നിദ്ര’ മുതൽ ‘ചതുരം’ വരെ: മലയാള സിനിമയിലെ നവഭാവുകത്വത്തിന്റെ സംവിധായകൻ

','

' ); } ?>

മലയാള ചലച്ചിത്ര വീഥിയിൽ തനതായ സൗന്ദര്യശാസ്ത്രവും നവഭാവുകത്വവും അടയാളപ്പെടുത്തിയ സംവിധായകനും നടനുമായ സിദ്ധാർത്ഥ് ഭരതന് ഇന്ന് ജന്മദിനം. അനായാസമായ അഭിനയശൈലിയിലൂടെയും പ്രമേയപരമായ വൈവിധ്യം പുലർത്തുന്ന ചലച്ചിത്ര നിർമ്മിതികളിലൂടെയും സമകാലിക മലയാള സിനിമയിൽ സ്വന്തമായൊരു ദൃശ്യസംസ്കാരം രൂപപ്പെടുത്തിയെടുക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. കെ.പി.എ.സി ലളിത എന്ന വിസ്മയനടിയുടെയും ഭരതൻ എന്ന ദാർശനികനായ ചലച്ചിത്രകാരന്റെയും മകൻ എന്ന വിലാസത്തിൽ നിന്ന്, സ്വന്തം സർഗ്ഗാത്മകതയും ദീർഘവീക്ഷണവും കൊണ്ട് സ്വതന്ത്രനായ ഒരു സിനിമാക്കാരനായി അദ്ദേഹം സ്വയം പരിവർത്തിക്കപ്പെട്ടു. പാരമ്പര്യത്തിന്റെ തണലിൽ വിശ്രമിക്കാതെ, പ്രതിഭയുടെ പുതിയ വഴികൾ വെട്ടിത്തുറന്ന ഒരു കലാകാരന്റെ ജന്മദിനം മലയാള ചലച്ചിത്ര ലോകത്തിന് ഏറെ സവിശേഷതയുള്ളതാണ്. പ്രിയപ്പെട്ട കലാകാരന് സെല്ലുലോയ്ഡിന്റെ  ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ജന്മദിനാശംസകൾ.

ഇന്ത്യൻ സിനിമയിലെ തന്നെ മാസ്റ്റർക്ലാസ് സംവിധായകരിൽ ഒരാളായ ഭരതന്റെ മകൻ എന്ന ലേബൽ നൽകുന്ന സമ്മർദ്ദം ലഘുവായിരുന്നില്ല. ജന്മസിദ്ധമായി കിട്ടിയ സിനിമാ പാരമ്പര്യത്തെ ഒരു ബാധ്യതയാക്കാതെ, അതിന്റെ അന്തഃസത്ത ഉൾക്കൊണ്ട് സ്വന്തം ക്രാഫ്റ്റ് രൂപപ്പെടുത്തുകയാണ് സിദ്ധാർത്ഥ് ചെയ്തത്. മാതാപിതാക്കളുടെ നിഴലിൽ ഒതുങ്ങിപ്പോകാൻ സാധ്യതയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു പശ്ചാത്തലത്തിൽ നിന്ന്, തികച്ചും മൗലികമായ ഒരു ശൈലി വികസിപ്പിച്ചെടുക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു എന്നത് അദ്ദേഹത്തിലെ ചലച്ചിത്രബോധത്തിന്റെ തെളിവാണ്. കമൽ സംവിധാനം ചെയ്ത ‘നമ്മൾ’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ ശ്യാം എന്ന കഥാപാത്രത്തിലൂടെയാണ് സിദ്ധാർത്ഥ് ഭരതൻ എന്ന നടൻ മലയാളികളുടെ മനസ്സിലേക്ക് നടന്നു കയറുന്നത്. പുതിയ നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, ക്യാമ്പസ് സിനിമകളുടെ ഒരു വസന്തകാലം തീർക്കാൻ ആ ചിത്രത്തിന് കഴിഞ്ഞു. വളരെ സ്വാഭാവികമായ അഭിനയ മുഹൂർത്തങ്ങളും സംഭാഷണ ചാതുരിയുമായിരുന്നു സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ പ്രത്യേകത. ആദ്യ ചിത്രം വൻ വിജയമായിരുന്നിട്ടും വാണിജ്യ സിനിമകളുടെ പ്രലോഭനങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങി എണ്ണമില്ലാത്ത ചിത്രങ്ങളുടെ ഭാഗമാകാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറായില്ല. കഥാപാത്രങ്ങളുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ പുലർത്തിയ ഈ സൂക്ഷ്മത അദ്ദേഹത്തിലെ നടനെ കൂടുതൽ പക്വതയുള്ളതാക്കി. ‘സ്പിരിറ്റ്’, ‘ഒളിപ്പോര്’, ‘നിദ്ര’ തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങളിലെ പ്രകടനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിലെ നടന്റെ വൈവിധ്യം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു.

