‘ദേവാങ്കണങ്ങൾ കൈയൊഴിഞ്ഞ താരകം’; മലയാളത്തിന്റെ രാഗം മാന്ത്രികന് ജന്മദിനാശംസകൾ

','

' ); } ?>

മലയാളിയുടെ സംഗീത സങ്കൽപ്പങ്ങൾക്ക് മാന്ത്രികതയുടെ ചായക്കൂട്ടു നൽകി അനശ്വരമാക്കിയ സംഹഗീത സംവിധായകനാണ് ജോൺസൺ മാസ്റ്റർ. സംഗീതമെന്നത് വെറും കേൾവിസുഖം മാത്രമല്ലെന്നും അത് മനുഷ്യന്റെ അന്തരാത്മാവിലേക്ക് പെയ്തിറങ്ങുന്ന അമൃതവർഷമാണെന്നും തന്റെ ഓരോ സൃഷ്ടികളിലൂടെയും അദ്ദേഹം തെളിയിച്ചു. തൃശ്ശൂരിന്റെ മണ്ണിൽ നിന്നും സംഗീതത്തിന്റെ വലിയ ലോകത്തേക്ക് വയലിൻ പെട്ടിയുമായി യാത്ര തിരിച്ച ആ സാധാരണക്കാരൻ, പിൽക്കാലത്ത് മലയാള സിനിമയുടെ പശ്ചാത്തല സംഗീതത്തിന്റെ ഗതി തന്നെ മാറ്റിമറിക്കുമെന്ന് ആരും കരുതിയിട്ടുണ്ടാകില്ല. പള്ളിയിലെ ഗായകസംഘത്തിൽ നിന്നും തുടങ്ങിയ ആ സംഗീതസഞ്ചാരം ജി. ദേവരാജൻ മാസ്റ്ററുടെ ശിക്ഷണത്തിലൂടെ കരുത്തുറ്റതായി മാറി. ഓരോ പാട്ടിലും ലളിതമായ ഈണങ്ങൾക്കൊപ്പം വികാരങ്ങളുടെ കടൽ ഒളിപ്പിച്ചുവെക്കാൻ ജോൺസൺ മാസ്റ്റർക്ക് പ്രത്യേക സിദ്ധിയുണ്ടായിരുന്നു. കേവലം വാക്കുകൾക്ക് വിവരിക്കാൻ കഴിയാത്ത വേദനയും സന്തോഷവും പ്രണയവും തന്റെ വയലിൻ തന്ത്രികളിലൂടെയും പുല്ലാങ്കുഴലിന്റെ നാദത്തിലൂടെയും അദ്ദേഹം പ്രേക്ഷകരിലെത്തിച്ചു. ഒരു സിനിമയുടെ ജീവൻ അതിന്റെ പശ്ചാത്തല സംഗീതത്തിലാണെന്ന് വിശ്വസിച്ച അദ്ദേഹം, സംഭാഷണങ്ങളില്ലാത്ത നിശബ്ദ നിമിഷങ്ങളെപ്പോലും സംഗീതം കൊണ്ട് വാചാലമാക്കി.

പത്മരാജന്റെയും ഭരതന്റെയും സത്യൻ അന്തിക്കാടിന്റെയും ദൃശ്യവിസ്മയങ്ങൾക്ക് ജോൺസൺ നൽകിയ ഈണങ്ങൾ ഇന്നും മലയാളിയുടെ ഗൃഹാതുരത്വത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ആധുനിക സംഗീതത്തിന്റെ കടന്നുകയറ്റത്തിനിടയിലും ലാളിത്യത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച ആ സംഗീതജ്ഞൻ, ഓരോ ശരാശരി മലയാളിയുടെയും പ്രണയത്തിലും വിരഹത്തിലും ഇന്നും കൂട്ടിരിക്കുന്നു. ദേശീയ പുരസ്കാരങ്ങളുടെ തിളക്കമുണ്ടായിട്ടും ലാളിത്യം കൈവിടാത്ത ആ വലിയ മനുഷ്യന്റെ ജീവിതവും സംഗീതവും വരുംതലമുറയിലെ കലാകാരന്മാർക്ക് എന്നും ഒരു പാഠപുസ്തകമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈണങ്ങൾ അന്തരീക്ഷത്തിൽ അലിഞ്ഞുചേരുമ്പോൾ നമ്മൾ ഓർക്കുന്നത് ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ സംഗീതവസന്തത്തെയാണ്. മലയാളത്തിന്റെ അനശ്വര പ്രതിഭയ്ക്ക് സെല്ലുലോയ്ഡിന്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ജന്മദിനാശംസകൾ.

