മലയാള സിനിമയുടെ സുവർണ്ണ കാലഘട്ടത്തിൽ സാധാരണക്കാരുടെ ജീവിതത്തെയും അവരുടെ ചെറിയ സന്തോഷങ്ങളെയും വലിയ പ്രതിസന്ധികളെയും അങ്ങേയറ്റം റിയലിസ്റ്റിക് ആയ രീതിയിൽ സിൽവെർ സ്ക്രീനിൽ പുനർസൃഷ്ടിച്ച പ്രതിഭാശാലിയായ സംവിധായകനാണ് ബാലചന്ദ്രമേനോൻ. മലയാള സിനിമയ്ക്ക് എക്കാലത്തെയും മികച്ചതും ഹൃദ്യവുമായ നിരവധി അനുഭവങ്ങൾ സമ്മാനിച്ച ഈ ചലച്ചിത്രകാരന്റെ സിനിമാറ്റിക് യാത്രയിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ അധ്യായങ്ങളിലൊന്നാണ് ‘ആരന്റെ മുല്ല കൊച്ചു മുല്ല’. തിയേറ്ററുകളിൽ എത്തി പതിറ്റാണ്ടുകൾ പിന്നിടുമ്പോഴും, കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ നാല്പത്തിരണ്ട് വർഷങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കുമ്പോഴും ഈ ചിത്രം മലയാളികളുടെ സിനിമാ സ്മരണകളിൽ ഒരു നറുനിലാവ് പോലെ ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. 1984-ൽ റിലീസ് ചെയ്ത ഈ ചിത്രം അക്കാലത്തെ പ്രേക്ഷകരിൽ വലിയ ചലനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുക മാത്രമല്ല ചെയ്തത്, മറിച്ച് മലയാള സിനിമയുടെ കഥപറച്ചിൽ ശൈലിക്ക് പുതിയൊരു ദിശാബോധം നൽകുകയും ചെയ്തു. ഒരു സിനിമയുടെ വിജയത്തിന് കൂറ്റൻ സെറ്റുകളോ അതിമാനുഷികമായ കഥാപാത്രങ്ങളോ ആവശ്യമില്ലെന്നും മറിച്ച് നമ്മുടെ തൊട്ടടുത്ത വീട്ടിലെ മനുഷ്യരുടെ കഥകൾ പറഞ്ഞാൽ പോലും പ്രേക്ഷകർ അത് നെഞ്ചേറ്റുമെന്നും തെളിയിച്ച ചിത്രമായിരുന്നു ഇത്. സാങ്കേതികമായി ഏറെ വളർച്ച പ്രാപിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ആ കാലഘട്ടത്തിൽ, കഥയുടെയും അഭിനയത്തിന്റെയും മികവുകൊണ്ട് മാത്രം സിനിമയെ ജനപ്രിയമാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു എന്നത് ഈ ചിത്രത്തിന്റെ മാത്രം പ്രത്യേകതയാണ്.
ബാലചന്ദ്രമേനോൻ സിനിമകളുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത അവയിലെ സ്വാഭാവികതയാണ്. കൃത്രിമത്വമില്ലാത്ത സംഭാഷണങ്ങളും അനായാസമായ അഭിനയശൈലിയും കൊണ്ട് അദ്ദേഹം പ്രേക്ഷകരെ വിസ്മയിപ്പിച്ചു. ‘ആരന്റെ മുല്ല കൊച്ചു മുല്ല’ എന്ന സിനിമയിലേക്ക് വരുമ്പോൾ, അതിന്റെ പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ തന്നെ മനുഷ്യസ്വഭാവത്തിലെ വൈവിധ്യങ്ങളെയും വൈകാരികതകളെയും വളരെ സൂക്ഷ്മമായിട്ടാണ് ഈ ചിത്രം പരിശോധിക്കുന്നത്. സമൂഹത്തിലെ സാധാരണക്കാരുടെ ഇടയിൽ നടക്കുന്ന ചെറിയ തെറ്റിദ്ധാരണകളും, പരസ്പരമുള്ള അവിശ്വാസങ്ങളും, അത് ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന പ്രതിഫലനങ്ങളുമൊക്കെ വളരെ രസകരമായ രീതിയിലും അതേസമയം ഗൗരവത്തോടെയും ഈ ചിത്രത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ഇത്തരം പ്രമേയങ്ങൾ വളരെ സർവ്വസാധാരണമായിരിക്കാം, എന്നാൽ നാല് പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് ഇത്തരം ആശയങ്ങൾ സിനിമയുടെ മുഖ്യധാരയിൽ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടത് മലയാള സിനിമയുടെ പുരോഗമനപരമായ ചിന്താഗതിയുടെ ഉദാഹരണമാണ്.
മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിലെ സംശയങ്ങളും ജിജ്ഞാസകളും എങ്ങനെയാണ് ബന്ധങ്ങളെ തകർക്കുന്നത് എന്ന് ഈ ചിത്രം വളരെ ലളിതമായി എന്നാൽ ശക്തമായി പറയുന്നു. മലയാളിയുടെ കുടുംബബന്ധങ്ങളുടെ ആഴവും പരപ്പും ഒരേസമയം വരച്ചുകാട്ടുന്ന ഈ ചിത്രം അന്നത്തെ സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയുടെ നേർക്കാഴ്ച കൂടിയായിരുന്നു.
ചിത്രത്തിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾക്കൊപ്പമുള്ള സിനിമാനുഭവം ഓരോ പ്രേക്ഷകനും തന്റേതുകൂടിയാണെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. നായകനായും സംവിധായകനായും ബാലചന്ദ്രമേനോൻ പുലർത്തിയ കൈയടക്കം എടുത്തുപറയേണ്ടതാണ്. അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ശങ്കർ, മേനക തുടങ്ങിയ പ്രമുഖ താരങ്ങളും ചിത്രത്തിൽ അണിനിരന്നപ്പോൾ അതൊരു മികച്ച ദൃശ്യാനുഭവമായി മാറി. അന്നത്തെ കാലത്തെ യുവത്വത്തിന്റെ പ്രതീകമായിരുന്ന ശങ്കറിന്റെ സാന്നിധ്യം ചിത്രത്തിന് വലിയൊരു കൊമേഴ്സ്യൽ അപ്പീൽ നൽകിയപ്പോൾ, ബാലചന്ദ്രമേനോന്റെ തനതായ ശൈലിയിലുള്ള സംവിധാന മികവ് അതിനെ കലാമൂല്യമുള്ള ഒരു ക്ലാസിക്കായി ഉയർത്തി.
നായികാവേഷങ്ങളിൽ തിളങ്ങിനിന്ന ലിസി, രോഹിണി,രശ്മി, ശ്രീവിദ്യ തുടങ്ങിയവരുടെ പ്രകടനം ചിത്രത്തിന്റെ വൈകാരിക മുഹൂർത്തങ്ങളെ കൂടുതൽ ആഴമുള്ളതാക്കി മാറ്റി. കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ശരീരഭാഷയിലും സംഭാഷണ ശൈലിയിലുംപോലും യാതൊരുവിധത്തിലുള്ള നാടകീയതയും ഇല്ലാതിരുന്നത് ഈ സിനിമയെ മറ്റ് സമകാലിക ചിത്രങ്ങളിൽ നിന്നും വേറിട്ടുനിർത്തി. സാധാരണക്കാരുടെ വേഷവിധാനങ്ങളും പെരുമാറ്റരീതികളും അതേപടി ഒപ്പിയെടുത്തുകൊണ്ടാണ് സംവിധായകൻ ഓരോ കഥാപാത്രത്തെയും രൂപപ്പെടുത്തിയത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ സിനിമയിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ സിനിമയിലെ താരങ്ങൾ മാത്രമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ തൊട്ടടുത്ത വീട്ടിലെ അയൽവാസികളോ സുഹൃത്തുക്കളോ ആയി തോന്നിപ്പിക്കാൻ ആ ചിത്രത്തിന് കഴിഞ്ഞു.
