ആലാപനത്തിലെ ശുദ്ധിയും ഭാവസാന്ദ്രതയും കൊണ്ട് മലയാള ചലച്ചിത്ര സംഗീത ലോകത്ത് തന്റേതായ ഒരിടം അടയാളപ്പെടുത്തിയ കലാകാരനാണ് മധു ബാലകൃഷ്ണൻ. കേവലമൊരു ശബ്ദത്തിനപ്പുറം, സംഗീതത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ കേൾവിക്കാരിലേക്ക് പകർന്നു നൽകുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മദിനം, ഒരുപിടി മനോഹരമായ ഗാനങ്ങളുടെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ കൂടിയാണ്. ശാസ്ത്രീയ സംഗീതത്തിന്റെ അടിത്തറയും കർണ്ണാടക സംഗീതത്തിലെ അഗാധമായ ജ്ഞാനവും കൈമുതലായുള്ള മധു ബാലകൃഷ്ണൻ, ഓരോ വരികളിലും വാക്കുകളിലും അദ്ദേഹം നിറയ്ക്കുന്ന പ്രണയവും വിരഹവും ഭക്തിയും ആർദ്രതയും മലയാളിയെ ഇന്നും മടുപ്പില്ലാതെ ആവർത്തിച്ചു കേൾക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. മലയാളത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഗായകന് സെല്ലുലോയ്ഡിന്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ജന്മദിനാശംസകൾ.
ചെന്നൈയിലെ സംഗീത അന്തരീക്ഷത്തിൽ വളർന്ന്, കർണാടക സംഗീതത്തിന്റെ കഠിനമായ സാധനയിലൂടെയാണ് മധു ബാലകൃഷ്ണൻ തന്റെ കരിയർ കെട്ടിപ്പടുത്തത്. പ്രശസ്ത സംഗീതജ്ഞൻ ടി.വി. ഗോപാലകൃഷ്ണന്റെ ശിക്ഷണത്തിൽ ലഭിച്ച ആഴത്തിലുള്ള ജ്ഞാനം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓരോ ആലപനത്തിലും പ്രകടമാണ്. തൊണ്ണൂറുകളുടെ അവസാനത്തോടെയാണ് മലയാള സിനിമയിലേക്ക് അദ്ദേഹം കടന്നുവരുന്നത് എങ്കിലും, ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ട് തന്നെ മലയാളികളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ശബ്ദമായി മാറാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു. ക്ലാസിക്കൽ രൂപഭംഗിയുള്ള പാട്ടുകളും മെലഡികളും ഒരുപോലെ വഴങ്ങുന്ന ആ ശബ്ദം വളരെ പെട്ടെന്നാണ് സംഗീത സംവിധായകരുടെയും ആസ്വാദകരുടെയും ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റിയത്.
മലയാള സിനിമയിൽ മധു ബാലകൃഷ്ണൻ പാടി അനശ്വരമാക്കിയ ഗാനങ്ങൾ പരിശോധിച്ചാൽ അതിലധികവും ഹൃദയത്തോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന മെലഡികളാണെന്ന് കാണാം. ‘വാൽക്കണ്ണാടി’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ “അമ്മേ അമ്മേ നമ്മെ കാക്കും…” എന്ന ഗാനം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരിയറിലെ ഏറ്റവും വലിയ വഴിത്തിരിവുകളിലൊന്നായിരുന്നു. മാതൃത്വത്തിന്റെ പവിത്രതയും ഭക്തിയും ആവോളം നിറഞ്ഞ ആ ശബ്ദം മലയാളികൾ ഇന്നും നെഞ്ചിലേറ്റുന്നു. ‘കഥാവശേഷൻ’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ “കണ്ണിൽ കാശിത്തുമ്പകൾ…”, ‘സൂത്രധാരൻ’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ “മൂവന്തി താഴ്വരയിൽ…”, ‘വർഷം’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ “ഇളയരാജാ…” തുടങ്ങിയ ഗാനങ്ങളെല്ലാം മധു ബാലകൃഷ്ണൻ എന്ന ഗായകന്റെ അസാധാരണമായ റേഞ്ച് തെളിയിക്കുന്നവയാണ്. ശബ്ദത്തിലെ മാധുര്യവും കൃത്യമായ ഉച്ചാരണശുദ്ധിയും സംഗതികളുടെ തനിമയും ഈ ഗാനങ്ങളെ കാലാതീതമാക്കി മാറ്റി.