നടൻ എന്ന നിലയിൽ നിന്ന് സംവിധായകൻ എന്ന നിലയിലേക്കുള്ള സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ ചുവടുമാറ്റം തികച്ചും സ്വാഭാവികവും അതേസമയം ധീരവുമായിരുന്നു. തന്റെ പിതാവ് 1981-ൽ സംവിധാനം ചെയ്ത ‘നിദ്ര’ എന്ന ക്ലാസിക് ചിത്രത്തിന്റെ പുനരാവിഷ്കാരത്തിലൂടെയാണ് അദ്ദേഹം സംവിധായകനായി അരങ്ങേറ്റം കുറിക്കുന്നത്. ക്ലാസിക് സിനിമകളുടെ റീമേക്കുകൾ എപ്പോഴും വലിയ വിമർശനങ്ങൾ നേരിടാൻ സാധ്യതയുള്ളവയാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് അത് ഭരതനെപ്പോലൊരു പ്രതിഭയുടെ ചിത്രമാകുമ്പോൾ. എന്നാൽ മാനസികമായ അസ്വസ്ഥതകളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന ഒരു യുവാവിന്റെയും അവന്റെ പ്രണയത്തിന്റെയും കഥ സമകാലികമായ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, അതീവ ദൃശ്യഭംഗിയോടെ അവതരിപ്പിക്കാൻ സിദ്ധാർത്ഥിന് കഴിഞ്ഞു. ചിത്രത്തിലെ കേന്ദ്രകഥാപാത്രത്തെ മികച്ച രീതിയിൽ അവതരിപ്പിച്ചതും അദ്ദേഹം തന്നെയായിരുന്നു. ഒരു സംവിധായകനെന്ന നിലയിൽ മലയാള സിനിമയ്ക്ക് ലഭിച്ച വലിയൊരു വാഗ്ദാനമായിരുന്നു ആ ചിത്രം.

തുടർന്ന് 2015-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ‘ചന്ദ്രേട്ടൻ എവിടെയാ’ എന്ന ചിത്രം സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ സംവിധാന മികവിന്റെ മറ്റൊരു തലമാണ് വെളിപ്പെടുത്തിയത്. ജനപ്രിയ സിനിമയുടെ ഫോർമുലകളെ കൃത്യമായി ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട്, മധ്യവർഗ്ഗ കുടുംബജീവിതത്തിലെ ഇണക്കങ്ങളും പിണക്കങ്ങളും ഹാസ്യത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ അവതരിപ്പിച്ച ഈ ചിത്രം വലിയ വാണിജ്യവിജയം നേടി. സങ്കീർണ്ണമായ പ്രമേയങ്ങൾ മാത്രമല്ല, സാധാരണക്കാരെ ആകർഷിക്കുന്ന വിനോദചിത്രങ്ങളും തനിക്ക് വഴങ്ങുമെന്ന് അദ്ദേഹം തെളിയിച്ചു.

എന്നാൽ സിദ്ധാർത്ഥ് ഭരതൻ എന്ന ചലച്ചിത്രകാരന്റെ കരിയറിലെ ഏറ്റവും ധീരമായ പരീക്ഷണം ‘ചതുരം’ എന്ന ചിത്രമായിരുന്നു. മലയാള സിനിമയിൽ പൊതുവെ മാറ്റിനിർത്തപ്പെടാറുള്ള ഇ erotic thriller എന്ന ഗണത്തെ തികച്ചും അന്തസ്സോടെയും കലാമൂല്യത്തോടെയും സമീപിക്കാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറായി. സ്ത്രീയുടെ ലൈംഗികത, അടിച്ചമർത്തലുകൾക്കെതിരെയുള്ള പ്രതിരോധം, അതിജീവനത്തിനായുള്ള പോരാട്ടം എന്നിവയെ വളരെ ബോൾഡ് ആയി ചിത്രം ചർച്ച ചെയ്തു. വ്യവസ്ഥാപിത സിനിമാ സങ്കൽപ്പങ്ങളെയും സെൻസറിങ് വിലക്കുകളെയും മറികടന്ന്, താൻ പറയാൻ ഉദ്ദേശിച്ച രാഷ്ട്രീയം കൃത്യമായി ദൃശ്യവൽക്കരിക്കാൻ അദ്ദേഹം കാണിച്ച ആർജ്ജവം പ്രശംസനീയമാണ്.

