കമൽ വരച്ചിട്ട ഐ.ടി. യുവത്വം; ‘മിന്നാമിന്നിക്കൂട്ടം’ നൽകിയ കാഴ്ചകൾക്ക് 18 വയസ്സ്

','

' ); } ?>

മലയാള സിനിമയുടെ ചരിത്രത്തിൽ സൗഹൃദത്തിന്റെയും പ്രണയത്തിന്റെയും പുതിയൊരു തലം വരച്ചുകാട്ടിയ ചിത്രമാണ് സംവിധായകൻ കമൽ ഒരുക്കിയ ‘മിന്നാമിന്നിക്കൂട്ടം’. ഐ.ടി. മേഖലയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ യുവത്വത്തിന്റെ ആഘോഷങ്ങളും അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ വൈകാരിക മുഹൂർത്തങ്ങളും പ്രേക്ഷകർക്ക് മുന്നിലെത്തിച്ച ഈ ചിത്രം പുറത്തിറങ്ങിയിട്ട് ഇപ്പോൾ പതിനെട്ട് വർഷങ്ങൾ പൂർത്തിയാവുകയാണ്. 2008-ൽ തിയേറ്ററുകളിലെത്തിയ ഈ സിനിമ അന്നത്തെ യുവതലമുറയെ ആവേശത്തിലാഴ്ത്തുകയും ഐ.ടി. പ്രൊഫഷണലുകളുടെ ജീവിതം എത്രത്തോളം രസകരവും അതേസമയം വെല്ലുവിളികൾ നിറഞ്ഞതുമാണെന്ന് കാണിച്ചുതരികയും ചെയ്തു. കാലം എത്ര കഴിഞ്ഞാലും ഓർമകളിൽ ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെയല്ലാതെ ഈ സിനിമയിലെ കഥാപാത്രങ്ങളെയും അവരുടെ കൂടിച്ചേരലുകളെയും നമുക്ക് ഓർത്തെടുക്കാനാകില്ല. പതിനെട്ട് വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ, മിന്നാമിന്നിക്കൂട്ടം വെറുമൊരു സിനിമ എന്നതിലുപരി, കൊച്ചി എന്ന നഗരം ഐ.ടി. ഹബ്ബായി മാറിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ കൃത്യമായ അടയാളപ്പെടുത്തൽ കൂടിയായിരുന്നുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കും.

സംവിധായകൻ കമൽ എക്കാലത്തും യുവത്വത്തിന്റെ സ്പന്ദനങ്ങൾ കൃത്യമായി ഒപ്പിയെടുക്കാൻ കഴിവുള്ള പ്രതിഭയാണ്. ‘നിറം’, ‘സ്വപ്നക്കൂട്’ തുടങ്ങിയ സിനിമകളിലൂടെ കലാലയ സൗഹൃദങ്ങളെയും യുവത്വത്തിന്റെ പ്രണയങ്ങളെയും അതിമനോഹരമായി അവതരിപ്പിച്ച അദ്ദേഹം, മിന്നാമിന്നിക്കൂട്ടത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ ക്യാമ്പസുകളിൽ നിന്ന് മാറി ഇൻഫോപാർക്കിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലേക്കാണ് കഥയെ പറിച്ചുനട്ടത്. പഠനം കഴിഞ്ഞ് ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ച്, സാമ്പത്തികമായി സ്വാതന്ത്ര്യം നേടുന്ന ഒരുപറ്റം ചെറുപ്പക്കാരുടെ ജീവിതമാണ് ഈ സിനിമയുടെ കാതൽ. ഒരേ ഫ്ലാറ്റ് സമുച്ചയത്തിൽ താമസിക്കുന്ന, ഒരേ കമ്പനിയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന എട്ട് സുഹൃത്തുക്കളുടെ കഥയാണ് മിന്നാമിന്നിക്കൂട്ടം. അവരുടെ സൗഹൃദം, അതിനിടയിൽ മൊട്ടിടുന്ന പ്രണയങ്ങൾ, കൊച്ചു കൊച്ചു പിണക്കങ്ങൾ, തെറ്റിദ്ധാരണകൾ, ഒടുവിൽ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും മറികടന്ന് അവർ വീണ്ടും ഒന്നിക്കുന്ന സന്തോഷകരമായ നിമിഷങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം വളരെ സ്വാഭാവികമായി സംവിധായകൻ അവതരിപ്പിച്ചു. കേരളത്തിലെ യുവാക്കൾക്കിടയിൽ വർക്ക് കൾച്ചറിനോടൊപ്പം വീക്കെൻഡ് പാർട്ടികളും ഫ്ലാറ്റ് ജീവിതവും സജീവമായിത്തുടങ്ങിയ ഒരു കാലത്തെയാണ് കമൽ ഈ സിനിമയിലൂടെ വരച്ചുകാട്ടിയത്.