എന്നാൽ, മധു ബാലകൃഷ്ണൻ എന്ന പ്രതിഭയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ മലയാള ചലച്ചിത്ര ലോകം അദ്ദേഹത്തോട് കാണിച്ച അവഗണനയോ അല്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഴിവിനെ വേണ്ടതുപോലെ ഉപയോഗപ്പെടുത്താത്തതോ ആയ ഒരു വശം കൂടെ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. മലയാള സിനിമ എക്കാലത്തും ഒരു പ്രതിഭയെ എങ്ങനെയാണോ ഒരു നിശ്ചിത ചട്ടക്കൂടിൽ ഒതുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്, അത് മധു ബാലകൃഷ്ണന്റെ കാര്യത്തിലും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. യേശുദാസ്, ജയചന്ദ്രൻ തുടങ്ങിയ മഹാരഥന്മാരുടെ ആലാപന ശൈലിയോട് അടുത്തുനിൽക്കുന്ന, ശുദ്ധമായ മലയാളം ഉച്ചാരണവും ശ്രുതിശുദ്ധിയുമുള്ള ഒരു ശബ്ദമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റേത്. എന്നിട്ടും മലയാള സിനിമ അദ്ദേഹത്തിന് അർഹിച്ച പ്രാധാന്യവും തുടർച്ചയായ അവസരങ്ങളും നൽകിയോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഇല്ല എന്ന് തന്നെ പറയേണ്ടി വരും. പലപ്പോഴും വലിയ ഹിറ്റ് ഗാനങ്ങൾ സമ്മാനിച്ചതിന് ശേഷവും അദ്ദേഹം സിനിമകളിൽ നിന്ന് മാറ്റിനിർത്തപ്പെടുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ വളരെ കുറഞ്ഞ അവസരങ്ങൾ മാത്രം നൽകി ഒതുക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്തു.
മലയാള ചലച്ചിത്ര സംഗീത രംഗത്ത് ട്രെൻഡുകൾ മാറുമ്പോൾ, ഫാസ്റ്റ് നമ്പറുകൾക്കും വെസ്റ്റേൺ ശൈലിയിലുള്ള പാട്ടുകൾക്കും പിന്നാലെ സിനിമ പോയപ്പോൾ, മധു ബാലകൃഷ്ണനെപ്പോലെയുള്ള ക്ലാസിക്കൽ അടിത്തറയുള്ള ഗായകരെ പലരും വിസ്മരിച്ചു. ശബ്ദത്തിന് ഗാംഭീര്യവും ഭാവവും ഒരേപോലെ നൽകാൻ കഴിയുന്ന ഇത്രയും മികച്ചൊരു ഗായകനെ മലയാള സിനിമയ്ക്ക് കൂടുതൽ നന്നായി ഉപയോഗിക്കാമായിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ചും കുടുംബചിത്രങ്ങൾക്കും വിരഹ ഗാനങ്ങൾക്കും ഒപ്പൺ വോയ്സ് ആവശ്യമുള്ള വലിയ ക്യാൻവാസിലുള്ള ചിത്രങ്ങൾക്കും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശബ്ദം ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായിരുന്നു. എന്നാൽ തമിഴ് സിനിമ അദ്ദേഹത്തിലെ ഗായകനെ കൂടുതൽ തിരിച്ചറിയുകയും മികച്ച അവസരങ്ങൾ നൽകി ആദരിക്കുകയും ചെയ്തു. മികച്ച ഗായകനുള്ള തമിഴ്നാട് സംസ്ഥാന സർക്കാരിന്റെ പുരസ്കാരം അദ്ദേഹത്തെ തേടിയെത്തിയത് ഇതിനൊരു തെളിവാണ്. സ്വന്തം നാട്ടിൽ ലഭിക്കേണ്ടിയിരുന്ന അത്രയും വലിയ അംഗീകാരങ്ങളും അവസരങ്ങളും മധു ബാലകൃഷ്ണന് തമിഴകത്ത് നിന്ന് ലഭിച്ചു എന്നത് മലയാള സിനിമ സ്വയം വിലയിരുത്തേണ്ട ഒരു കാര്യമാണ്.
മധു ബാലകൃഷ്ണൻ എന്ന പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ മലയാളി മനസ്സിലേക്ക് ആദ്യം ഓടിയെത്തുന്നത് ‘കാഴ്ച‘ എന്ന ചിത്രത്തിലെ “കുട്ടനാടൻ കായലിലെ കെട്ടുവെള്ളം തുഴയുമ്പോൾ” എന്ന ഗാനമാണ്. ഈ ഒറ്റ ഗാനം കൊണ്ട് അദ്ദേഹം മലയാളി പ്രേക്ഷകരുടെ ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥിരപ്രതിഷ്ഠ നേടി. നാട്ടുമണമുള്ള, വള്ളപ്പാട്ടിന്റെ താളമുള്ള ആ ഗാനം മധു ബാലകൃഷ്ണന്റെ ശബ്ദത്തിൽ കേൾക്കുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ഊർജ്ജമുണ്ട്. അതുപോലെ തന്നെ ‘മനസ്സിനക്കരെ’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ “തങ്കത്തിങ്കൾ വാനിൽ തെളിയുമ്പോൾ” എന്ന ഗാനം മലയാളിയുടെ പ്രണയ ഭാവങ്ങൾക്ക് പുതിയൊരു മാനം നൽകി. മെലോഡികളുടെ രാജകുമാരൻ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന തരത്തിൽ ശാന്തവും സുന്ദരവുമായ ഗാനങ്ങൾ പാടാൻ അദ്ദേഹത്തിനുള്ള കഴിവ് സമാനതകളില്ലാത്തതാണ്. , ‘റോക്ക് എൻ റോൾ’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ “രാവേറെയായി പൂവേ“, ‘കേരള കഫേ’യിലെ “കണ്ണീർ പെയ്തു പെയ്തു തോർന്നു” തുടങ്ങിയ ഗാനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിന്റെ വൈവിധ്യവും ആഴവും വ്യക്തമാക്കുന്നവയാണ്.
