മലയാളികളുടെ സംഗീത യാത്രയിൽ അന്നും ഇന്നും മാറ്റമില്ലാതെ ചേർക്കപെടുന്ന ചില ഗാനങ്ങളുണ്ട്. ഏതു കാലഘട്ടത്തിനും, തലമുറയ്ക്കും ഏറ്റവും മനോഹരമായി ആസ്വദിക്കാൻ കഴിയുമാണ് ഗാനങ്ങൾ. അത്തരം ഗാനങ്ങൾ മലയാളികൾക്കും മലയാളത്തിനും സമ്മാനിച്ച ഒരു അനശ്വര സംഗീത സംവിധായകനുണ്ട്. മലയാളത്തിന്റെ സ്വന്തം ജോൺസൺ മാസ്റ്റർ. ദേവരാജൻ മാസ്റ്റർക്ക് ശേഷം മലയാളത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഗാനങ്ങൾ ഒരുക്കിയ സംഗീതത്തിന്റെ മാന്ത്രികൻ. അദ്ദേഹം ഓർമ്മയായിട്ട് ഇന്നേക്ക് 14 വർഷങ്ങൾ തികയുകയാണ്. കാലയവനികയിൽ മണ്മറഞ്ഞു പോയിട്ടും അയാളിന്നും സംഗീതത്തിലൂടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ജീവിക്കുകയും, അനശ്വരമായി നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മലയാളത്തിന്റെ സംഗീതത്തിന്റെ മാന്ത്രികന് ഓർമ്മപ്പൂക്കൾ.
പ്രഭാതത്തിൽ കേൾക്കുന്ന ഒരു പ്രാർത്ഥനാഗീതത്തിലും, റേഡിയോയിൽ അനായാസം വന്നുചേരുന്ന പഴയ സിനിമാഗാനങ്ങളിലും, രാത്രി ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുന്ന സമയത്ത് അനിയന്ത്രിതമായി ഓർമ്മകളെ നിറച്ച് വരുന്ന ഒരു പശ്ചാത്തലസംഗീതത്തിലും—എങ്ങും ഇന്നും ജോൺസൺ മാസ്റ്ററുടെ സാന്നിധ്യം ഉണ്ട്. 1953 മാർച്ച് 26-ന് തൃശൂർ ജില്ലയിലെ നെല്ലിക്കുന്നിലാണ് തട്ടിൽ ആന്റണിയുടെയും മേരിയുടെയും മകനായി ജോൺസൺ ജനിച്ചത്. ബാല്യകാലം മുതൽ സംഗീതത്തോടുള്ള അടുപ്പം പ്രകടമായിരുന്നു. നെല്ലിക്കുന്നിലെ സെന്റ് സെബാസ്റ്റ്യൻ പള്ളിയിലെ ഗായക സംഘത്തിലാണ് ആദ്യ സംഗീതപാഠങ്ങൾ പഠിക്കുന്നത്. അവിടെ ഗായകനായും, പിന്നെ ഹാർമോണിയം വായിക്കുന്നവനായും വളർന്നു. സ്കൂളിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ തന്നെ സംഗീതോപകരണങ്ങളോടുള്ള വലിയ താത്പര്യം പ്രകടമായിരുന്നു. വയലിൻ, ഗിത്താർ, ഫ്ലൂട്ട്, ഡ്രംസ്—എല്ലാം കൈകാര്യം ചെയ്തിരുന്ന ബാല ജോൺസൺ, പിന്നീട് വോയ്സ് ഓഫ് തൃശൂർ എന്ന ഗാനസംഘത്തിന്റെ ഭാഗമായി കേരള സംഗീതവേദികളിൽ ശ്രദ്ധ നേടാൻ തുടങ്ങി.