സിനിമയുടെ കഥ വികസിക്കുന്നത് സിദ്ധാർഥ്, മുംതാസ്, അഭിമന്യു (അഭിലാഷ്), ചാരുലത, റോസ് മേരി, മാണിക്കുഞ്ഞ്, കല്ല്യാണി, പൗലോച്ചൻ എന്നീ എട്ട് സുഹൃത്തുക്കളിലൂടെയാണ്. ഇവർ വെറും സുഹൃത്തുക്കളല്ല, മറിച്ച് പരസ്പരം താങ്ങും തണലുമായി നിൽക്കുന്ന ഒരു കുടുംബം കൂടിയാണ്. ഇൻഫോപാർക്കിലെ ജോലിത്തിരക്കുകൾക്കിടയിലും അവർ തങ്ങളുടെ സൗഹൃദത്തിന് നൽകുന്ന പ്രാധാന്യം സിനിമയുടെ ഓരോ ഫ്രെയിമിലും വ്യക്തമാണ്. ജോലിയുടെ സമ്മർദ്ദങ്ങളെ മറികടക്കാൻ അവർ കണ്ടെത്തുന്ന വഴികൾ, അവരുടെ വീക്കെൻഡ് യാത്രകൾ, ആഘോഷങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം അന്നത്തെ പ്രേക്ഷകർക്ക് തികച്ചും പുതിയൊരു അനുഭവമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ സന്തോഷങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് കടന്നുവരുന്ന ചില വൈകാരികമായ സംഘർഷങ്ങളാണ് കഥയെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നത്. പ്രത്യേകിച്ച്, ചാരുലതയും അഭിലാഷും തമ്മിലുള്ള പ്രണയവും, അതിലേക്ക് റോസ് മേരി എന്ന കഥാപാത്രം കടന്നുവരുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന തെറ്റിദ്ധാരണകളും സിനിമയുടെ പ്രധാന പ്രമേയമായി മാറുന്നു. പ്രണയത്തിൽ സ്നേഹത്തിനൊപ്പം തന്നെ വിശ്വാസത്തിനും പരസ്പര ധാരണയ്ക്കും എത്രത്തോളം പ്രാധാന്യമുണ്ടെന്ന് ഈ കഥ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

കഥാപാത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവരുടെ മാനസിക വ്യാപാരങ്ങളെക്കുറിച്ചും പറയുമ്പോൾ ആദ്യം പരാമർശിക്കേണ്ടത് മീര ജാസ്മിൻ അവതരിപ്പിച്ച ചാരുലത എന്ന കഥാപാത്രത്തെയാണ്. ഈ സിനിമയിലെ ഏറ്റവും സങ്കീർണ്ണമായ കഥാപാത്രം ഒരുപക്ഷേ ചാരുലത ആയിരിക്കും. അമ്മയില്ലാതെ അച്ഛന്റെ തണലിൽ വളർന്ന മകൾ, കുഞ്ഞിലേ വിട്ടുപോയ അമ്മയുടെ വേദനിപ്പിക്കുന്ന ഓർമ്മകൾ അച്ഛന്റെ സ്നേഹത്തിലൂടെ പതിയെ മറന്നു കളയാൻ ശ്രമിക്കുന്നൊരുവൾ, സംഭവം താൻ സ്നേഹിക്കുന്നവർ തന്നെ വിട്ടുപോകുമോ എന്ന ഭയം എപ്പോഴും അവളെ അലട്ടുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അഭിലാഷിനോടുള്ള അവളുടെ പ്രണയം പലപ്പോഴും പൊസസീവ്നെസ്സ് ആയി മാറുന്നു. അഭിലാഷിന്റെ ജീവിതത്തിൽ താൻ അല്ലാതെ മറ്റൊരാളും വരുന്നത് അവൾക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിയില്ല. മീര ജാസ്മിൻ എന്ന അതുല്യ നടി ചാരുലതയുടെ ഈ മാനസികാവസ്ഥ വളരെ സൂക്ഷ്മതയോടെയാണ് അവതരിപ്പിച്ചത്. അവളുടെ ദേഷ്യവും, സങ്കടവും, നിസ്സഹായതയുമെല്ലാം പ്രേക്ഷകർക്ക് കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കിത്തരാൻ മീരയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞു.