എന്നാൽ മലയാളം മധു ബാലകൃഷ്ണനെ പൂർണ്ണമായി പ്രയോജനപ്പെടുത്താതിരുന്നപ്പോൾ തമിഴ്, തെലുങ്ക്, കന്നഡ തുടങ്ങിയ അന്യഭാഷാ സംഗീത ലോകം അദ്ദേഹത്തെ ഇരുകൈയും നീട്ടിയാണ് സ്വീകരിച്ചത്. തമിഴ് സിനിമയിൽ അദ്ദേഹം പാടിയ പാട്ടുകൾ അവിടുത്തെ ചാർട്ട് ബസ്റ്ററുകളായിരുന്നു. ഇളയരാജ, വിദ്യാസാഗർ തുടങ്ങിയ പ്രഗത്ഭരായ സംഗീത സംവിധായകർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിന്റെ വ്യാപ്തി കൃത്യമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. തമിഴിലെ സൂപ്പർ ഹിറ്റ് ചിത്രമായ ‘പിതാമഹൻ’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ “പിറയേ പിറയേ…” എന്ന ഗാനം തമിഴ്നാട്ടിൽ വലിയ തരംഗമാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്. ഈ ഗാനത്തിന് അദ്ദേഹത്തിന് തമിഴ്നാട് സർക്കാരിന്റെ മികച്ച പിന്നണി ഗായകനുള്ള സംസ്ഥാന അവാർഡും ലഭിക്കുകയുണ്ടായി. ‘പാർത്ഥിപൻ കനവ്’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ “കണ്ണിൽ വരും രഘുകുലനെ…”, ‘എം. കുമരൻ സൺ ഓഫ് മഹാലക്ഷ്മി’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ “വാഴ വെയ്ക്കും കാതൽ…”, ഭീമയിലെ “രാഘവൻ…” തുടങ്ങിയ തമിഴ് ഗാനങ്ങൾ മധു ബാലകൃഷ്ണന്റെ അന്യഭാഷാ വിജയങ്ങളുടെ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. തമിഴ് ഉച്ചാരണം വളരെ കൃത്യതയോടെയും തനിമയോടെയും കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു എന്നത് അവിടുത്തെ ആരാധകരെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയ കാര്യമാണ്.
തെലുങ്ക്, കന്നഡ ഭാഷകളിലും നിരവധി ശ്രദ്ധേയമായ ഗാനങ്ങൾ പാടാൻ അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചു. കന്നഡയിലെ മെലഡി രാജാവായി അദ്ദേഹം ഒരു കാലത്ത് തിളങ്ങിനിന്നു. ഭാഷയുടെ അതിർവരമ്പുകൾക്കപ്പുറം സംഗീതത്തിന്റെ സാർവത്രികമായ ഭാഷയെ തന്റെ ശബ്ദത്തിലൂടെ ആവിഷ്കരിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു. കർണാടക സംഗീത കച്ചേരികളിലും ഭക്തിഗാന രംഗത്തും അദ്ദേഹം സജീവ സാന്നിധ്യമാണ്. സിനിമാ ഗാനങ്ങളേക്കാൾ എത്രയോ ഇരട്ടി ഭക്തിഗാനങ്ങളാണ് അദ്ദേഹം ആലപിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗുരുവായൂരപ്പനെക്കുറിച്ചും ശബരിമല അയ്യപ്പനെക്കുറിച്ചുമുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭക്തിഗാനങ്ങൾ കേൾക്കാത്ത ഒരു ദിവസം പോലും മലയാളിക്ക് കടന്നുപോകുന്നില്ല. ശാസ്ത്രീയ സംഗീതത്തിലുള്ള അഗാധമായ ജ്ഞാനം ഇത്തരം ഗാനങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ മിഴിവ് നൽകുന്നു.