കുടുംബബന്ധങ്ങളുടെ പവിത്രതയും അവയിലെ സൂക്ഷ്മമായ വിള്ളലുകളും വളരെ ലളിതമായ രീതിയിൽ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നു എന്നതാണ് ഈ ചിത്രത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത. പരസ്പരം അറിയാമെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന മനുഷ്യർക്കിടയിൽ പോലും ഉണ്ടാകുന്ന തെറ്റിദ്ധാരണകൾ എങ്ങനെയാണ് ബന്ധങ്ങളെ ബാധിക്കുന്നത് എന്ന് ഈ ചിത്രം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. സിനിമയിലുടനീളം നിലനിൽക്കുന്ന അന്തരീക്ഷം ഒരു ഗ്രാമീണ തനിമയോട് കൂടിയതോ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു സാധാരണ മധ്യവർത്തി കുടുംബത്തിന്റെ അന്തരീക്ഷത്തോടു കൂടിയതോ ആണ്. ഇത് പ്രേക്ഷകരെ കഥാപാത്രങ്ങളുമായി വേഗത്തിൽ താദാത്മ്യം പ്രാപിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു. പ്രേക്ഷകരുടെ മനസ്സിൽ ചിരിയും ചിന്തയും ഒരുപോലെ ഉണർത്താൻ ഈ ചിത്രത്തിന് സാധിച്ചു. അന്നത്തെ കാലത്തെ തീയേറ്ററുകളിൽ കുടുംബപ്രേക്ഷകരുടെ വലിയ തിരക്കാണ് ഈ സിനിമയ്ക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത്. കുടുംബത്തോടൊപ്പം ഇരുന്ന് കാണാൻ കഴിയുന്ന സിനിമകൾ എന്ന ലേബൽ ബാലചന്ദ്രമേനോൻ ചിത്രങ്ങളുടെ മുഖമുദ്രയായി മാറിയതിൽ ‘ആരന്റെ മുല്ല കൊച്ചു മുല്ല’ വഹിച്ച പങ്ക് വളരെ വലുതാണ്. ഹാസ്യത്തിനും ഗൗരവത്തിനും ഒരുപോലെ പ്രാധാന്യം നൽകിക്കൊണ്ട് തിരക്കഥ ഒരുക്കിയ ബാലചന്ദ്രമേനോന്റെ മികവ് ചിത്രത്തിന്റെ ഓരോ രംഗത്തിലും പ്രകടമാണ്. ഒട്ടും ബോറടിപ്പിക്കാതെ പ്രേക്ഷകരെ അവസാന നിമിഷം വരെ പിടിച്ചിരുത്താൻ ഈ ചിത്രത്തിന് കഴിഞ്ഞു.
മലയാള സിനിമയുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, നവഭാവുകത്വത്തിന്റെ വിത്തുകൾ പാകിയതിൽ ബാലചന്ദ്രമേനോന്റെ സംഭാവനകൾ സമാനതകളില്ലാത്തതാണ്. അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ച പല പ്രമേയങ്ങളും അന്നത്തെ സമൂഹത്തിന്റെ പ്രതിഫലനങ്ങളായിരുന്നു. ഒരു സാധാരണക്കാരന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ നിന്ന് ലോകത്തെ വീക്ഷിക്കാനും, അവന്റെ പ്രശ്നങ്ങളെ സ്വന്തം പ്രശ്നങ്ങളായി കാണാനും സിനിമയ്ക്ക് കഴിയണം എന്ന് അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിച്ചു. ആ ആഗ്രഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ സാക്ഷാത്കാരങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഈ സിനിമ. ചിത്രത്തിന്റെ സംഗീതവും പശ്ചാത്തല സംഗീതവുമെല്ലാം കഥയുടെ മൂഡിനോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്നതായിരുന്നു. ഗാനങ്ങൾ അക്കാലത്ത് ഏറെ ജനപ്രീതി നേടിയിരുന്നു. സിനിമയുടെ ആവിഷ്കാരത്തിൽ ക്യാമറയും എഡിറ്റിംഗും എല്ലാം വളരെ മിതത്വത്തോടെയാണ് കൈകാര്യം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. കഥയുടെ ഒഴുക്കിന് തടസ്സം നിൽക്കാത്ത വിധത്തിലുള്ള ദൃശ്യപ്പൊലിമയാണ് ഈ ചിത്രത്തിന് നൽകിയിരിക്കുന്നത്. ലളിതമായ ലൊക്കേഷനുകളും സ്വാഭാവിക വെളിച്ചവും ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട് ഒരുക്കിയ ഈ ചിത്രം ദൃശ്യഭംഗി കൊണ്ടും പ്രേക്ഷകരെ ആകർഷിച്ചു. സിനിമയുടെ സാങ്കേതിക വശങ്ങൾക്കപ്പുറം അതിന്റെ ഉള്ളടക്കത്തിന്റെ ശക്തികൊണ്ടാണ് ഈ ചിത്രം വിജയം കൈവരിച്ചത്.