നരേൻ അവതരിപ്പിച്ച അഭിലാഷ് എന്ന കഥാപാത്രം ചാരുലതയുടെ ഈ സ്വഭാവങ്ങളെല്ലാം അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെ അവളെ സ്നേഹിക്കുന്ന ആളാണ്. ഒരു പരിധി വരെ അവളുടെ പൊസസീവ്നെസ്സ് അവൻ സഹിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ അവനിലെ പുരുഷന്റെ ഈഗോയും, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് മേലുള്ള കടന്നുകയറ്റവും പലപ്പോഴും അവനെ അസ്വസ്ഥനാക്കുന്നു. ചാരുലതയുടെ അമിതമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ അഭിലാഷിനെ ശ്വാസംമുട്ടിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തിക്കുമ്പോഴാണ് അവരുടെ ബന്ധത്തിൽ വിള്ളലുകൾ വീഴുന്നത്. നരേൻ വളരെ പക്വതയോടെയാണ് ഈ കഥാപാത്രത്തെ സ്ക്രീനിൽ എത്തിച്ചത്. ഒരു സാധാരണ ഐ.ടി. പ്രൊഫഷണലിന്റെ ബോഡി ലാംഗ്വേജും, പ്രണയവും സൗഹൃദവും സന്തുലിതമായി കൊണ്ടുപോകാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു യുവാവിന്റെ മാനസിക സംഘർഷങ്ങളും അദ്ദേഹം മനോഹരമായി പ്രതിഫലിപ്പിച്ചു. ഇവരുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് തികച്ചും ആകസ്മികമായാണ് റോമ അവതരിപ്പിച്ച റോസ് മേരി കടന്നുവരുന്നത്. ഊർജ്ജസ്വലയായ, എപ്പോഴും ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന റോസ് മേരി ഗ്രൂപ്പിലെ എല്ലാവരുടെയും പ്രിയങ്കരിയായി മാറാൻ അധികം സമയം വേണ്ടിവന്നില്ല.