പി. ജയചന്ദ്രനാണ് ജോൺസണെ സംഗീതസംവിധായകൻ ജി. ദേവരാജൻ മാസ്റ്ററുമായി പരിചയപെടുത്തുന്നത്. അത് ജോൺസന്റെ ജീവിതത്തിലെ നിർണായകമായ വഴിത്തിരിവായിരുന്നു. ദേവരാജൻ മാസ്റ്ററിന്റെ സഹായി ആയി സംഗീതരംഗത്ത് ആദ്യകാലം ചെലവഴിച്ച ജോൺസൺ, സംഗീതത്തിന്റെ അടിത്തറയും, ഗാനങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിലെ സൂക്ഷ്മതകളും ആ കാലത്ത് മനസ്സിലാക്കി.1978-ൽ ഭരതന്റെ ആരവം എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെയാണ് ജോൺസൺ സിനിമയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നത്. ചിത്രത്തിന് പശ്ചാത്തലസംഗീതം ഒരുക്കിയാണ് തുടക്കം. എന്നാൽ സ്വതന്ത്ര സംഗീതസംവിധായകനെന്ന നിലയിൽ ആദ്യ അവസരം ലഭിച്ചത് 1981-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ഇണയെ തേടി എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെയാണ്. പിന്നീട് ഭരതന്റെ പാർവതി, പത്മരാജന്റെ കൂടെവിടെ എന്നിവയിലൂടെ ജോൺസൻ തന്റെ കഴിവ് തെളിയിച്ചു. പത്മരാജൻ-ജോൺസൻ കൂട്ടുകെട്ട് പിന്നീട് മലയാളസിനിമയുടെ ചരിത്രത്തിലെ സ്വർണാധ്യായമായി മാറി.
പത്മരാജന്റെ 17 സിനിമകൾക്ക് അദ്ദേഹംസംഗീതം നൽകിയിട്ടുണ്ട് . നമുക്കു പാർക്കാൻ മുന്തിരിത്തോപ്പുകൾ, നൊമ്പരത്തിപ്പൂവ്, അപരൻ, ഞാൻ ഗന്ധർവൻ—ഓരോന്നിലും ജോൺസന്റെ സംഗീതം കഥാപാത്രങ്ങളുടെ വികാരങ്ങളെ കൂടി ശക്തമാക്കി. ഗാനങ്ങളുടെ വരികളോട് ചേർന്നുനിന്നു ഒഴുകിയ ആ സംഗീതം മലയാളികളുടെ മനസ്സിൽ ഇന്നും തളിർക്കുന്നുണ്ട്.
ജോൺസന്റെ സംഗീതത്തിന്റെ പ്രത്യേകത, അതിന്റെ ലാളിത്യത്തിലായിരുന്നു. തന്റെ സംഗീതവിദ്യ കൊണ്ട് കേൾക്കുന്നവരെ ആകർഷിക്കാനോ, ഭാരം നിറഞ്ഞ അലങ്കാരങ്ങളാൽ സമ്മർദ്ദപ്പെടുത്താനോ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചിരുന്നില്ല. ഗാനങ്ങളുടെ ഭാവത്തിന് അനുസരിച്ച്, ഏറെ ചുരുങ്ങിയ വാദ്യോപകരണങ്ങൾകൊണ്ട് തന്നെ, മലയാളികളുടെ ഹൃദയത്തെ കീഴടക്കാനായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രമം. മന്ദാരച്ചെപ്പുണ്ടോ… (ദശരഥം), പവിഴം പോലൊരു പവിഴാധരം… (നമുക്കു പാർക്കാൻ മുന്തിരിത്തോപ്പുകൾ), ദേവാംഗണങ്ങൾ… (ഞാൻ ഗന്ധർവൻ)—ഈണങ്ങൾ കേൾക്കുമ്പോൾ ഇന്നും അതിന്റെ മൃദുലമായ സ്പർശം തോന്നുന്നു.
ഗാനങ്ങൾ മാത്രമല്ല, പശ്ചാത്തലസംഗീതത്തിലും ജോൺസൻ അത്ഭുതങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു. തൂവാനത്തുമ്പികൾ, ചിത്രം, വന്ദനം, സദയം—ഈ സിനിമകളുടെ പശ്ചാത്തലസംഗീതം കേൾക്കുമ്പോൾ പ്രേക്ഷകർക്ക് കണ്ണീരൊഴുക്കാതിരിക്കാനാകില്ല. കഥാപാത്രങ്ങളുടെ വികാരങ്ങൾ, രംഗങ്ങളുടെ ഭാരം—എല്ലാം ഇരട്ടിയാക്കുന്ന ഒരു മായാജാലമായിരുന്നു ജോൺസന്റെ പശ്ചാത്തലസംഗീതം.