കേവലം പ്രണയഗാനങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ല മധു ബാലകൃഷ്ണന്റെ പ്രതിഭ. ശാസ്ത്രീയ സംഗീതത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടുകൾ കൃത്യമായി പാലിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം പാടിയ ഗാനങ്ങൾ സംഗീത വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് പോലും ഒരു പാഠപുസ്തകമാണ്. ‘
ഇളയരാജ, ഔസേപ്പച്ചൻ, വിദ്യാസാഗർ, എം. ജയചന്ദ്രൻ തുടങ്ങിയ പ്രഗത്ഭരായ സംഗീതസംവിധായകരുടെയെല്ലാം പ്രിയപ്പെട്ട ഗായകനായി മാറാൻ മധു ബാലകൃഷ്ണന് അധികകാലം വേണ്ടി വന്നില്ല. തമിഴ്, തെലുങ്ക്, കന്നഡ തുടങ്ങിയ അന്യഭാഷകളിലും അദ്ദേഹം തന്റെ സാന്നിധ്യം അറിയിക്കുകയും അവിടെയും വലിയ ആരാധകവൃന്ദത്തെ സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്തു. തമിഴിൽ ഇളയരാജയുടെ സംഗീതത്തിൽ പാടാൻ അവസരം ലഭിക്കുക എന്നത് ഏതൊരു ഗായകന്റെയും സ്വപ്നമാണ്, ആ സ്വപ്നം മനോഹരമായി സാക്ഷാത്കരിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു.
കച്ചേരി വേദികളിലും ഭക്തിഗാന രംഗത്തും മധു ബാലകൃഷ്ണൻ ഇന്നും സജീവമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അയ്യപ്പ ഭക്തിഗാനങ്ങളും ഗുരുവായൂരപ്പൻ ഭക്തിഗാനങ്ങളും കേൾക്കാത്ത ഒരു മലയാളി പോലും ഉണ്ടാകില്ല. സിനിമ നൽകിയതിനേക്കാൾ വലിയ സ്വീകാര്യതയും സ്നേഹവും ഭക്തിഗാനങ്ങളിലൂടെയും ലൈവ് പ്രോഗ്രാമുകളിലൂടെയും മലയാളി ജനത അദ്ദേഹത്തിന് നൽകിയിട്ടുണ്ട്. സിനിമയിലെ ഗ്രൂപ്പിസവും താല്പര്യക്കുറവുകളും ഒരുപക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന് അവസരങ്ങൾ നിഷേധിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം, എന്നാൽ ജനങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശബ്ദത്തെ മായ്ച്ചു കളയാൻ ആർക്കും സാധ്യമല്ല. ഒരു ഗായകൻ എന്ന നിലയിൽ യാതൊരുവിധ വിവാദങ്ങൾക്കും നിൽക്കാതെ, സംഗീതത്തെ ഒരു തപസ്യയായി കൊണ്ടുപോകുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലാളിത്യം നിറഞ്ഞ വ്യക്തിത്വവും എടുത്തുപറയേണ്ടതാണ്.
നല്ല സംഗീതവും നല്ല വരികളും മലയാളിക്ക് എപ്പോഴും പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് പുതിയ കാലത്തെ തരംഗങ്ങൾക്കിടയിലും മധു ബാലകൃഷ്ണൻ പാടിയ “കുട്ടനാടൻ കായലിലെ”യും “തങ്കത്തിങ്കളും” ഇന്നും റീൽസുകളിലും റേഡിയോകളിലും ഒക്കെ സജീവമായി നിലനിൽക്കുന്നത്. മലയാള സിനിമ അദ്ദേഹത്തെ വേണ്ടവിധം ഉപയോഗിച്ചില്ലെങ്കിലും, അദ്ദേഹം പാടി വെച്ച ആ കുറച്ചു ഗാനങ്ങൾ മതിയാകും തലമുറകളോളം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് ഓർമ്മിക്കപ്പെടാൻ. എങ്കിലും, വരും കാലങ്ങളിലെങ്കിലും മലയാള സിനിമ ഈ അത്ഭുത ഗായകന്റെ പ്രതിഭയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിന് അനുയോജ്യമായ നല്ല ഗാനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ തയ്യാറാകണം എന്നത് എല്ലാ സംഗീതാസ്വാദകരുടെയും ആഗ്രഹമാണ്. ശുദ്ധസംഗീതത്തിന്റെ ഈ ഉപാസകന്, മലയാളികളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട മധു ബാലകൃഷ്ണന്, ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ജന്മദിനാശംസകൾ. നേട്ടങ്ങളുടെയും പുരസ്കാരങ്ങളുടെയും കണക്കുപുസ്തകങ്ങൾക്കപ്പുറം മലയാളി ഹൃദയങ്ങളിൽ താങ്കൾ പാടിയുറപ്പിച്ച ഈണങ്ങൾ എന്നും അമരമായി നിലനിൽക്കും.