മലയാള സിനിമയുടെ കരുത്തായ കഥാപാത്രനടനായി മൂന്ന് പതിറ്റാണ്ടിലധികം അഭിനയത്തിൻ്റെ അരങ്ങിൽ തൻ്റെ തിളക്കമുറപ്പിച്ച അപൂർവ്വ പ്രതിഭകളിലൊരാളാണ് നടൻ “തിലകൻ”. സ്വാഭാവികതയുടെ അതിരുകൾ കണ്ടെത്തിയ, അതിനു പുറത്തേക്ക് കാണാവുന്ന അവതരണമികവാണ് തിലകനെ കാലാതിവർത്തിയായ ഒരു അഭിനയ കുലപതിയായി മാറ്റിയത്. അഭിനയ രംഗത്ത് തന്നെ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞ ഒരു ജീവിതം. ഇന്ന്, ആ മഹാനടൻ്റെ ജന്മദിനം ഓർമ്മപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിനെ ആശംസിക്കാൻ മലയാള സിനിമയ്ക്ക് അദ്ദേഹം നൽകിയ സംഭാവനകളുടെ ആഴങ്ങൾ തന്നെ ധാരാളം. അഭിനയത്തിന്റെ അതിരുകളെ മറികടന്ന കലാകാരന് പിറന്നാൾ ആശംസകൾ.
തിരശീലയിൽ ആ മനുഷ്യൻ കരഞ്ഞപ്പോൾ പ്രേക്ഷകരും കരഞ്ഞു. ചിരിച്ചപ്പോൾ പ്രേക്ഷകർ കയയടിച്ചു. വില്ലനിസത്തിന്റെ കൊടൂര ഭാവങ്ങളിൽ അയാളെ വെറുത്തുകൊണ്ട് അയാളിലെ കലാകാരനെ വളർത്തി. അയാളുടെ നിസ്സഹായത്തിൽ പച്ചയായ ജീവിതത്തിന്റെ ഗന്ധം പരന്നു. 1973 ലെ “പെരിയാർ” മുതൽ 2012 ലെ ഇന്ത്യൻ റുപ്പി വരെ. കഥാപാത്രങ്ങളുടെ വേഷപ്പകർച്ചകളിൽ ആ മനുഷ്യൻ മലയാള സിനിമയെ സമ്പന്ന മാക്കി.
1935 ഡിസംബർ 8ന് പത്തനംതിട്ട ജില്ലയിലെ അയിരൂർ പഞ്ചായത്തിലെ പ്ലാങ്കമണിൽ പാലപ്പുറത്ത് ടി.എസ്.കേശവന്റെയും ദേവയാനിയുടെയും മകനായാണ് തിലകന്റെ ജനനം. ആശാൻ പള്ളിക്കൂടം മണിക്കൽ, സെന്റ് ലൂയിസ് കാത്തോലിക് സ്കൂൾ നാലാംവയൽ, കോട്ടയം എം.ഡി.സെമിനാരി, കൊല്ലം എസ്.എൻ. കോളേജ് എന്നിവിടങ്ങളിൽ വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയിരുന്നു. എന്നാൽ അഭിനയത്തോടുള്ള അടങ്ങാത്ത അഭിനിവേശം കൊണ്ട് കോളേജ് വിദ്യാഭ്യാസം പകുതിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ച് അദ്ദേഹം നാടകരംഗത്തേക്ക് നടന്നു കയറി.
മുണ്ടക്കയം നാടകസമിതിക്ക് രൂപം കൊടുത്തുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം തന്റെ കലാജീവിതം ആരംഭിക്കുന്നത്. പിന്നീട് കെ.പി.എ.സി (കേരള പീപ്പിൾസ് ആർട്സ് ക്ലബ്) എന്ന ആദ്ധിപത്യമുള്ള സാംസ്കാരികരംഗത്ത് 1966 വരെ നിറസാന്നിധ്യമായിരുന്നു. തുടർന്ന് കൊല്ലം കാളിദാസ കേന്ദ്രം, ചങ്ങനാശേരി ഗീത, പി.ജെ.ആന്റണിയുടെ നാടകസംഘം എന്നിവയിൽ സജീവമായി. ആ വ്യക്തിയും അഭിനയവും തിലകനെ മതിയായ ഗൗരവത്തോടെ ഏറ്റെടുത്തിരുന്നു. പിന്നീട് റേഡിയോ നാടകങ്ങളിലും ശബ്ദം നൽകി തിലകനെന്ന മഹാവിസ്മയം നമ്മളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.
1973-ലെ പെരിയാർ എന്ന ചിത്രത്തിൽ അദ്ദേഹം അഭിനയിച്ചുവെങ്കിലും പ്രദർശനം നടന്നത് പിന്നീട് ആയിരുന്നു. ആദ്യം പ്രദർശിതമായ സിനിമ 1972-ലെ ഗന്ധർവക്ഷേത്രം ആയിരുന്നു. വളരെ ചെറുതായിരുന്ന ആ കഥാപാത്രം തിലകന്റെ ഭാവി ചലച്ചിത്ര ജീവിതത്തിന് വഴിയൊരുക്കിയതും ആകാം. 1979-ൽ കെ.ജി. ജോർജ് സംവിധാനം ചെയ്ത ഉൾക്കടൽ എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ സിനിമയിൽ തൻ്റെ കഴിവ് തെളിയിച്ച അദ്ദേഹം, തുടർന്നുള്ള കാലഘട്ടങ്ങളിൽ ഏറ്റവും അധികം അഭിനയ ക്ഷമതയും ആഴവും ഉള്ള നടനായി മാറി.