ഇന്ദ്രജിത്തും സംവൃത സുനിലും അവതരിപ്പിച്ച സിദ്ധാർഥ്-മുംതാസ് ദമ്പതികളാണ് ഈ സുഹൃദ്‌വലയത്തിന്റെ നട്ടെല്ല്. വീട്ടുകാരുടെ എതിർപ്പുകളെ മറികടന്ന് വിവാഹിതരായവരാണ് ഇവർ. ഗ്രൂപ്പിലെ മറ്റ് അംഗങ്ങൾക്ക് എന്ത് പ്രശ്നം വന്നാലും ഓടിയെത്താനും അവരെ ഉപദേശിക്കാനും എപ്പോഴും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് സിദ്ധാർഥും മുംതാസുമാണ്. ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ വളരെ കൂളായ അഭിനയവും സംവൃതയുടെ സ്വാഭാവികമായ പ്രകടനവും ഈ കഥാപാത്രങ്ങളെ പ്രേക്ഷകർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതാക്കി. ഗ്രൂപ്പിലെ ഏറ്റവും സീനിയർ എന്ന നിലയിലുള്ള സിദ്ധാർഥിന്റെ പക്വത സിനിമയുടെ പല നിർണ്ണായക ഘട്ടങ്ങളിലും സഹായകമാകുന്നുണ്ട്. ജയസൂര്യ അവതരിപ്പിച്ച മാണിക്കുഞ്ഞ്, അനൂപ് ചന്ദ്രന്റെ പൗലോച്ചൻ, രാധികയുടെ കല്ല്യാണി എന്നിവരാണ് സിനിമയിലെ ചിരിയുടെ മാലപ്പടക്കം തീർക്കുന്ന മറ്റ് കഥാപാത്രങ്ങൾ. ജയസൂര്യയുടെ കോമഡി ടൈമിംഗ് സിനിമയുടെ ആദ്യപകുതിയെ വളരെ ലൈറ്റാക്കി നിർത്താൻ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്. പൗലോച്ചന്റെ നിഷ്കളങ്കതയും, മാണിക്കുഞ്ഞും കല്ല്യാണിയും തമ്മിലുള്ള രസകരമായ പ്രണയവുമെല്ലാം സിനിമയുടെ വിനോദമൂല്യം വർദ്ധിപ്പിച്ചു. രാധിക അവതരിപ്പിച്ച കല്ല്യാണി, നാടൻ ശീലങ്ങളിൽ നിന്ന് മോഡേൺ ജീവിതത്തിലേക്ക് മാറാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു സാധാരണ പെൺകുട്ടിയുടെ പ്രതിനിധിയായിരുന്നു.

സിനിമയുടെ വൈകാരികമായ ക്ലൈമാക്സ് പ്രേക്ഷകരുടെ കണ്ണുനനയിക്കുന്ന ഒന്നായിരുന്നു. തെറ്റിദ്ധാരണകളുടെ പേരിൽ വേർപിരിയലിന്റെ വക്കിലെത്തുന്ന ചാരുലതയും അഭിലാഷും, അവർക്കിടയിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന സുഹൃത്തുക്കളും. സ്വന്തം തെറ്റുകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, സൗഹൃദത്തിന്റെ വില മനസ്സിലാക്കി അവർ വീണ്ടും ഒന്നിക്കുന്ന രംഗം വളരെ ഹൃദയസ്പർശിയായാണ് കമൽ ചിത്രീകരിച്ചത്. ഒരു വ്യക്തിയുടെ ഭൂതകാലം അവരുടെ വർത്തമാനകാലത്തെയും തീരുമാനങ്ങളെയും എത്രത്തോളം സ്വാധീനിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ വ്യക്തമായ ഉദാഹരണമാണ് ഈ സിനിമ. ചാരുലതയുടെ ബാല്യകാല അനുഭവങ്ങളാണ് അവളെ അത്തരമൊരു വ്യക്തിത്വത്തിന് ഉടമയാക്കിയതെന്നും, അത് മനസ്സിലാക്കി അവളെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ സുഹൃത്തുക്കൾ തയ്യാറാകുന്നതുമാണ് സിനിമയുടെ സന്ദേശം. സൗഹൃദങ്ങൾ ഒരിക്കലും അവസാനിക്കുന്നില്ലെന്നും, പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കാനും ക്ഷമിക്കാനും കഴിഞ്ഞാൽ ഏത് വലിയ പ്രശ്നവും പരിഹരിക്കാമെന്നും മിന്നാമിന്നിക്കൂട്ടം പറഞ്ഞുവെക്കുന്നു.