മലയാള ചലച്ചിത്ര സംഗീത ശാഖയിൽ പകരം വയ്ക്കാനില്ലാത്ത ഏടാണ് ജോൺസൺ മാസ്റ്റർ. തൃശ്ശൂരിലെ നെല്ലിക്കുന്നിലെ ഒരു സാധാരണ ക്രൈസ്തവ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച്, പള്ളിയിലെ ഗായകസംഘത്തിലൂടെ സംഗീതത്തിന്റെ ബാലപാഠങ്ങൾ അഭ്യസിച്ച ജോൺസൺ പിന്നീട് മലയാളിയുടെ സംഗീത സംസ്കാരത്തെ തന്നെ മാറ്റിമറിച്ച വിസ്മയമായി മാറി. സംഗീതമെന്നത് വെറും താളമേളങ്ങളല്ലെന്നും അത് ആത്മാവിന്റെ ഭാഷയാണെന്നും അദ്ദേഹം തന്റെ ഓരോ സൃഷ്ടികളിലൂടെയും തെളിയിച്ചു. വയലിൻ തന്ത്രികളിൽ വിരലോടിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹം തീർത്ത മാന്ത്രികത മലയാള സിനിമയുടെ പശ്ചാത്തല സംഗീതത്തിന് ഒരു പുതിയ അർത്ഥതലമാണ് നൽകിയത്. ജി. ദേവരാജൻ മാസ്റ്ററുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ശിഷ്യനായി ചെന്നൈയിലെത്തിയ അദ്ദേഹം, തന്റെ ഗുരുവിൽ നിന്ന് സംഗീതത്തിന്റെ സങ്കീർണ്ണതകൾ പഠിച്ചെടുത്തെങ്കിലും സ്വന്തമായൊരു ശൈലി രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ അദ്ദേഹം വിജയിച്ചു. 1978-ൽ ‘ഇനിയും കാണാം’ എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെയാണ് അദ്ദേഹം സ്വതന്ത്ര സംഗീത സംവിധായകനായത്. എന്നാൽ ജോൺസൺ എന്ന പ്രതിഭയുടെ വിശ്വരൂപം മലയാളി കണ്ടത് എൺപതുകളിലും തൊണ്ണൂറുകളിലുമാണ്.

പത്മരാജൻ, ഭരതൻ, സത്യൻ അന്തിക്കാട് തുടങ്ങിയ പ്രഗത്ഭരായ സംവിധായകരുടെ ചിത്രങ്ങൾക്ക് ജോൺസൺ നൽകിയ സംഗീതം ഇന്നും ഒരു പാഠപുസ്തകമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാട്ടുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ കേവലം ഈണം മാത്രമല്ല, ആ സിനിമയിലെ രംഗങ്ങളും വികാരങ്ങളും നമ്മുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ഓടിയെത്തും. ‘നമുക്ക് പാർക്കാൻ മുന്തിരിത്തോപ്പുകൾ’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ പാട്ടുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ ഇന്നും ഒരു തണുത്ത കാറ്റ് വീശുന്ന അനുഭവം മലയാളിക്ക് ലഭിക്കുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്. രാഗങ്ങളുടെ ശാസ്ത്രീയത കൈവിടാതെ തന്നെ അവയെ സാധാരണക്കാരന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ എത്തുന്ന ലളിതമായ ഈണങ്ങളാക്കി മാറ്റാൻ അദ്ദേഹത്തിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ടായിരുന്നു. പശ്ചാത്തല സംഗീതത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ മലയാളത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന് മുകളിൽ മറ്റൊരു പേരില്ല എന്ന് തന്നെ പറയാം. സിനിമയിലെ മൗനങ്ങളെപ്പോലും സംഗീതം കൊണ്ട് വാചാലമാക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചു. ‘തൂവാനത്തുമ്പികൾ’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ പശ്ചാത്തല സംഗീതം മാത്രം മതി ആ പ്രതിഭയുടെ ആഴം അളക്കാൻ. സംഭാഷണങ്ങൾ തോറ്റുപോകുന്ന ഇടങ്ങളിൽ ജോൺസൺ മാസ്റ്ററുടെ വയലിനും പുല്ലാങ്കുഴലും കഥ പറഞ്ഞു. ജയകൃഷ്ണന്റെ പ്രണയവും മഴയും ക്ലാരയുടെ വിരഹവുമെല്ലാം ആ സംഗീതത്തിലൂടെയാണ് നമ്മൾ അനുഭവിച്ചത്.