തൊട്ടുപിന്നാലെ വന്ന ‘ജിന്ന്’ എന്ന ചിത്രവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പരീക്ഷണാത്മക സ്വഭാവം അടിവരയിടുന്നതായിരുന്നു. മനുഷ്യ മനസ്സിന്റെ ഇരട്ട വ്യക്തിത്വങ്ങളെയും ഭ്രമങ്ങളെയും ഫാന്റസിയുടെയും മിസ്റ്റിസിസത്തിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ അവതരിപ്പിച്ച ഈ ചിത്രം ഒരു വേറിട്ട ദൃശ്യാനുഭവമായിരുന്നു. സ്ഥിരം ഫോർമുലകളിൽ തളച്ചിടാൻ കഴിയാത്ത ഒരു സംവിധായകനാണ് താനെന്ന് ഓരോ ചിത്രം വഴിയും അദ്ദേഹം തെളിയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

വ്യക്തിജീവിതത്തിൽ നേരിട്ട വലിയൊരു പ്രതിസന്ധിയെ അതിജീവിച്ചാണ് സിദ്ധാർത്ഥ് ഇന്നത്തെ നിലയിലേക്ക് എത്തിയത് എന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പോരാട്ടവീര്യത്തിന്റെ തെളിവാണ്. 2015-ലുണ്ടായ ഭീകരമായ ഒരു വാഹനാപകടം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരിയറിന് താൽക്കാലികമായി വിരാമമിട്ടെങ്കിലും, അസാമാന്യമായ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ അദ്ദേഹം ജീവിതത്തിലേക്കും സിനിമയിലേക്കും മടങ്ങിവന്നു. ഈ തിരിച്ചുവരവ് ഒരു കലാകാരൻ എന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹത്തിന് കൂടുതൽ കരുത്ത് നൽകി.

അമ്മയായ കെ.പി.എ.സി ലളിതയുടെ വിയോഗം അദ്ദേഹത്തിന് ഏൽപ്പിച്ച ആഘാതം ചെറുതല്ല. എങ്കിലും അമ്മ പകർന്നുനൽകിയ അഭിനയപാഠങ്ങളും മൂല്യങ്ങളും മുറുകെപ്പിടിച്ച് അദ്ദേഹം തന്റെ സിനിമായാത്ര തുടരുകയാണ്. കേവലം ഒരു സംവിധായകനോ നടനോ എന്നതിലുപരി സിനിമയുടെ സമഗ്ര മേഖലകളെക്കുറിച്ചും കൃത്യമായ ബോധ്യമുള്ള ഒരു ചലച്ചിത്ര പ്രവർത്തകനാണ് അദ്ദേഹം.

സിദ്ധാർത്ഥ് ഭരതൻ എന്ന നാമം ഇന്ന് മലയാള സിനിമയിൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് പാരമ്പര്യത്തിന്റെ പേരിലല്ല, മറിച്ച് അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്ത സിനിമകളുടെ ഗുണനിലവാരം കൊണ്ടാണ്. സിനിമയെ ഗൗരവത്തോടെ സമീപിക്കുന്ന, പുതിയ കാലത്തിന്റെ മാറ്റങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ മടിയില്ലാത്ത ഈ ചലച്ചിത്രകാരൻ വരും വർഷങ്ങളിലും മലയാള സിനിമയ്ക്ക് പുതിയ ദിശാബോധം നൽകുമെന്നതിൽ തർക്കമില്ല. ഈ ജന്മദിനത്തിൽ, കൂടുതൽ സർഗ്ഗാത്മകമായ പരീക്ഷണങ്ങളുമായി മലയാള സിനിമയുടെ ചരിത്രത്തിൽ സ്വന്തം കയ്യൊപ്പ് ചാർത്താൻ സിദ്ധാർത്ഥ് ഭരതന് സാധിക്കട്ടെ എന്ന് ആശംസിക്കുന്നു. ഒപ്പം ഒരിക്കൽ കൂടി ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ജന്മദിനാശംസകളും നേരുന്നു.