ദക്ഷിണേന്ത്യൻ ചലച്ചിത്ര ലോകത്ത് സ്വന്തം സാന്നിധ്യം ഉറപ്പിക്കുകയും, നൃത്ത വേദികളിലൂടെയും പ്രേക്ഷകരുടെ മനസുകൾ കീഴടക്കി മുന്നേറുന്ന കലാകാരനാണ് നടൻ വിനീത്. മലയാള സിനിമയ്ക്കും, തമിഴ്, തെലുഗു, കന്നഡ, ഹിന്ദി ഭാഷാചിത്രങ്ങൾക്കും ഒരുപോലെ സംഭാവന ചെയ്തിട്ടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ കലാജീവിതം, വൈവിധ്യമാർന്ന കഴിവുകളുടെ പ്രതിഫലനമാണ്. ഏത് തരം കഥാപാത്രങ്ങളോടും തന്റെ പ്രതിഭയെ ചേർത്തു നിർത്താനുള്ള കഴിവാണ് വിനീതെന്ന നടനെ മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തനാക്കുന്നത്. ദക്ഷിണേന്ത്യൻ സിനിമകളിലെ അഭിനയ പ്രതിഭ വിനീതിന് ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ജന്മദിനാശംസകൾ.
കേരളത്തിലെ കലാപാരമ്പര്യമുള്ള പ്രദേശമായ തലശ്ശേരിയിലാണ് വിനീത് വളർന്നത്. തലശ്ശേരി സെന്റ് ജോസഫ് ബോയ്സ് ഹൈസ്കൂളിലായിരുന്നു പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം. ബാല്യത്തിൽ തന്നെ കലാരംഗത്തോടുള്ള താൽപ്പര്യം പ്രകടമായിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് ഭരതനാട്യത്തിൽ അദ്ദേഹം നേടിയ മുന്നേറ്റം ചെറുപ്പകാലം മുതൽ തന്നെ വേറിട്ട വ്യക്തിത്വം നൽകി. സംസ്ഥാന സ്കൂൾ യുവജനോത്സവത്തിൽ തുടർച്ചയായി നാല് തവണ ഭരതനാട്യത്തിൽ ഒന്നാം സ്ഥാനം നേടിയെടുത്തത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഴിവിന്റെ തെളിവാണ്. കലാപ്രതിഭ പട്ടം നേടിയതോടെ ഭാവിയിലെ കലാകാരനെ സമൂഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
വിനീത്, പ്രശസ്ത നർത്തകിയും ചലച്ചിത്ര നടിയുമായ ശോഭനയുടെ ബന്ധു കൂടിയാണ്. കലാരക്തം പങ്കിട്ടു കിട്ടിയ പശ്ചാത്തലം അദ്ദേഹത്തെ ശക്തമായി പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. കുടുംബത്തിനുള്ളിലെ കലാസാംസ്കാരിക അന്തരീക്ഷം, നൃത്തത്തോടും സംഗീതത്തോടും സിനിമയോടും അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്ന ആകർഷണത്തെ കൂടുതൽ ശക്തമാക്കി.
1986-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ‘നഖക്ഷതങ്ങൾ’ എന്ന സിനിമയാണ് വിനീതിനെ മലയാളി പ്രേക്ഷകരുടെ മുന്നിൽ കൊണ്ടുവന്നത്. ബാലതാരമായി അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ച പ്രകടനം അന്നത്തെ സിനിമാസ്വാദകരുടെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റി. തുടർന്നും 1980-കളുടെ രണ്ടാം പകുതിയിൽ അദ്ദേഹം നിരവധി ചിത്രങ്ങളിൽ അഭിനയിച്ചു. ‘ഒരിടത്ത്’ (1986), ‘നമുക്കു പാർക്കാൻ മുന്തിരിത്തോപ്പുകൾ’ (1986), ‘അമൃതം ഗമയ’ (1987), ‘ഒരു മുത്തശ്ശിക്കഥ’ (1988), ‘ആരണ്യകം’ (1988), ‘ജന്മാന്തരം’ (1988), ‘മഹായാനം’ (1989) എന്നിവയിൽ അഭിനയിച്ചുകൊണ്ട് ബാലനടനിൽ നിന്ന് യുവതാരത്തിലേക്ക് മാറുന്ന വഴി അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തി.