ദേശീയ അവാർഡിന്റെ തിളക്കത്തിലും അദ്ദേഹം എപ്പോഴും ലാളിത്യം കാത്തുസൂക്ഷിച്ചു. മികച്ച പശ്ചാത്തല സംഗീതത്തിന് തുടർച്ചയായി രണ്ടുതവണ ദേശീയ പുരസ്കാരം നേടിയ ഏക ഇന്ത്യക്കാരൻ എന്ന ബഹുമതി അദ്ദേഹത്തിന് മാത്രം അവകാശപ്പെട്ടതാണ്. സദയം, പൊന്തൻമാട എന്നീ ചിത്രങ്ങളിലെ സംഗീതത്തിന് ലഭിച്ച ആ അംഗീകാരം മലയാളത്തിന് അഭിമാനമായി മാറി. യേശുദാസിന്റെ ശബ്ദത്തിന് ഇത്രമേൽ ഭാവസാന്ദ്രത നൽകിയ മറ്റൊരു സംഗീതജ്ഞൻ ഉണ്ടോ എന്ന് സംശയമാണ്. ‘ദേവാങ്കണങ്ങൾ കൈയൊഴിഞ്ഞ താരകം’, ‘മൗനസരോവരമാകെ’, ‘ഈ പുഴയും സന്ധ്യകളും’ തുടങ്ങിയ ഗാനങ്ങൾ കാലമെത്ര കഴിഞ്ഞാലും മലയാളി നെഞ്ചേറ്റുന്നവയാണ്. പാട്ടിലെ ഓർക്കസ്ട്രേഷനിൽ മിനിമലിസം കൊണ്ടുവന്ന വ്യക്തിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. അനാവശ്യമായ ശബ്ദഘോഷങ്ങളില്ലാതെ, ലളിതമായ ഉപകരണങ്ങൾ കൊണ്ട് ഹൃദയത്തെ തൊടുന്ന സംഗീതം അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചു. വെറും ഒരു വയലിനും കുറച്ചു താളങ്ങളും കൊണ്ട് ഒരു കടലോളം വികാരം അദ്ദേഹം നമ്മളിലേക്ക് പകർന്നു.

സത്യൻ അന്തിക്കാട് സിനിമകളിലെ ഗ്രാമീണതയും ലാളിത്യവും ജോൺസൺ മാസ്റ്ററുടെ ഈണങ്ങളിലൂടെയാണ് പൂർണ്ണതയിലെത്തിയത്. ‘വരവേൽപ്പ്’, ‘ഗാന്ധിനഗർ സെക്കൻഡ് സ്ട്രീറ്റ്’, ‘സന്ദേശം’ തുടങ്ങിയ സിനിമകളിലെ ഗാനങ്ങൾ മലയാളിയുടെ നിത്യജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ജോൺസൺ മാസ്റ്ററുടെ സംഗീതത്തിൽ എപ്പോഴും ഒരു നാടൻ ശീലുണ്ടായിരുന്നു, അത് മലയാള മണ്ണുമായി അത്രമേൽ ചേർന്നുനിൽക്കുന്നതായിരുന്നു. ഗായകരായ ജി. വേണുഗോപാൽ, സുജാത മോഹൻ എന്നിവരുടെ കരിയറിലെ മികച്ച ഗാനങ്ങളിൽ പലതും ജോൺസൺ മാസ്റ്ററുടെ ഈണങ്ങളായിരുന്നു. സുജാതയെ മലയാളത്തിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവന്ന ‘തൂവാനത്തുമ്പികൾ’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ ‘മേഘം പൂത്തുതുടങ്ങി’ എന്ന ഗാനം ഇന്നും വിസ്മയമാണ്. ഒരേസമയം ശാസ്ത്രീയ സംഗീതത്തിന്റെ ഗൗരവവും ലളിതസംഗീതത്തിന്റെ മാധുര്യവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സൃഷ്ടികളിൽ സമാസമം ചാലിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈണങ്ങളിൽ പലപ്പോഴും പ്രണയം ഒരു തേങ്ങലായി പെയ്തിറങ്ങുന്നത് നമുക്ക് കാണാം.