1982-ൽ യവനിക എന്ന ചിത്രത്തിലെ വേഷം തിലകനെ സംസ്ഥാന അവാർഡിന് അർഹനാക്കി. തുടർന്ന് 1990-ലെ പെരുന്തച്ചൻ, 1994-ലെ സന്താനഗോപാലം, ഗമനം എന്നിവയും അവാർഡുകളിലേക്ക് അദ്ദേഹത്തെ കൊണ്ടുചെന്നെത്തിച്ചു. ദേശീയ പുരസ്ക്കാരത്തിന് തിലകൻ അർഹനായിട്ടും അത് നഷ്ടമായത് സിനിമാലോകം ഒരിക്കൽപോലും മറന്നിട്ടുണ്ടാകില്ല. ഇരകൾ (1986), പെരുന്തച്ചൻ (1990) എന്നീ ചിത്രങ്ങളിലെ പ്രകടനങ്ങൾ അവാർഡ് പരിഗണനയിൽ എത്തിയെങ്കിലും അന്തിമനിരയിലെത്തിയത് പോലുമില്ല.
2007-ൽ ഏകാന്തം എന്ന ചിത്രത്തിൽ അർഹമായ അവതരണത്തിന് ദേശീയ ജൂറിയുടെ പ്രത്യേക പുരസ്ക്കാരം ലഭിച്ചു. രാജ്യം 2009-ൽ പത്മശ്രീ നൽകി അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ചു. തിലകന്റെ അഭിനയ ജീവിതത്തെ അംഗീകരിച്ച പുരസ്ക്കാരങ്ങൾ ഒരു പട്ടികയിലാക്കി തീർക്കാനാവില്ലെങ്കിലും അവയൊക്കെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഭാവനയുടെ ഭാരം മാത്രം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
1981-ൽ കോലങ്ങൾ എന്ന സിനിമയിലെ കള്ള് വർക്കിയിലൂടെ തിലകൻ കാമ്പുള്ള വേഷങ്ങളിലേക്ക് കടന്നു. അതിനു ശേഷം യവനിക, ഗമനം, കാട്ടുകുതിര, ജാതകം, ഋതുഭേദം, പെരുന്തച്ചൻ, തനിയാവർത്തനം, സന്താനഗോപാലം, മൂന്നാം പക്കം, സ്ഫടികം, കിലുക്കം തുടങ്ങിയ സിനിമകളിൽ തിലകന്റെ കഥാപാത്രങ്ങൾ അതിജീവിച്ചു. അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ച മാതാപിതാക്കളുടെ വേഷങ്ങൾ, ഗ്രാമീണരുടെ ആഴമുള്ള ദു:ഖങ്ങൾ, കലാകാരന്മാരുടെ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ, ആന്തരിക സംഘർഷങ്ങൾ എല്ലാം അവകാശവാദങ്ങളില്ലാതെ അതീവ യാഥാർഥ്യത്തോടെ അവതരിപ്പിച്ചത് മലയാള സിനിമക്ക് മുതൽകൂട്ടുകളാണ്.
2010-ൽ അമ്മ താരസംഘടനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവാദങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ ചലച്ചിത്രരംഗത്ത് നിന്നു അകറ്റിയെങ്കിലും, ആ പ്രതിസന്ധിക്കിടെ അദ്ദേഹം വലിയ ജനപിന്തുണ നേടിയിരുന്നു. മലയാള സിനിമയിൽ നിലനിന്നിരുന്ന സംഘാടനാധിപത്യത്തിനെതിരെ പൊരുതിയ അപൂർവ്വ നടന്മാരിലൊരാളായിരുന്നു തിലകൻ. എങ്കിലും അന്ന് ആ പേരതിഭയെ അവഗണിച്ചവരെയും കുറ്റപെടുത്തിയവരെയും വേദനയോടെയല്ലാതെ അദ്ദേഹത്തോനോർക്കാണ് കഴിയുമായിരുന്നില്ല. പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന് വീണ്ടും അവസരങ്ങൾ ലഭിച്ചു. ഇന്ത്യൻ റുപ്പി (2011) എന്ന രഞ്ജിത്ത് സിനിമയിലും ഉസ്താദ് ഹോട്ടൽ (2012) എന്ന അൻവർ റഷീദ് ചിത്രത്തിലും അദ്ദേഹമെന്ന നടനെയും മനുഷ്യനെയും പ്രേക്ഷകർ ഒരുപോലെ കണ്ടു.
2012 സെപ്റ്റംബർ 24-ന്, ആ മഹാ പ്രതിഭയുടെ ജീവിതം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, മലയാള സിനിമയിലെ ഒരു യുഗമാണ് അവസാനിച്ചത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബാക്കി വെച്ച ശൂന്യതയിൽ ഇന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് തന്നെയാണുള്ളത്. ഭാഷകളുടെ അതിര് വരമ്പില്ലാതെ 300-ലധികം സിനിമകളിൽ വേഷമിട്ടതിലൂടെ തിലകൻ മലയാളിയുടെ ചിരകാല ജീവിത അനുഭവങ്ങളിൽ ഇടം പിടിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. ഇന്ന്, ജന്മദിനത്തിൽ, തിലകനെക്കുറിച്ച് ഓർത്തെടുക്കുന്നത് അഭിനേതാവിനെക്കാൾ വലിയൊരു സാംസ്കാരിക പ്രതീകത്തെക്കുറിച്ചാണ്. നാടകത്തിന്റെയും സിനിമയുടെയും ദ്രാവിഡതയിൽ വിരിയിച്ച ഈ മനുഷ്യൻ കാലത്തിൻ്റെ കടലുകൾ കടന്ന് ഇന്നും തുടരുകയാണ്.