1990-കളിലാണ് വിനീത് മലയാള സിനിമയിൽ നായകനായി മാറിയത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖച്ഛായയും നൃത്തശേഷിയും വ്യത്യസ്തത നൽകി. ‘കമലദളം’ (1992) എന്ന സിനിമയിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥാപാത്രം വലിയ അംഗീകാരം നേടി. ഭരതനാട്യവുമായി ചേർന്ന് വന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥാപാത്രം ആ സിനിമയിൽ അതുല്യമായ ഭംഗി നൽകി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരിയറിലെ സുപ്രധാന ഘട്ടങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു അത്.
‘സർഗ്ഗം’ (1992), ‘ജാതിമല്ലി’ (1992), ‘ദൈവത്തിൻറെ വികൃതികൾ’ (1992), ‘ചമ്പക്കുളം തച്ചൻ’ (1992), ‘ആവാരം പൂ’ (1992) തുടങ്ങി 1990-കളിലെ നിരവധി വിജയകരമായ ചിത്രങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം അഭിനയിച്ചു. ഒരുപോലെ നായകനായും, സഹനടനായും, വൈവിധ്യമാർന്ന കഥാപാത്രങ്ങളായും അദ്ദേഹം പ്രകടനം കാഴ്ചവച്ചു.
വിനീതിന്റെ അഭിനയജീവിതം ഏകപാളിത്തത്തിലേക്ക് ഒതുങ്ങിയില്ല. അദ്ദേഹത്തിന് ആക്ഷൻ, പ്രണയം, സാംസ്കാരിക പശ്ചാത്തലങ്ങൾ, ചരിത്രകഥാപാത്രങ്ങൾ, ഗ്രേ ഷേഡുകൾ തുടങ്ങി വിവിധ തരത്തിലുള്ള വേഷങ്ങൾ ചെയ്യാനായി. ‘കാലാപാനി’ (1996) പോലെയുള്ള വലിയ ചരിത്രാത്മക സിനിമകളിൽ നിന്നും ‘കാതൽ ദേശം’ (1996) പോലെയുള്ള യുവജന ചിത്രങ്ങളിലേക്കും അദ്ദേഹം യാത്ര ചെയ്തു. തമിഴ്, തെലുഗു, കന്നഡ, ഹിന്ദി സിനിമകളിലേക്കും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഴിവ് വ്യാപിച്ചു.
തമിഴിൽ ‘ജെൻറിൽ മാൻ’ (1993), ‘പ്രിയമാന തോഴി’ (2003), ‘ചന്ദ്രമുഖി’ (2005) പോലുള്ള ചിത്രങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ അവിടെത്തെയും പ്രേക്ഷകർക്കു പരിചിതനാക്കി. ഹിന്ദിയിൽ ‘ദൌത്: ഫൺ ഓൺ ദി റൺ’ (1997), ‘ബൂൽ ബുലൈയ്യ’ (2007) തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ ബോളിവുഡിലും എത്തിച്ചു.
വിനീതിന്റെ അഭിനയജീവിതത്തിന് സമാന്തരമായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ നൃത്തജീവിതവും മുന്നേറി. ഭരതനാട്യത്തിൽ ലഭിച്ച പരിശീലനം അദ്ദേഹത്തെ നിരവധി വേദികളിൽ അവതരിപ്പിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രകടനങ്ങളിൽ പരമ്പരാഗതത്വവും ആധുനികത്വവും സമന്വയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. സിനിമയിലെ നൃത്തസാഹചര്യങ്ങളെയും വേദി പ്രകടനങ്ങളെയും ഒരുപോലെ മനോഹരമാക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹം വിജയിച്ചു.
2004-ൽ വിനീത് പ്രിസില്ല മേനോനുമായി വിവാഹിതനായി. കുടുംബജീവിതം കലാജീവിതത്തിനൊപ്പം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ യാത്ര, സ്വകാര്യതയും പ്രൊഫഷണലിസവും തമ്മിൽ മനോഹരമായ ഒരു സന്തുലിതാവസ്ഥ നിലനിർത്തി.
