്ചു. ഷോട്ടുകളുടെ ദൈർഘ്യവും ലൈറ്റിംഗും പ്രേക്ഷകരിൽ ഒരുതരം ശ്വാസംമുട്ടൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ചിത്രത്തിന്റെ പശ്ചാത്തല സംഗീതം ഒരുക്കിയ എം.ആർ രാജാകൃഷ്ണൻ ഓരോ രംഗത്തിലും പ്രേക്ഷകരെ മുൾമുനയിൽ നിർത്തുന്ന തരത്തിലുള്ള ശബ്ദവിന്യാസമാണ് നടത്തിയത്. അനാവശ്യമായ വലിയ ശബ്ദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഞെട്ടിക്കുന്ന ‘ജംപ് സ്കെയർ’ രീതികൾക്ക് പകരം, അന്തരീക്ഷത്തിലെ സ്വാഭാവികമായ ശബ്ദങ്ങളും നിശബ്ദതയും കോർത്തിണക്കിയാണ് ഭീതിയുടെ അന്തരീക്ഷം പ്രൊജക്റ്റ് ചെയ്തത്. സിനിമയിലെ ഓരോ ഫ്രെയിമും പ്രേക്ഷകനിൽ ഒരുതരം അസ്വസ്ഥതയും ആകാംഷയും നിറയ്ക്കാൻ പോന്നതായിരുന്നു. അക്കാലത്തെ മലയാള സിനിമകളിൽ ഒട്ടും പരിചിതമല്ലാതിരുന്ന സിനിമാറ്റോഗ്രഫി സ്റ്റൈലായിരുന്നു വിന്ററിലേത്.
എങ്കിലും 2009-ൽ തിയേറ്ററുകളിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഈ പരീക്ഷണത്തോട് പൂർണ്ണമായി നീതി പുലർത്താൻ അന്നത്തെ പൊതുപ്രേക്ഷകർക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല എന്നത് ഒരു യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. ജയറാം എന്ന കുടുംബനായകനിൽ നിന്ന് ആളുകൾ പ്രതീക്ഷിച്ച സ്ഥിരം വിനോദ ഘടകങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെ ഈ ചിത്രത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കൊമേഴ്സ്യൽ സിനിമകൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള അനാവശ്യമായ കോമഡികളോ പാട്ടുകളോ കുത്തിനിറയ്ക്കാതെ, സിനിമയുടെ ഗൗരവമായ മൂഡ് തുടക്കം മുതൽ ഒടുക്കം വരെ നിലനിർത്താൻ സംവിധായകൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. എന്നാൽ അക്കാലത്തെ പ്രേക്ഷകർക്ക് ഇത് ഉൾക്കൊള്ളാൻ അല്പം പ്രയാസമായിരുന്നു. കൂടാതെ ചിത്രം നിർമ്മിച്ച് റിലീസ് ആകാൻ എടുത്ത ആറ് വർഷത്തെ നീണ്ട കാലതാമസവും, സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികൾ കാരണം കൃത്യമായ പ്രമോഷൻ നൽകാൻ കഴിയാത്തതും ചിത്രത്തെ തിയേറ്ററുകളിൽ ഒരു വലിയ പരാജയമാക്കി മാറ്റി. കാലം തെറ്റിയിറങ്ങിയ ഒരു സിനിമ എന്ന് വേണമെങ്കിൽ വിന്ററിനെ വിളിക്കാം. 2003-ൽ ചെയ്യപ്പെട്ട ഈ മേക്കിങ് ശൈലി മലയാള സിനിമയുടെ അന്നത്തെ നിലവാരത്തേക്കാൾ എത്രയോ മുകളിലായിരുന്നു.
എന്നാൽ കാലം കടന്നുപോയപ്പോൾ ഈ ചിത്രത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ മൂല്യം സിനിമാ പ്രേമികൾ തിരിച്ചറിയാൻ തുടങ്ങി. പ്രത്യേകിച്ച് ടെലിവിഷൻ ചാനലുകളിലും പിന്നീട് യൂട്യൂബിലും ഒടിടി പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളിലും ചിത്രം ലഭ്യമായതോടെ പുതിയ തലമുറയിലെ സിനിമാ ആസ്വാദകർ വിന്ററിനെ നെഞ്ചിലേറ്റി. സോഷ്യൽ മീഡിയയിലെ സിനിമാ ഗ്രൂപ്പുകളിലും ഫോറങ്ങളിലും ഈ ചിത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ സജീവമായി. മലയാളത്തിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും മികച്ചതും കടുത്ത രീതിയിൽ അണ്ടർറേറ്റഡുമായ ഹൊറർ ത്രില്ലർ ചിത്രമായി ഇന്ന് വിന്റർ പരക്കെ വാഴ്ത്തപ്പെടുന്നു. ചിത്രത്തിന്റെ വിഷ്വൽ ക്വാളിറ്റിയും സൗണ്ട് ഡിസൈനിംഗും ഇന്നത്തെ സിനിമകളോട് കിടപിടിക്കുന്നതാണെന്ന് പുതിയ തലമുറ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. ഭയപ്പെടുത്താൻ പ്രേതങ്ങൾ തന്നെ വേണമെന്നില്ല, പശ്ചാത്തലവും മനുഷ്യന്റെ ക്രൂരതയും മാത്രം മതിയെന്ന് ഈ ചിത്രം തെളിയിച്ചു.
ഇന്ന് മലയാള സിനിമ വലിയ രീതിയിലുള്ള റിയലിസ്റ്റിക് ത്രില്ലറുകളിലേക്കും സൈക്കോപഥ് കഥകളിലേക്കും മാറുമ്പോൾ, വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് തന്നെ അത്തരമൊരു ധീരമായ പരീക്ഷണം നടത്തിയ ദീപു കരുണാകരൻ എന്ന സംവിധായകന്റെ ദീർഘവീക്ഷണം ഏറെ പ്രശംസനീയമാണ്. തീയേറ്ററുകളിൽ പരാജയപ്പെട്ടെങ്കിലും പിന്നീട് സിനിമാ ചരിത്രത്തിൽ തന്റേതായ ഒരിടം കണ്ടെത്താൻ വിന്ററിന് കഴിഞ്ഞു. 17 വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷവും വിന്റർ നൽകുന്ന ദൃശ്യാനുഭവവും ഭയവും ഒട്ടും ചോർന്നുപോയിട്ടില്ല എന്നത് ഈ ചിത്രത്തിന്റെ കാലാതീതമായ മേന്മയെ അടിവരയിടുന്നു. റിലീസ് ചെയ്ത സമയത്ത് നേരിട്ട എല്ലാ അവഗണനകളെയും മറികടന്ന്, മലയാളത്തിലെ എക്കാലത്തെയും മികച്ച ഹൊറർ സിനിമകളുടെ പട്ടികയിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിൽക്കാൻ വിന്ററിന് സാധിച്ചു. ഇതൊരു സിനിമയുടെ വിജയം മാത്രമല്ല, കാലം കാത്തുവെച്ച വലിയൊരു അംഗീകാരം കൂടിയാണ്. മലയാള ചലച്ചിത്ര ചരിത്രത്തിൽ തോറ്റുപോയ വമ്പൻ സിനിമകൾക്കിടയിൽ, പിന്നീട് പ്രേക്ഷക മനസ്സുകൾ കീഴടക്കി അമരത്വം നേടിയ ‘വിന്റർ’ എന്നും വേറിട്ടൊരു അത്ഭുതമായി തന്നെ നിലനിൽക്കും.