മലയാളത്തിലെ സംഗീതസംവിധായകരിൽ ആദ്യമായി ദേശീയചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം നേടിയ വ്യക്തിയാണ് ജോൺസൻ. അതും തുടർച്ചയായി രണ്ട് വർഷം—1994-ൽ പൊന്തൻ മാട (സംഗീതസംവിധാനം), 1995-ൽ സുകൃതം (പശ്ചാത്തലസംഗീതം). അതോടൊപ്പം കേരളസംസ്ഥാന ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരങ്ങൾ അഞ്ചും, മാതൃഭൂമി പുരസ്കാരങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ നിരവധി അംഗീകാരങ്ങളും അദ്ദേഹത്തെ തേടിയെത്തി.
300-ലധികം മലയാളചലച്ചിത്രങ്ങൾക്ക് അദ്ദേഹം സംഗീതം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. 1980-90 കാലഘട്ടത്തിലെ നിരവധി സിനിമകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഗീതത്തിലൂടെയാണ് ജനഹൃദയങ്ങളിൽ സ്ഥിരതാമസം പിടിച്ചത്. സത്യൻ അന്തിക്കാട്, കമൽ, ലോഹിതദാസ്, ബാലചന്ദ്രമേനോൻ, ഭരതൻ, പത്മരാജൻ—മുൻനിര സംവിധായകരുടെ സിനിമകൾക്ക് ജീവൻ നൽകിയിട്ടുള്ള സംഗീതം ഇന്നും മലയാളിയുടെ ആത്മാവിന്റെ ഭാഗമാണ്.
ജോൺസൻ മാസ്റ്ററുടെ കുടുംബജീവിതം വേദനകളാൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു. ഭാര്യ റാണി, മക്കൾ റെൻ, ഷാൻ. 2012-ൽ റെൻ ബൈക്കാപകടത്തിൽ മരിച്ചു. 2016-ൽ മകൾ ഷാൻ, പ്രതിഭാധനയായ ഗായിക, ഹൃദയാഘാതത്തെ തുടർന്ന് വിടപറഞ്ഞു. ഭാര്യയും ഇപ്പോൾ രോഗബാധിതയായി ചികിത്സയിലാണ്. ജോൺസൻ വിടപറഞ്ഞിട്ട് വർഷങ്ങൾ പിന്നിട്ടിട്ടും, കുടുംബത്തെ തേടിയെത്തിയ നഷ്ടങ്ങൾ അളന്നുപറയാനാകാത്തതാണ്.
2011 ആഗസ്റ്റ് 18-ന്, 58-ആം വയസ്സിൽ ഹൃദയാഘാതത്തെ തുടർന്ന് ജോൺസൻ അന്തരിച്ചു. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഗീതം ഇന്നും മലയാളികളുടെ മനസ്സിൽ ജീവനോടെയുണ്ട്. ലാളിത്യത്തോടുകൂടിയ ആ ഗാനങ്ങൾ മലയാളികളുടെ കണ്ണീരിലും, ചിരിയിലും, പ്രണയത്തിലും, പ്രാർത്ഥനകളിലും, ഓർമ്മകളിലും മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ജോൺസൻ മാസ്റ്റർ മലയാള സിനിമയുടെ ചരിത്രത്തിൽ വെറും ഒരു സംഗീതസംവിധായകൻ മാത്രമല്ല. വികാരങ്ങളുടെ ഭാഷയായി സംഗീതത്തെ മലയാളിയുടെ ദിനചര്യയിൽ പതിപ്പിച്ച കലാകാരൻ കൂടിയാണ്. പതിനാലു വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം പോലും അദ്ദേഹത്തെ കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഗീതം പോലെ തന്നെയാണ്—കാലാതീതവും, തഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതും, എന്നും പുതുമ നിറഞ്ഞതും.
“സംഗീതം ഒരിക്കലും മരിക്കില്ല” എന്ന സത്യത്തിന്റെ ന്ന ഉദാഹരണമാണ് ജോൺസൻ മാസ്റ്ററുടെ ജീവിതവും സംഭാവനകളും. ഒരിക്കൽ കൂടി ഹൃദയം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞ പ്രണാമം, അനശ്വര സംവിധായകൻ ജോൺസൺ മാസ്റ്റർ