2000-കളുടെ തുടക്കത്തിൽ മലയാള സിനിമയിൽ ഉണ്ടായ വലിയ മാറ്റങ്ങളുമായി ഒത്തു ചേർന്ന് വിനീത് തന്റെ കരിയറിനെ വൈവിധ്യമാർന്ന രീതിയിൽ കൈകാര്യം ചെയ്തു. ‘ഉസ്താദ്’ (1999), ‘പ്രേം പൂജാരി’ (1999), ‘വേദം’ (2001), ‘പ്രിയമാന തോഴി’ (2003), ‘ചതിക്കാത്ത ചന്തു’ (2004), ‘പെരുമഴക്കാലം’ (2004), ‘ചന്ദ്രമുഖി’ (2005), ‘വടക്കുംനാഥൻ’ (2006) തുടങ്ങി അനേകം ചിത്രങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം അഭിനയിച്ചു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥാപാത്രങ്ങളിൽ ചിലത് നായകവേഷങ്ങളായിരുന്നുവെങ്കിലും, പിന്തുണ വേഷങ്ങളിലും സ്വതന്ത്രമായൊരു ശൈലി അദ്ദേഹം നിലനിർത്തി. അടുത്തിടെ വിനീത് തന്റെ കരിയറിനെ കൂടുതൽ വൈവിധ്യമാർന്ന രീതിയിൽ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നുണ്ട്. അഖിൽ സത്യൻ സംവിധാനം ചെയ്ത ‘പാച്ചുവും അത്ഭുതവിളക്കിനും’ എന്ന ചിത്രത്തിൽ അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ച കഥാപാത്രം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു. തുടർന്ന്, ദേവദത്ത് ഷാജി സംവിധാനം ചെയ്ത ‘ധീരനി’ യിൽ ‘അബൂബക്കർ ഹാജി’ എന്ന കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ചപ്പോൾ, പുതിയ തലമുറ പ്രേക്ഷകർക്ക് പോലും വിനീതിന്റെ കലാ വൈവിധ്യം തിരിച്ചറിയാൻ സാധിച്ചു.
അബൂബക്കർ ഹാജി എന്ന കഥാപാത്രം, ഒരു സാധാരണ വ്യാപാരിയുടേതിൽ നിന്ന് ഭയവും കരുണയും കലർന്ന, നിറവായും വേറിട്ടുമുള്ള അവതരണമായിരുന്നു. കണ്ണിൽ സുറുമയിട്ട്, നിറമുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച ആ കഥാപാത്രം പ്രേക്ഷകരെ ഒരുപോലെ പേടിപ്പിക്കുകയും ചിരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. വിനീതിന്റെ കഴിവുകൾ ഇന്നും സിനിമയ്ക്ക് ആവശ്യമാണെന്നതിന് ഉദാഹരണമാണ് ഈ കഥാപാത്രം.
വിനീത്, മലയാള സിനിമയിൽ സൂപ്പർതാരത്തിന്റെ പാത പിന്തുടർന്നില്ലെങ്കിലും, ഒരു കലാകാരൻ എന്ന നിലയിൽ, നർത്തകൻ എന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹം നേടിയ അംഗീകാരം അപൂർവമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരിയറിന് തുടർച്ചയായി കിട്ടിയ കഥാപാത്രങ്ങൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഴിവിനോടുള്ള സിനിമാലോകത്തിന്റെ വിശ്വാസം വ്യക്തമാക്കുന്നു.
വിനീതിന്റെ കലാജീവിതം, മലയാള സിനിമയുടെ പരിവർത്തനങ്ങളോടൊപ്പം വളർന്നതാണ്. ബാലതാരത്തിൽ നിന്ന് നായകനായി, പിന്നെ വൈവിധ്യമാർന്ന കഥാപാത്രങ്ങളിലേക്കും, തുടർന്ന് ഗ്രേ ഷേഡുകളിലേക്കുമെത്തിയ അദ്ദേഹം, തന്റെ കഴിവുകൾ സ്ഥിരമായി പുതുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സിനിമയും നൃത്തവും ഒരുപോലെ ആഴത്തിൽ സ്വീകരിച്ച കലാകാരൻ എന്ന നിലയിലാണ് അദ്ദേഹത്തെ മലയാളം മാത്രമല്ല, ദക്ഷിണേന്ത്യൻ സിനിമ ലോകം മുഴുവനും വിലയിരുത്തുന്നത്. ജന്മദിനമായ ഇന്ന്, വിനീതിനെ മലയാള സിനിമാപ്രേമികൾ ആദരിക്കുമ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കലാപരമ്പര്യത്തിനും, അഭിനയ വൈവിധ്യത്തിനും, നൃത്തശേഷിക്കും മുന്നിൽ തലകുനിക്കാതെ വയ്യ. ഇനിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഴിവുകൾ വൻപടവുകൾ കീഴടക്കട്ടെയെന്ന് ആരാധകർ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. ഒരിക്കൽ കൂടി ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ജന്മദിനാശംസകൾ.