സിനിമാ സംഗീതത്തിന് അപ്പുറം വ്യക്തിജീവിതത്തിലും അദ്ദേഹം കാത്തുസൂക്ഷിച്ച ലാളിത്യം എടുത്തു പറയേണ്ടതാണ്. ആരോടും പരിഭവമില്ലാതെ, തന്റെ വയലിനും ഈണങ്ങളുമായി അദ്ദേഹം ഒരു സന്യാസിയെപ്പോലെ സംഗീത ലോകത്ത് കഴിഞ്ഞുകൂടി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിയോഗം മലയാള സിനിമയ്ക്ക് നികത്താനാവാത്ത ഒരു ശൂന്യതയാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്. മകൻ റെൻ ജോൺസന്റെ വേർപാട് അദ്ദേഹത്തെ മാനസികമായി തളർത്തിയിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, മരണം വരെയും സംഗീതം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. ഇന്ന് അദ്ദേഹം നമുക്കിടയിലില്ലെങ്കിലും, ഓരോ മഴത്തുള്ളിയിലും പ്രണയ നിമിഷങ്ങളിലും വിരഹത്തിന്റെ നോവുകളിലും ജോൺസൺ മാസ്റ്ററുടെ സംഗീതം നമ്മെ തഴുകിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും.

മലയാള സംഗീത ലോകത്തിന്റെ ഉമ്മറപ്പടിയിൽ ആ ചാരുകസേര ഇന്നും ഒഴിഞ്ഞുതന്നെ കിടക്കുന്നു, പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈണങ്ങൾ മലയാളിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ അനശ്വരമായി കുടികൊള്ളുന്നു. മലയാളികളുടെ സംഗീതബോധത്തെ പാകപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ജോൺസൺ മാസ്റ്റർ വഹിച്ച പങ്ക് വളരെ വലുതാണ്. സംഗീതം പഠിക്കുന്നവർക്കും സംഗീതത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്കും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികൾ എന്നും ഒരു ആവേശം തന്നെയാണ്. ഇത്രയും കുറഞ്ഞ കാലയളവിനുള്ളിൽ ഇത്രയധികം ഹിറ്റുകൾ സമ്മാനിച്ച മറ്റൊരു സംഗീത സംവിധായകൻ ഉണ്ടോ എന്നത് സംശയമാണ്. അദ്ദേഹം ഈ ലോകത്ത് നിന്നും വിടപറഞ്ഞിട്ട് വർഷങ്ങളായെങ്കിലും, റേഡിയോയിലൂടെയോ ടിവിയിലൂടെയോ ഒരു ജോൺസൺ ഗാനം ഒഴുകി വരുമ്പോൾ നാം അറിയാതെ തന്നെ ആ സംഗീതത്തിൽ അലിഞ്ഞുചേരും. ജോൺസൺ മാസ്റ്റർ എന്ന ആ വലിയ മനുഷ്യന്, ആ സംഗീത ഇതിഹാസത്തിന് മുന്നിൽ ഒരിക്കൽ കൂടി ഒരായിരം പ്രണാമങ്ങൾ അർപ്പിക്കുന്നു.