നാല്പത്തിരണ്ട് വർഷങ്ങൾ പിന്നിടുമ്പോൾ, ഇന്നത്തെ സിനിമ ലോകം ഒരുപാട് മാറിമറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഡിജിറ്റൽ യുഗവും ഹൈടെക് സാങ്കേതികവിദ്യകളും വിഷ്വൽ എഫ്ഫക്റ്റുകളും ഒക്കെയായി സിനിമയുടെ രൂപവും ഭാവവും ആകെ മാറി. എന്നാൽ, എത്രയൊക്കെ സാങ്കേതിക വളർച്ചയുണ്ടായാലും നല്ലൊരു കഥയും ഹൃദ്യമായ കഥാപാത്രങ്ങളും ഇല്ലെങ്കിൽ സിനിമയ്ക്ക് പ്രേക്ഷകരുടെ മനസ്സ് കീഴടക്കാൻ കഴിയില്ല എന്നതിന്റെ ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ് ഈ കാലത്തെ അതിജീവിച്ച ഇത്തരം ചിത്രങ്ങൾ. ടെലിവിഷൻ സ്ക്രീനുകളിലും ഒടിടി പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകളിലും ഇന്നും ഈ സിനിമ കാണുമ്പോൾ പുതിയൊരു അനുഭവമാണ് ലഭിക്കുന്നത്. പുതിയ തലമുറയിലെ സിനിമാപ്രേക്ഷകർ പോലും ബാലചന്ദ്രമേനോൻ ചിത്രങ്ങളെ കൗതുകത്തോടെയും ആദരവോടെയുമാണ് നോക്കിക്കാണുന്നത്. കാരണം അക്കാലത്തെ ജീവിതരീതികളുടെയും സംസ്കാരത്തിന്റെയും ഒരു നേർക്കാഴ്ചയാണ് ഈ ചിത്രങ്ങൾ സമ്മാനിക്കുന്നത്. പഴയകാല സിനിമകളുടെ തനിമയും ഗൃഹാതുരത്വവും തേടുന്നവർക്ക് എക്കാലത്തും പ്രിയപ്പെട്ട ഒന്നായി ഈ ചിത്രം നിലനിൽക്കുന്നു.
ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ സൗന്ദര്യവും നിഷ്കളങ്കതയും ഈ സിനിമയിൽ പൂർണ്ണമായി പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ട്. ഇന്നത്തെ പോലെ തിരക്കുപിടിച്ചതും ആധുനികവുമായ ജീവിതശൈലിയിലേക്ക് പൂർണ്ണമായി വഴുതിവീഴാത്ത, പരസ്പര സ്നേഹവും വിശ്വാസവും ഗ്രാമീണ സൗഹൃദങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ് ഈ ചിത്രം. അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് വർഷങ്ങൾ എത്ര കഴിഞ്ഞാലും ഈ സിനിമകൾക്കൊന്നും പഴക്കം തോന്നാത്തത്. ‘ആരന്റെ മുല്ല കൊച്ചു മുല്ല’ എന്ന പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ മലയാളികളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു നനുത്ത ഓർമ്മയാണ് ഓടിയെത്തുന്നത്. അത് ഈ സിനിമയോടും അതിലെ അവിസ്മരണീയമായ കഥാപാത്രങ്ങളോടുമുള്ള മലയാളികളുടെ അഗാധമായ സ്നേഹത്തിന്റെ തെളിവാണ്. മലയാള സിനിമയുടെ സുവർണ്ണ അധ്യായങ്ങളിൽ ഒന്നിനെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന ഈ ചിത്രം സിനിമാസ്വാദകരുടെ ഹൃദയത്തിൽ എന്നും പച്ചപിടിച്ചുനിൽക്കും.