ഈ ചിത്രത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ബിജിബാൽ ഒരുക്കിയ സംഗീതത്തെ മാറ്റിനിർത്താൻ കഴിയില്ല. സിനിമയുടെ ഫീൽ ഗുഡ് അന്തരീക്ഷം നിലനിർത്തുന്നതിൽ ഗാനങ്ങൾ വലിയ പങ്കുവഹിച്ചു. “മിഴിതമ്മിൽ പുണരുന്ന…”, “കടലോരം വക്കത്ത്…”, “വി ആർ ഇൻ ലവ്…” തുടങ്ങിയ ഗാനങ്ങൾ അന്നത്തെ ക്യാമ്പസുകളിലും ഐ.ടി. പാർക്കുകളിലും ഒരുപോലെ തരംഗമായിരുന്നു. അനിൽ പനച്ചൂരാന്റെയും വയലാർ ശരത്ചന്ദ്രവർമ്മയുടെയും വരികൾക്ക് ബിജിബാൽ നൽകിയ ഈണങ്ങൾ ഇന്നും മലയാളികളുടെ പ്ലേലിസ്റ്റുകളിൽ സജീവമാണ്. പാട്ടുകളുടെ ചിത്രീകരണവും വളരെ മനോഹരമായിരുന്നു. ഇൻഫോപാർക്കിന്റെ പശ്ചാത്തലവും കൊച്ചി നഗരത്തിന്റെ സൗന്ദര്യവും ക്യാമറ ഒപ്പിയെടുത്തത് സിനിമയുടെ ദൃശ്യഭംഗി വർദ്ധിപ്പിച്ചു. വസ്ത്രാലങ്കാരവും ആ കാലഘട്ടത്തിലെ ട്രെൻഡുകളെ കൃത്യമായി അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതായിരുന്നു. ഐ.ടി. കമ്പനികളിലെ ഐഡി കാർഡും ലാൻയാർഡും പോലും അന്നത്തെ ചെറുപ്പക്കാർക്ക് ഒരു ഫാഷൻ സ്റ്റേറ്റ്മെന്റായി മാറാൻ ഈ സിനിമ ഒരു പരിധി വരെ കാരണമായിട്ടുണ്ട്.

പതിനെട്ട് വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം 2026-ൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, മിന്നാമിന്നിക്കൂട്ടം ഒരു നൊസ്റ്റാൾജിയയാണ്. ഇന്നത്തെ സ്മാർട്ട്ഫോൺ യുഗത്തിനും വർക്ക് ഫ്രം ഹോം സംസ്കാരത്തിനും മുൻപ്, സുഹൃത്തുക്കൾ നേരിട്ട് കണ്ട് സംസാരിക്കുകയും പ്രശ്നങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന ഒരു കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ കൂടിയാണ് ഈ സിനിമ. ഇൻഫോപാർക്കിലെ ജോലി എന്നത് വലിയൊരു അത്ഭുതമായി കണ്ടിരുന്ന കാലത്ത്, അവിടെയുള്ള ജീവിതം എങ്ങനെയായിരിക്കുമെന്ന് സാധാരണക്കാർക്ക് കാണിച്ച് കൊടുത്ത ചിത്രമാണിത്. സിനിമയിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ ഇന്ന് നമ്മളിലൊരാളായി, അല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ സുഹൃത്തുക്കളിലൊരാളായി നമുക്ക് തോന്നും. അത്രമാത്രം ജീവസ്സുറ്റതായിരുന്നു ആ കഥാപാത്ര സൃഷ്ടികൾ. കാലം മാറുമ്പോഴും മനുഷ്യന്റെ വികാരങ്ങൾക്ക് മാറ്റമില്ലെന്നും, പ്രണയവും സൗഹൃദവും എക്കാലത്തും ഒരുപോലെയാണെന്നും മിന്നാമിന്നിക്കൂട്ടം തെളിയിക്കുന്നു. ഒരുപക്ഷേ ഇന്നത്തെ തലമുറ ഈ സിനിമ കാണുമ്പോൾ അവർക്ക് ഇതിലെ ചില കാര്യങ്ങൾ അതിശയോക്തിയായി തോന്നിയേക്കാം, എന്നാൽ രണ്ടായിരങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ യുവത്വം ആഘോഷിച്ചവർക്ക് ഈ ചിത്രം അവരുടെ തന്നെ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു നേർക്കാഴ്ചയാണ്. പതിനെട്ട് വർഷങ്ങളുടെ നിറവിൽ നിൽക്കുമ്പോഴും, ആ മിന്നാമിന്നികൾ ഇന്നും മലയാളികളുടെ മനസ്സിൽ വെളിച്ചം വിതറിക്കൊണ്ട് പറന്നുനടക്കുകയാണ്, ഒരിയ്ക്കലും മായാത്ത സ്നേഹത്തിന്റെയും സൗഹൃദത്തിന്റെയും ഓർമ്മകളായി.