ബാലചന്ദ്രമേനോൻ എന്ന പ്രതിഭയുടെ സിനിമാജീവിതത്തിലെ ഒരു നാഴികക്കല്ലായ ഈ ചിത്രം കാലഘട്ടങ്ങളെ അതിജീവിച്ച് ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു എന്നത് മലയാള സിനിമയുടെ മാത്രം പ്രത്യേകതയാണ്. ഇത്തരത്തിലുള്ള മികച്ച ക്ലാസിക്കുകൾ നൽകിയതിലൂടെ അദ്ദേഹം മലയാളികളുടെ മനസ്സിൽ എന്നും ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനം നിലനിർത്തുന്നു. ഇന്നത്തെ സിനിമാപ്രവർത്തകർക്കും വിദ്യാർത്ഥികൾക്കും പോലും പഠിക്കാൻ പാകത്തിലുള്ള നിരവധി പാഠങ്ങൾ ഈ ചിത്രത്തിലുണ്ട്. ലളിതമായ ഒരു കഥയെ എങ്ങനെ സങ്കീർണ്ണതകളില്ലാതെ മനോഹരമായി പ്രേക്ഷകിലേക്ക് എത്തിക്കാം എന്നതിന്റെ ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ് ഈ സിനിമ. സിനിമയുടെ ഓരോ ഫ്രെയിമിലും സംവിധായകന്റെ ആത്മാർത്ഥതയും അർപ്പണബോധവും വ്യക്തമായി കാണാൻ സാധിക്കും.
നാല്പത്തിരണ്ട് വർഷത്തിന്റെ നിറവിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, ഈ ചിത്രം നമുക്ക് നൽകുന്നത് നല്ല സിനിമകളോടുള്ള ആദരവാണ്. മലയാള സിനിമയുടെ സുവർണ്ണ കാലഘട്ടത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന ഇത്തരം മാസ്റ്റർപീസുകൾ നമ്മുടെ ഓർമ്മകളിൽ എന്നും മായാതെ നിൽക്കും. ‘ആരന്റെ മുല്ല കൊച്ചു മുല്ല’ എന്ന സിനിമ മലയാളികളുടെ സിനിമാസ്വാദന ശീലങ്ങളെ സ്വാധീനിച്ച ഒന്നാണ് എന്നതിൽ തർക്കമില്ല. ഭാവിയിലും സിനിമാ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഈ ചിത്രത്തിന് എക്കാലവും പ്രസക്തിയുണ്ടാകും. ചലച്ചിത്രലോകത്ത് മായാത്ത മുദ്ര പതിപ്പിച്ച ഈ ചിത്രം മലയാള സിനിമയുടെ ചരിത്രത്തിലെ എന്നും ഓർത്തിരിക്കേണ്ട ഒരു സുവർണ്ണ അധ്യായമായി നിലകൊള്ളുന്നു. ഈ ചിത്രത്തിന്റെ ഓരോ നിമിഷവും മലയാള സിനിമയുടെ സുവർണ്ണ കാലഘട്ടത്തിന്റെ പ്രൗഢിയെ വിളിച്ചോതുന്നതാണ്. സിനിമയുടെ പിറവിയുടെ നാല്പത്തിരണ്ടാം വാർഷികം ആഘോഷിക്കുന്ന ഈ വേളയിൽ, ഈ ക്ലാസിക് സൃഷ്ടി മലയാളികൾ വീണ്ടും ഓർത്തെടുക്കുകയും ആഘോഷമാക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്.